Novel & Cerita Psychopath Diary

"Walang kasing sama si Luisa. Naging kasabwat pa niya ang naging doctor ko. Narinig ko kung paano nila pinagplanuhan ang pagpatay sa akin nang mas maaga. Papalabasin nilang nag suicide ako dahil hindi matanggap ang pagkaroon ng asawa ko ng anak sa ibang babae." Unti unting nabitiwan ni Freya ang hawak na book nang wala nang mabasang kasunod. Halos hindi na rin niya makita ang paligid dahil bumalong ang luha sa mga mata. Wala nang kasunod ang diary dahil wala nang oras ang ina niya noon. Naalala niya, ang date na nakalagay sa diary ay iyon ang araw na ibinigay sa kaniya ng ina ang box na pinaglagyan ng diary.

Namilog ang mga mata ko. I hope it’s not my wild guess what the shattered glass contained. Nakasiksik si Maddison sa gilid ng kama. Magulo ang buhok niya at bakas ang hilakbot sa kanyang mga mata. She is staring at the eyeballs on the floor. I don’t know what to feel. I wanted to laugh but I am taken aback by the guilt for the fright in her innocent eyes! “You are a psychopath!” akusa ni Maddison. Mas sumiksik pa siya sa gilid ng kama. I didn't flinch as I walked near the fallen eyeballs and picked it up. I looked her in the eyes and said.

Inayos ko na den yon at isisirado na sana pero may napansin akong isang notebook na may nakasulat pa rito na 'Diary' Dahil na curious ako at kinuha ko yon at tinignan ng mabuti. "Diary? Ano to? Display lang ba sa cabinet nya o sinusulatan nya to?" Takang tanong ko sa sarili. In-open ko yong notebook at may nakasulat don. "Dear diary," b**a ko sa unang sulat pa lang at itutuloy ko na sana ang pagbab**a pero naisip kung ibalik nalang ito kung san nakalagay kanina. Na realize ko lang na hindi sakin ang notebook na yon kaya ba't ko bab**ahin at pakikialaman? Kung ako si Xander magagalit ako dahil may nakialam sa gamit ko ng walang permiso, siguro kung ibang gamit pa yon ay okay lang pero kase di

dagdag ni Mama Cynthia, “kaya niya ring burahin ang ibang bagay. Mas malaki. Mas delikado. Mas personal.” Kinagat ko ang labi ko. “P-Pero bakit? Bakit niya ginagawa lahat ‘to? Ano ba talagang gusto niya?” “Kapangyarihan,” sagot niya. “Control. Inggit. As a psychopath, hindi lang pagpatay ang nais niya, kung hindi bagay na kapag nasimulan niya ay gusto niyang tapusin.” Napasinghap ako. “Inggit?”

Galit na galit akong pinagtatapon ang mga gamit sa kwarto, pinagbabasag at pinagsisira lahat ng gamit, hanggang sa dumugo ang kamay ko. Napaupo ako sa sahig, umiiyak habang sinasabunutan ang sarili. Fvk. I’m a mess. I don’t deserve to be happy. Fvk. Sinira ko si Haven. Sinira ko si Isla. Sinira ko ang sarili ko. I was diagnosed with Borderline Personality Disorder and Sexual Sadism Disorder. I tried everything to cure myself. It is only me who can heal me. “Isla! Stop!” Sigaw ko nang maabutan ko si Isla na pinatungan ng unan ang mukha. She can barely breathe, the poor little one is asking for help. Dng!

Nakakalat sa ibabaw ng mahogany desk ang iba't ibang makakapal na libro tungkol sa advanced sexology, mga case studies ng psychogenic erectile dysfunction, at ilang psychology journals. Sa gitna ng lahat ng ito ay ang manipis na cream-colored folder. Ang medical record ng lalaking sumira sa katinuan ko. Vladefiero. Binuklat ko ulit ang bawat pahina. Paulit-ulit. Umaasang may makikita akong bagong detalye, may maliit na clue na makakapagpaliwanag sa napakaimposibleng kondisyon niya na nalaktawan ko noong unang basa ko.

"There are more unforgivable sins than killing, Phraea! Rape, child molestation, bigamy, child abuse, manslaughter, human trafficking, treason, and other crimes that manipulates one's holy soul. My way of murder is reasonable. I was sent here by God to deplete evilness that is scattering here on earth. In my holy name, I shall bring back the Garden of Eden once more." My forehead creased and I looked at him in disbelief. He's a psychopath with an unrealistic ideology. "Rape? Then why did you force Evelyn to have a sexual intercourse with you?" Sinundan ko siya ng tingin nung tumayo siya at naglakad papalapit sa akin nang nakapamulsa. Napalunok ako at unti-unting lumakas ang pagpintig ng akin

Pakiramdam ko sobrang pula na ng mukha ko. Hindi ako nakasagot. Hindi ko talaga alam ang isasagot. Syren’s right, maybe I was too drunk to stop myself from flirting with another guy. Feeling ko may nangyari sa'kin noong gabi sa party. I sighed heavily. “The truth is, pumasok din sa isip ko iyan. And I couldn't accept the fact that it was really my fault, that I really flirted with that man. Pero kung nasa katinuan siya, kung ayaw niya talagang mayroong mangyari sa amin, edi sana nagpakagentleman naman siya at hindi na lang ako pinatulan, hindi ba? He also wanted to have sex with me. And he is a psychopath for blaming me for what happened!” mahaba at may bakas na inis na turan ko.

Sinundan ko siya ng dahan-dahan itong lumapit doon at tumigil ito isang dipa ang layo sa display cabinet. “What is this…” Nanginginig ang boses na tanong nito. Hindi lang boses ang nanginginig dito kundi ang buo nitong katawan. Humarap siya sa akin na namumutla ang mukha. “That is how it is, Anne. I am a killer. A psychopath.” Hinawakan ko siya sa magkabilang-balikat upang i-steady ang nanginginig nitong katawan dahil mukhang matutumba ito sa labis na takot. “Ito ang sinasabi ko na hindi mo kilala ang tunay na ako, Anne. I collected remains from my victims, but you can see it, right? Ilan lang ‘yan sa mga koleksyon ko dahil ang iba ay ginawang palamuti ng tiyuhin ko.”

Alam niyang ilang beses iyon nangyare sa loob lang ng isang gabi pero ang problema, hindi niya na matandaan kung mayroon ba silang ginamit na proteksiyon. Tumayo ito at tiningnan ang drawer niya kung asan nakalagay ang pills na iniinom niya. Namilog ang mata nito ng makitang may nakaligtaan siyang araw. Nanginginig ang mga mata’t kamay na tiningnan ang kalendaryo, “Sh*t,” mura nito ng ma-realized na hindi pa rin pala siya dinadatnan ng buwang araw ngayong buwan. Napailing ito, naiiyak. “H-hindi, hindi pwedi,” giit niya sa sarili at saka tumakbo paalis sa apartment niya at bumili sa pinakamalapit na botika.