The Prince And The Pauper Mga Nobela at Kwento

tanong ko pero umiling lang siya. "Hindi nga saka wala naman ako balak makinig." "Wala daw chismoso ka nga!" "Mikee.." napatingin naman kaming tatlo sa nagsalita at tumambad saamin ang miserable na itsura ni Prince. He's still gwapo pa rin naman pero halatang namumugto at malalim ang eye bags ni Prince. "What are you doing here? Tapos na tayo diba?" galit na tanong ni Mikee saka tumayo sa kinauupuan.

Si Prince ay nagsimula na namang maglikot at gusto yatang puntahan ang isang standee sa Supermarket na may mga asong stuff toys. "Wait lang guys, puntahan lang namin ni Prince yung may mga dogs stuff toys." paalam ni Marilyn kila Abraham, Exodus at Diego na malapit na ang turn sa pila sa counter. "Bilisan niyo, ah?" bilin ni Abraham sa kanya. Tumango at ngumiti naman si Marilyn at pagkatapos ay nagpatangay na siya kay Prince na kaagad tumakbo at lumapit sa standee na may mga asong stuff toys.

Kaya baka nagbisita lang sila dito. "Naisip kasi namin ng daddy mo na wala ka pang P.A. So pinatawag namin kayo dahil napag-usapan namin. Na si Sheena will be your P.A son." Ano? Tama ba ang narinig ko? Magigi akong P. A ni Prince. Oh no. "What? P. A? Mom I'm not child anymore para bigyan niyo ako ng PA." kunot noong sabi ni Prince.

Kaya nila ito tinawag na Prince of the shipping lines dahil ito mismo ang tulay sa lahat ng transaction na ginagawa nila mapaloob at labas ng bansa. Aware akong panay ang panalo ni Alejandro sa larong Poker games. Halos lahat ay nakabig na nito ang chips ng mga kalaban niya sa laro. I cheer him sa pamamagitan ng masuyong hagod sa balikat at braso nito. Napapatingin naman ito sa akin na nakangiti. Hindi ko pinapahalata sa lahat lalo na sa boss ko ang tunay kong nararamdamang kaba sa takbo ng usapan at laro ng mga ito. "It seems, Lala is your lucky charm tonight, huh, Mr. Rinaldi." wika ng isa sa kalaro nito.

Then something seemed to hit them and realized something. "Sige." Tumawag si Dad ng mga binibini. "Palitan niyo ng kulay itim ang tema ng kwarto ng Prinsipe Ace!" Ang weird. Hindi ba dapat mga lalaki? Pipinturahan nila ang kwarto ko, like reform nila or what. Tapos ito pa ang nakakapagtaka, yung formalities. May titles sila na Prince, Queen and King. Weird talaga. Anyway, saan pala ako bibili ng damit ko? Pinatapon ko lahat, so saan ako kukuha ng damit? I sighed.

"Prinsipe ka?" Humarap sa kanya si Achilles saka tumango ito at hinalikan siya sa mga labi. "Yes, I am Prince Achilles Kostas Williams, the Prince of the Royal House of Kostas. And you, Leah Williams is my lady and my princess." Hindi niya alam kung bakit, baka sa sobrang halohalong emosyong nararamdaman niya, nagdilim ang paningin niya at bigla nalang siyang nawalan ng malay.

Kaya naman mag mula noon, palagi ko nang itinatak sa isip ko na lahat ay gagawin ko para sa mga taong ito. Kaya ganoon nalang ang pagkabigo ko nang isang araw ay nawala si Ken at hindi na nagparamdam. Nang tumungtong sa ikalawang taon sa highschool, bumaba sa p'westo si Prince at kusang ibinigay ang titulo ng pagiging emperor kay Shin. Pero nagkaroon parin ng botohan, kaya lang, hindi talaga tinanggap ni Prince ang pagiging emperor sa ikalawang pagkakataon kaya by default na napunta kay Shin nag puwesto kahit na si Prince lang ang nagbigay ng boto rito.

She even remembered na ipinakita pa niya dito ang favorite book niyang bigay ng Papa niya. It's a fairytale book about a Princess, Prince and the wicked Witch na obsessed sa Prince. Nahaplos niya ang librong kasama ng album na hawak niya. Naninilaw na ang mga pahina niyon dahil bata pa siya nang ibigay iyon sa kanya ng yumaong ama. Palagi niyang ikunukwento kay Shaun Dale iyon. Sabi pa nga niya dito ay siya ang Princess at ito ang Prince at ang batang Maureen ang witch. Natatawa lang naman si Shaun kapag sinasabi niyang ito ang prinsipe niya at pakakasalan balang araw.

nakangiti kong sagot sa kanya habang magkahawak ang mga palad namin Prince...Prince pala ang pangalan niya. Well, bagay sa kanya. Para kasi siyang prensipe ng kapogian. Ang mga mata niya, ang matangos niyang ilong at ang mapupula niyang mga labi ay para bang isang magandang tanawin na ayaw ko nang alisin ang paningin ko sa kanya