Pressed For Time Novels & Stories

Pagkatapos ay binigyang pansin niya ang kasiyahan ng mga matatanda, "Hindi ba dapat kayong pumunta sa press conference? Kailangan din matulog sina Zaru at Zachry." Tiningnan siya ng mga matatanda nang may pagkainis, "Hindi lang kami ang dapat pumunta sa press conference—kasama ka rin." Sabi ng matandang lalaki nang mariin. Pagkatapos ay tinititigan niya ang relo sa kanyang pulso, "May tatlumpung minuto pa naman tayong natitira. Mas mabuting maghanda ka na."

Huwag niya naman ako pag-antayin ngayon utang na loob. Ayokong ma-late ngayon dahil start ng prelims ngayong araw. Gusto ko matapos agad ang exams para makauwi ako agad. Marami pa akong aasikasuhin sa ibang subjects. May power point presentation pa ako sa major subject ko, reporting kasi ang prelim namin do'n this quarter. Wala naman sana problema kaso marami pa akong ire-recall sa reviewers ko. Sumulyap ako sa relo ko dahil tatlong minuto na ang lumipas ay hindi pa rin bumubukas ang pinto sa tapat ko.

Subject: Notice - Work delay Good day, This is from I.T department and would like to apologize for the work delay of some of your employees from 9:45 AM. We are having a problem with our internet provider in the time mention, we already had fixed the problem at 10:12AM and we promise that this problem will be handle faster in the future. Thanks and regards, Jaq Matteo - I.T intern RainSales | Mandaluyong Sent to all "Galing naman ng salem namin!" sabi niya sabay tapik-tapik sa ulo ko.

Paninisi pa nito. "Nakita niya na ako,pero hindi niya ako matandaan." Pag amin ko.. Nong time na yun nagmamadali ako,kausap ko noon si Luke..my PA,nagkaroon ng kunting problema sa kompanya..professional akong tao,at hindi ko yun pwede ipagpa bukas.. Dahil sa pagmamadali ko,hindi ko napansin ang car niya na papaliko..buti nalang maagap akong nakapag preno..

At bawat segundo ay may kabuluhan. Ang sumunod na araw ay pare-pareho kaming naging busy dahil malapit na ulit ang examination. Late na rin kaming umuwi. Si Marciella ay hindi na pinapapasok ni Kuya Ashmer dahil ayaw niya na itong ma-stress lalo pa at malaki na rin ang tiyan nito. Doble ingat na sila.

“Hindi pa naman po ako late. May five minutes pa po ako.” “Five minutes? At akala mo ba sapat na ’yan para mag-prep sa area mo?” Inis na tinaasan ni Freddy ang boses niya, dahilan para mapalingon ang ilang maagang customers na naglalakad sa labas ng boutique.

litanya pa niya. Kahit pala ubod ng pagkapatola itong si Mr. Cospuz, e may ibubuga naman pala pagdating sa pag li-lead. "Dahil kulang na tayo sa oras, at gusto ng Management na mapabilis ang proseso, kailangan nating i-finalize ang lahat ng proposal at design concepts sa loob lamang ng isang linggo." biglang sabi nito dahilan para mapakunot ako ng noo. Rinig ang biglang pagbulong-bulungan ng ilan dahil sa igsi ng deadline.

“If you can’t handle it, sabihin mo.” Napakunot ang noo ni Andrea. “So this is a test?” “You can call it that,” sagot niya. Napatawa si Andrea nang walang saya. “You’re unbelievable.” “Deadline stays,” malamig niyang dagdag. “Sir—” pigil na pigil na sagot niya. “Pwede bang after three days na lang? I have a presentation today. I need to prepare.” “No.” Napapikit si Andrea. “Just three days. Damn it!”

Babalik na sana ako sa natigil kong trabaho ng sabihin nya iyon. “Akala ko ba kailangan mo na ito mamaya kaya minamadali mo ako?” “Magpahinga ka muna, kaka-kain mo lang. Bukas mo na lang ng tanghali ipasa yan. 1pm ko pa naman ipi-present yan kay Mr. Melendres.” Tinaasan ko sya ng isa kong kilay. “Bukas pa naman pala ng tanghali ito pero grabe ka mang pressure sakin.” naiinis kong reklamo.

Tinaasan ko siya ng kilay "Sa lahat ng ayaw ko ay yung late! It's almost nine tapos kakarating mo lang?" Para akong masusuka sa subrang inis. How could him? Hindi porke't CEO siya ay hindi niya na susundin ang time ko! I'm his teacher kaya dapat pahalagahan niya yung time na ibibigay ko, hindi yung parang binabaliwala niya lang. "I apologize" sabi niya at tiningnan ako "We have an urgent meeting at my office and I need to take over time."