Prisoner In Tagalog 소설 & 이야기

pukaw ni Papa ulit sa akin. "Pa, hindi sila magkapangalan, iisang tao po sila. Si Arken Fernandez ang lalaking nakabuntis sa akin at siya ang tatay ng anak ko," saad ko sa nanginginig na boses. Siya naman ngayon ang napipilan. Natakot ako dahil baka may mangyaring masama sa kanya. "Pa?" tawag ko sa kanya.

Shanra Basang-basa ang damit ko at halos naliligo na ako sa pawis habang nakadapa sa lupa at hinihintay ang pagdaan ng sasakyan ng mga pulis kung saan nakasakay si Juni. Nakarating sa kaalaman ng BAS na hindi sa Munting Lupa ililipat ng kulungan si Juni kundi sa isang espesyal na kulungan sa may Batangas. Ginawa raw ang kulungan na iyon para sa mga miyembro ng BAS na mahuhuli ng mga pulis. Kumpleto raw ang facility ng kulungan na lilipatan ni Juni. Lahat ng klaseng pang-torture ay makikita raw doon. Hindi nakayang paaminin ng mga pulis si Juni kaya nagdesisyon na ang PNP na dalhin na sa espesyal na kulungang iyon si Juni. Ang spy ni Ninong sa loob ng PNP ang nag-tip din na ngayong araw ilili

Bumuntong-hininga siya bago marahang nagtanong, “Ng what, Miss Santos?” “Ng... ano... cell phone?” Tawanan sa korte. Napakurap-kurap ako. Mali ba nasabi ko? “Miss Santos, you mean to say, binato ka ng cellphone, kaya ka humawak ng kaldero?” tanong ng judge, mukhang confused. “Yes, Your Honor! Kasi grabe sya, makasakit! Masakitan ako, as in! Murag gipatay ko ba!” Pinikit ko ang mata ko nang marinig kong bumuntong-hininga nang malakas si Attorney Caelius. “Miss Santos, Tagalog. Please.”

Parang naghihintay kung matatakot ba ako o lalaban. At oo natatakot ako. Bumukas ang rehas ng selda, at para akong itinulak sa mundo na hindi ko kilala. “Bagong inmate,” anunsyo ng isa sa mga nakaupo sa sahig, nakataas ang kilay. “Anong kaso mo?” Hindi ko agad sinagot. Tumayo ako nang diretso, pilit na pinapalakas ang loob ko kahit nanginginig ang tuhod.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

reklamo niya. "Now, get out!!" At patakbo niyang tinungo ang pinto. Natapilok pa siya at nanginginig ang kamay na pinihit ang door knob. Bakit issue sa lipunan ang estado sa buhay? Hindi ba pwedeng mahal mo ang isang tao dahil mahal mo lang siya? Mabuti na lang at tumawag ang aking binayarang private investigator. "Sir, may kailangan kang malaman."

Sa iilang segundo lang ay nagawang sipain ng lalaki ang sikmura ng isang magnanakaw, habang ang lalaki sa kanan ay inundayan niya ng suntok sa leeg. "Huwag kayong kikilos!" Sa pagkukunwaring pulis ni Luke, hindi na nagpumilit pang lumaban ang dalawang masasamang loob at mas piniling magtatakbo paalis. Nakahinga siya nang maluwag.

"Does it make you feel powerful, Daddy? Knowing I’m trapped here with you? Na ikaw lang pwedeng humawak sa akin. Who gets to punish me... whenever you want... wherever you like?" Fuck. I'm so fucked. Tumindi ang katahimikan, halos hindi na ako makahinga. Hindi ko na napigilan ang sarili ko nang abutin ko ang panga niya at mahigpit itong hinawakan. Napasinghap siya, nanlaki ang mga mata habang hinahatak ko ang mukha niya malapit sa akin, nakatingkayad siya dahil sa taas ko.

At heto siya ngayon muling bumalik sa kulungan na isinusumpa niya. "Boy, baka naman maaring magpakatulog ka? Hindi ko alam kung ano ang kaso mo ngunit sigurado akong napasok ka rito dahil sa maling impormasyon. Ngunit kahit mamura mo lahat ang taong sangkot sa pagpasok mo dito ay iyan na lamang ang tanging magagawa mo," wika ng isang preso na nasa higaan.