For The Time Being Novels & Stories

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

Naisip niyang makakabuti na muna iyon para sa kanilang dalawa, lalo pa at parehas nilang kailangan maghilom mula sa mga nangyari. "Yes, for the time being." Buong lambing nitong haplos sa kanyang bunbunan. Ilang minuto rin silang mag-kaagapay sa yakap ng isa't isa, may kung ano sa kapit nila sa ngayon na nagpapawi ng alalahanin niya.

Ani ko. “Why can’t you tell me now?” takang tanong nito. “I need time to think. I’m not yet ready. Don’t worry, I’m not avoiding you ‘coz I’m mad at you. I’m avoiding you ‘coz I don’t really understand myself. I hope you understand.” Mahabang paliwanag ko habang nakatingin sa mga mata nito.

“Teka lang, sinasabi ko sa iyo ha hindi ako kasama sa pagpipilian. Kumain ka na muna before mo ‘yan i-consider.” Nakatikim tuloy siya ng isang pinong kurot sa tagiliran. “Naku! Huwag mo muna akong hawakan, utang na loob. Pinagbigyan lang kita sa time-out dahil alam kong gutom na gutom ka na.”

malungkot kong sagot ngunit nanatili lang ito sa aking isipan. “Pasensya na, marahil may mga bagay lang talaga na kailangan ng panahon para makapag-adjust sa mga nangyayari sa atin. See, hindi pa man natatapos ang agreement natin pero iba na ang kinahinatnan. Mahal kita Zac at iyon ang napagtanto ko nitong mga nagdaang araw.” Madamdamin kong saad na siyang ikinalapad ng ngiti nito. Sa labis na katuwaan ay bigla niya akong hinalikan sa labi.

Take a closer look at that. “Aiden,” sita niya rito. “Seychas ne vremya dlya biznesa i oruzhiya. Pozhaluysta, davayte poyedim v mire.” [translation: Now is not the time for business and guns. Please, let's eat in peace.]

"Uhm, we usually base it on time. How many seconds?" "Ten. Ten seconds..."

Just like now. ---

Tinulugan na nga ako kagabi tapos ngayon naman ganito. Hindi pa nga kami, wala na siyang time sa akin. Pa'no 'pag kami na? Para pa akong umiiyak sa isip ko. Hmmp! Ni hindi ko nga alam kung magiging kami. Wala naman siyang sinabi kung... kung

temporarily. Walang nagtatagal sa mundong ito. Lahat nagbabago at kung hindi naman, ay nawawala. Everything and everyone is temporary. Kaya naman habang may oras pa ako, susulutin ko na ang pagkakataong binigay sa akin ng tadhana para makasama ko ang mga mahal ko sa buhay. We don't know what may happen tomorrow. It could be the end of our lives... so we need to enjoy every moment that fate gives us.