Novel & Cerita Pressed For Time

Siguro magpapa-deliver na lang siya ng mga gamit ng baby nito sa mga susunod na araw kapag naayos na ang problema niya. Kapag naayos na ang problema niya. She quickly checked her watch. A sigh instantly left her lips when she realized that she only had less than an hour to spare for her to make it on time for the meeting. Dread filled her chest again. Ayaw man niya sanang kabahan, she cannot help it. She knew how the board is, they don’t mince their words. And dealing with those hurtful words and opinions are the least things she needed right now.

" Kuh! Wrong move ka dun ghorl. Bakit nag assume ka na close na kay0? Huhu Hindi pala ganun ka easy makuha ang loob ni boss. Pero bahala na, at least, nakakausap ko sya. Itinuon nalang nya ang atensyon sa ginagawa. Ilang sandali pa ay tumunog ang intercom ni Grand. "Sige." Sagot nito sa kausap. "Ah, Miss Pastrana. I have a meeting today. Can you finish your draft until three? I want to present that to the

he asked, pissed off. Biglang nagpintig ang tenga ko sa narinig. Hindi ko na napigilan at matalim ko siyang tinignan. Hindi ako nakapag-lunch noong lunchtime dahil hinahanp siya ng supervisor sa akin! Na-pressure ako ng sabihin niyang four months lang ang allocated time kaya ni-review ko ang ginawa kong revision. Tapos maririnig ko ngayon ay pang-iinsulto?

" Miyerkules pa lang naman ngayon. May ilang araw pa ako para tapusin 'yong sinusulat ko tungkol dito. " " Hindi mo kayang tapusin ngayon? " Napalunok ako. " Kaya ko naman, pero—" " Kung ganoon simulan mo na ngayon. Hinihingi na ng President ang report tungkol dito. " Tumingin siya sa relos niya, " Before 12, dapat tapos mo na 'yan para ma-email ko na rin sa kaniya kaagad. Marami siyang appointment sa mga susunod na araw at siguradong mahihirapan tayong i-reach out siya dahil sa dami ng schedule niya. Mas mabuting maaga matapos para hindi tayo maghabol. "

“We have less than three months. If this is going to be the Evans wedding the world expects, kailangan mabilis at maayos.” Elle blinked, overwhelmed as fabric swatches and brochures spread before her. “Three months?” “Yes, anak,” Leticia said firmly. “Hindi tayo pwedeng magtagal. The family, the shareholders, even society, they’re all waiting. Besides, you’ve waited long enough.” Elle managed a small smile, though her chest tightened. “It just feels… fast.” Knox, sensing her unease, slipped an arm around her shoulder. “We’ll do this at your pace. Huwag kang magpapa-pressure.”

“There has been a change.” “What kind of change?” tanong ko, kinabahan. “The investors moved your first presentation forward.” “Forward?” napatingin ako sa calendar. “Yes.” “How early?” “Two days after you arrive.” Napapikit ako sandali. “That's fast.” “I know,” sabi ni Ariana. “But they specifically requested you.” Napatingin ulit ako kay Larkin—nakatitig na siya sa akin. “Okay,” sagot ko, huminga ng malalim. “I'll be ready.”

KABANATA 17- FAST FORWARD 15 days na ang lumipas. At kagaya nang sinabi ni Miel noon ay tinulungan n’ya talaga ako na magbago. Araw-araw kaming sabay pumapasok. Kung dati ay itinitigil n’ya ang sasakyan malapit sa school para makababa ako, ngayon ay hindi na. Mula no’ng nagkaroon kami ng kasunduan ay dumidiretso na sa loob ang sasakyan niya kasama ako. Marami tuloy ang nagugulat kapag nakikita kaming sabay kung pumapasok. Nagkaroon rin ng issue tungkol sa akin na inagaw ko kay Twain si Miel. Hindi na lang ako nagsalita tungkol sa issue na iyon. Nagulat nga rin ako no’ng bigla kong narinig ang boses n’ya sa speaker. Doon niya ipinaliwanag na walang namamagitan sa aming dalawa.

He was a fucking storm. "One day lang?" halos mapasigaw ako pagkasara ng pinto ng elevator. Tumingin ang secretary ni Mr. Monteverde sa akin habang hawak pa ang clipboard niya. "He's very particular about time." "Wala na bang extension?" "Nope," she answered calmly. "He already found a girl before who wasted his time. He doesn't give second chances." Wow. May nauna na pala.

End of flashback. I'm sweating bullets here as I'm trying to ignore the time. Nasa opisina ako ngayon. Fully occupied ang schedule ko for today. Ang dami kong investors and meetings na kakaharapin pero hindi nakikisama ang isip ko. Blangko ito at kahit na anong gawin kong paghamig sa sarili, I'm still not my real self. Muli kong sinulyapan ang relo. The time is running faster than its usual function.

Hindi ko naman inutos sakanya na i-wallpaper niya ako, pero nagkusa siyang gawin kaya parang hinaplos ang puso ko ng paulit-ulit. Binuksan ko ang email niya na pinag send sakanya ni Ms. Sesno. Binasa ko ang nakalagay sa email. "Oh, may urgent meeting ka daw bukas ng 6am"sabi ko kay Well matapos mabasa ang email niya. "Ganon talaga 'yon kaaga?"tanong ko sakanya. "Yeah. My earliest meeting is 12am. All the foreigners I'm meeting with are so, they don't care what time they want to talk and see me"