Prisoner In Tagalog Novels & Stories

Halos kaedaran lang yata namin ang mga ito. "Oh, ayan na pala siya." Bumukas ang pinto ng VIP room at pumasok doon ang isang lalaki na di iniisip na makikita ko ngayon dito. Tila ba nagslow motion ang lahat, kahit ang galaw nito ay nagslow motion din. Nakatitig lang ako dito.

Para itong batang nagtatantrums. "My God, Maricar! Because she's innocent! Don't you know that she had injuries in both her hands because the other prisoners beat her?! Because of your insecurities, Michelle's life is placed in danger. Kapag hindi ka pa umalis, I will call the guards! You're giving me a headache, little brat!" Padabog na tumayo si Maricar at saka mabibigat ang mga paa na tinungo ang pintuan.

“Sigurado po ba kayo? Nasa kulungan na po ba talaga siya? Hindi na po ba siya makakagawa ng masama ulit?” Ang pulis ay tumango. “Sigurado po, Ma’am. May CCTV footage po mula sa warehouse, may witness statements, at may recorded conversation po mula sa cellphone ng isa sa mga kidnaper. Si Pia Curry po ay nasa maximum security cell na ngayon kasama ng mga kasabwat niya. Hindi na po sila makakalabas nang walang laban. At ang kaso po ay strong. May lifelong sentence na po ang naghihintay sa kanila.”

MAKALIPAS ANG ISANG LINGGO... Sa isang espesyal na bilangguan para sa mga convicts na may mental disorder. "Prisoner 205, may mga bisita ka" sabi ng isa sa mga babaeng opisyal ng bilangguan. Isang babaeng nakasuot ng uniporme ng preso ang lumabas sa kanyang selda na may dalawang babaeng pulis na mahigpit na nagbabantay sa kanya sa kanyang kanan at kaliwa.

Tama nga ang sinasabi ng ilang philosopher at sikat na authors, reopening the past is the only way to be healed and unlocking the missing key to make a new beginning of a new chapter in life. ———— "BLAKE John Del Fuego, may bisita ka!" malakas na sabi ng jail officer at binuksan ang numero ng seldang kinaroroonan ng kaniyang totoong ama. Medyo masakit sa tenga ang nakakangilong ingay ng nagbanggaang kadena at kandado ng nasabing selda. "Sino daw?" dinig ni Jino na usisa ng balbasing lalaki na inilabas sa selda nito pansamantala.

Ang bawat isa ay tila hindi humihinga, naghihintay sa hatol na babasahin. “Sa ilalim ng Revised Penal Code ng Pilipinas, ikaw, Ilagan Amor, ay napatunayang nagkasala sa mga sumusunod: Kidnapping sa ilalim ng Artikulo 267, kung saan nagdulot ka ng trauma at pagkawala ng kalayaan ng mga biktima. Human Trafficking sa ilalim ng Republic Act No. 9208, kung saan ginamit mo ang mga tao bilang produkto para sa sariling kapakinabangan.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

My body seemed to be moving on its own. I don't know how to think properly. Nanginginig man ang mga tuhod ko ay nagawa ko pa ring tumakbo. Lord, please, not my son. "M-Miss, Giovani Dagsinal, please," I asked at the nurse assigned in the emergency ward. "D-Dinala siya sa operating room," a familiar voice interrupted.

Na halata namang mukhang naaliw ang mga pulis. "So, paano alis na kami, sorry sa abala Mr. Sarmiento," ani ng unang pulis. "Sa palagay ko 'yong nagtext samin ay scam at walang magawa sa kanyang buhay kaya nambibiktima ng inosente." "Tama! May mga ganyang taong mahihilig mangtrip," sang-ayon ng ikatlong pulis. "One time may na-encounter din akong ganyan kaso. Hindi ko na lang siya kinasuhan dahil menor de edad."