Psychology Tagalog Novels & Stories

Though we can't deny the fact that because of life we experienced happiness, sorrows, regrets and to love. Sa paglipas ng panahon, unti unti ko na ring natanggap ang katotohanan na wala na nga sila. I was brought to a professional psychologist in Manila to overcome my trauma. Nilayo nila ako sa Leyte para maiba naman ang kapaligiran na nakikita ko, pero kahit anong gawin ko, ang insidenting iyon pa rin ang nakikita ko. Hindi naging madali ang proseso kasi may mga oras talaga na gusto ko na lang mawala sa mundo. Takasan ang sakit at kalimutan ang lahat.

SPG ---------- "Ughh,faster!".wika nang babaeng 'katalik' ko,diko rin masyadong naaalala ang lahat nang nagyari,siguro nawala na ako sa sarili ko nang bigla siyang naghubad sa harapan ko at pumatong saakin. Im already tired,siguro ay Hindi pamilyar Ang katawan ko sa ganitong bagay. Poor me. My body is sweating,my legs is trembling and my mouth never stop from shaking,I don't know,my body is feeling like this.

CHAPTER 50 — Finale Helliry Chrysopeleia Flieyh Dizon POINT OF VIEW — MATAGAL na panahon na rin yata simula noong umiyak ako ng tudo kasama ang sakit, kabog sa dibdib, kaguluhan sa isip, pag-aalala at halo halo na. Hindi ko na maintindihan ang nararamdaman ko. Tipong para na akong namamanhid dahil sa nakikita ko.

sigaw nito sakin. napahawak ang sa dalawang tainga ko, nanginginig ang buo kong katawan at naiiyak na ako... "I-im s-sorry! sorry... i-i was i-was you know, how can you expecting Ice here right? e ayaw mo nga malaman niya kung nasan ka diba? diba? DIBAAA!" Para na siyang baliw, yung mga mata niya nakakatakot.

- sabi nito "Kung mahahanap mo"- Panunukso ko sa kanya at naglakad palayo sa kanya , "Mama ang galing mog magtago"- aniya ni Aadi , lumapit ako sa kanya at umupo sa tabi niya "Di lang marunong si Tiyo Trajan mo maghanap"- panukso ko kay Trajan "Hahha tama ka jan aadi"- umupo si Trajan sa harap namin

Blah. Naupo na lang siya sa harap ng mesa at nagsalin ng tubig sa baso at hindi na inintindi si Migo. Mabait naman si Migo kaya nga hindi rin maitaboy ng Tita at Papa niya per yun nga lang feeling close ito sa kanya at minsan pakiramdam niya feeling nito ito ang tatay ng ipinagbubuntis niya. Minsan na rin siya nitong inalok na pananagutan raw siya nito na amalaks niya lang na tinawanan saka sinabi ditong kasal siya.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

PSYC21 “Alam mo ikaw bumalik ka lang dito nag kanda-gulo-gulo nanaman! Wala kang ibang ginawa dito kundi ang manggulo. Bakit hindi ka nalang umalis dito nang matahimik na ang lahat?!” hesterikal na sigaw ni Mae sa loob nang room.