Pressed For Time Novels & Stories

"We're late, Maze. Ten minutes." Nauna na siyang dumulog ng sasakyan. Napabuntong hininga na lang ako't binigyan ng kaunting oras si Sheena. "What's your plan?" wika ko. "Sheena, wala akong time makipag-usap sa iyo ngayon—I mean, hindi kita kayang bigyan ng mahabang oras dahil may trabaho ako—"

Hindi na 'yung mukang makulit. "So... you mean... your cousin will present my supposed to be presentation? Why?" "Bored sa buhay yan." Jester shrugged. "Medyo. Though, I'll only do it if you'll hire me." Tumingin ako sa orasan, 9:57, wow, may choice ba ako? "I don't have enough time but... don't get me wrong, huh? Can you really do it? I mean, I am not really prepared, I haven't even saw the power point so I can just move the meeting."

Napakagat labi ito at hinilot ang sentido. "Mukhang malelate ang mga artist ko." Nahihiya ito. Nangunot ang noo ko. "Why? Hindi natin puwedeng paghintayin ang production team. They signed the contract right? Klaro naman doon ang call time at schedule ng shoot." "Yes direk. They just had an emergency. I assure you they'll be here soon. Malelate lang siguro ng 10-20 minuto dahil sa prior engagement nila."

May nag-tip daw kasi at nagbigay ng ebidensya. Is it Claude? I hurriedly replied back and said that I am going as soon as possible. And when I said as soon as possible, that means now. Hindi na ako puwedeng maghintay pa. I need to take an action. Inubos ko lamang ang tinapay at kape ko bago ako muling umakyat sa kuwarto ko para maligo at mag-ayos. Hindi ko nga alam kung ligo pa bang matatawag ang ginawa ko dahil napakabilis kong nakapag-ayos. I felt like the time is chasing me and I need to hurry.

Tinext niya na ito nang makitang eksakto na ang oras ng pagkikita nila. To BubuBear message: Bhe nandito na ako saan tayo magkikita ? Matapos ang ilang minuto ay sumagot din ito. From BubuBear message: Bhe hintayin mo lang ako malalate ako ng kaunti kasi may ilan pa akong delivery pero malapit lang naman ako.

“Mailipat sa pangalan mo ang lahat habang may oras pa. Once they complicate the review, mahihirapan tayo.” Napapikit siya sandali. “Okay,” mahinang sabi niya. “I understand.” Pagkababa niya ng tawag, hindi siya agad nakagalaw. Deadline. Pressure. Appeal. Parang mas malinaw na ngayon ang isang mapanganib na posibilidad. *** Bumalik siya sa Timeless kinabukasan na mabigat ang dibdib at magulo ang isip.

Hindi gumana ang pagmamatigas niya kaya naman susubukan niyang umapila ng may pagpapakumbaba. Agad niyang pinalambot ang linya ng kanyang mukha, at sa mababang tinig ay sinabi, “You know how busy I am these days. Wala akong dapat sayangin na oras. I should seize every minute that counts. I have my deadlines and ideas are just pouring in my mind at this moment. You know the flow of my work. Can’t you just be more understanding?”

Gusto niya rin kasing makita at malaman. Sa totoo lang, naii-stress ako sa kan'ya. Hindi naman sa nagrereklamo ako pero kasi gusto niya na maipasa sa kan'ya agad kinabukasan. No'ng si Mrs. Montero pa ang boss namin, nagse-set siya ng deadline every 3-4 days in a week. Pero ngayon na siya na ang boss, hindi na gano'n. Kinabukasan dapat nakahanda na. Sobrang taas ng expectations niya pagdating sa mga empleyado niya. Kaya sobrang nape-pressure ako ngayon na hindi naman dapat. "THENAAA!!"

“Dean, bukas naman iyan. Baka naman pwedeng makahingi ng bebe time.” “Bebe time? I need to finish this as soon as possible, procrastination is a bad thing, you know?” sagot naman niya. He is workaholic, I almost forgot about his paranoia on work matters. Kumpara sa kanya may time na sobrang sipag ko, may time rin na nagpo-procastinate ako. Most of the time nga kasi I work well under pressure because if I’m not under pressure I don’t work. “I won’t be here tomorrow. Bebe time naman, dean.”

dagdag pa nito sa tinig na punong-puno ng anxiety. “Relax! Bakit ka ba nate-tense? Hanggang five pa naman ang schedule nila sa atin hindi ba? Saglit lang naman ang presentation at evaluation tungkol doon sa proposal na isinumite nila last time so habang wala pa ako just hold them down for a bit. Bahala ka na kung paano mo gagawin o didiskartehan iyan. I have an urgent matter to attend to, it’s an emergency.”