Professeur Mga Nobela at Kwento

Nang makarating doon, dumiretso na agad ako sa opisina niya. Tatlong katok ang pinakawalan ko bago tuluyang tinulak ang pintuan. Tumambad sa aking paningin ang prenteng nakaupo na si Prof Laurence. Nakasuot siya ng maayos na suit at may suot na salaming walang frame na nakakapit sa sa matangos niyang ilong. Sumisigaw ng awtoridad at propesyonalismo ang awra niya. Sa edad na dalawampu’t siyam, nahirang na siyang pinakabatang ganap na propesor sa departamento ng pananalapi ng Primo University. Kilala rin siya bilang isang henyo sa financial circle.

Welcome dinner iyon. Ang teacher nilang si Prof. Castillo ay isang kilalang tanyag na doctor. Marami na itong narating at marami na rin itong napagaling. And because of his knowledge when it comes to being a doctor, isa na rin ito sa mga research doctors na gumagawa ng gamot to cure patients. At dahil sila ang representative ng professor, talagang maayos at elegante ang lahat ng paghahanda. Mga Pinoy rin ang mga representative ng institute at mainit ang pagtanggap,

Binaba ng Professor ang tasa ng kape at makahulugang ngumiti. "Kilala ko siya."

Sa sobrang busy ko na sa pag-aaral at trabaho ay hindi ko na nabalitaan na nag-resign na ang isang professor namin. Ibinaba niya ang libro sa unahang table namin at iba pang mga folders. Tiningnan niya kami isa-isa. Nakatitig ako sa kanya kaya nang mapatingin siya sa akin ay agad na nagtama ang mga mata namin ngunit agad naman akong umiwas ng tingin. "By the way, I am new professor in English. I am Professor Arthur Marquez, but you can call me Prof. Arthur. You can approach me every time as long as it's about the subject I'm teaching, okay?"

Sobrang na-curious siya kung ano nga ba ang sinabi nito tungkol sa kanya. Sinamahan pa rin siya ni Martin upang makilala ang kanyang propesor na si Professor Jasper, isa sa pinka magaling na Physical therapist sa university na iyon. Nasa animnapu't taon na ito at matagal ng nagtuturo roon.

paliwanag ni Propesor Shevall, ang kanyang ekspresyon ng labis na kakila-kilabot. Narinig ang sasabihin niya, lahat ay nagtagilid sa takot. Pagkatapos ng lahat, ang propesor ay lubos na may kaalaman at parang hindi siya ang uri ng tao na gagawa ng mga biro na ganoon sa una. Hindi ito nakatulong na ang kanyang ekspresyon ay nanatiling patay na seryoso sa buong kanyang kakaibang paliwanag.

I smiled at him at isang maliit na ngiti lang ang tugon niya. May problema ba siya? Hindi ko na napagtuonan nang pansin dahil dumating na ang prof namin sa geography. It's professor Jen Carter. I think she's just less than 30 or more. She carries herself confidently with professionalism. I love watching her moves and the way she speak. “I have a question. It's not specifically related to our subject though but it's related to your chosen course. Is it okay?” she asked with a smile on her face in the middle of our discussion.

Agad na sumagot si Trixie, "Alam ko po, Professor. Sisikapin ko ng makabawi sa mga taon na nasayang ko." "Good." Kilala si Professor Soma sa pagtuturo na maikli ngunit malaman. Nang umabot na roon ang usapan, natapos na ito. Nang mapansin ni Trixie na tila may libreng oras si Professor Soma ngayon, hindi niya napigilang magtanong, "Professor, may oras po ba kayo mamayang gabi? Gusto ko po sanang imbitahan kayo para kumain."

“And I'm not a nerd.” Umupo siya sa harap, sa upuan ng professor. “I'm your professor in your Introduction to Business Management course.” OMG! I'm dead. He's a professor? Fuck! Halata pa sa mukha niya ang bakas ng sampal ko.

"Yes, sir." "At dahil hindi kayang gawin ng isang tao ang lahat..." Bahagyang ngumiti ang professor. "Magkakaroon ka ng assistant." Biglang napalingon si Bea. "Good luck." Napakunot-noo si Maeve. "Sino po?" Tahimik na naglakad ang professor papunta sa kabilang bahagi ng silid. Huminto ito sa harap ni Keiv. "Clarence Keiv Spenser."