Psychopath Tagalog Novels & Stories

ALIPIN C26 ABEGAIL POV I can’t believe Anthony cheated on me. sa tagal na naming magkarelasyon ay ngayon niya lang ‘to ginawa. Kung hindi ko pa siya pinasundan nang driver ko ay hindi ko malalaman na may bahay pala siya. I call Mommy Matilda and she told me na nagpagawa nga ng bahay si Anthony, kaya pala ayaw niyang pakasalan ako dahil may ibang babae siya.

Totoo naman 'yon, isa siyang womanizing piglet. Sasagot pa sana siya pero nakaisip na ako ng mas malupit na pang-inis sa kanya. "You’re nothing but an idiot Spoiled brat. Kaya ka lang naman nandito eh dahil sa pera ng magulang mo. Who cares kung sila ang main benefactor ng school? I don’t even know kung pasok pa ang IQ mo sa borderline, You’re nothing but a brainless asshole.” Okay, I’m playing dirty now. Pero bagay lang sa kanya 'yon! Kasalanan niya 'to lahat!

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.

Nagtagpo ang mata namin at sa puntong iyon ay mas nagsilabasan ang mga luha ko. Litong-lito ang utak ko pero ang ang puso ko parang gusto nang lumabas. Nakakaramdam ng sakit at pagkasabik. "Naaalala parin ako ng puso mo, Aloisia. Magandang senyales iyon na balang araw maaalala din ako ng utak mo." Hindi ko na napigilan ay lumabas ang hagulhol ko sa bibig ko at yumakap sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit na para bang matagal siyang nahiwalay sa akin.

Lumilipad kasi ang utak ko sa kung ano-ano ang iniisip. "I'm sorry, pasensya na po. I'm sorry po," nakayukong sabi ko. Mabuti na lang at wala siyang dala dahil kung hindi ay baka magbabayad pa ako. "It's you again." Itinaas ko ang tingin ko nang marinig ko ang malamig na boses na 'yon medyo paos ito ngayon. Okay pa siya kanina, ha. Bakit namaos yata siya?

Or is it because I'm afraid what will happen next? Gusto kong sumigaw na tama na, na itigil na ang lahat ng ito, pero traydor ang aking sariling katawan. Hanggang sa ang mga galit na h***k ay naging banayad at mapanabik. Parang ang tagal naming hindi nagkita't nagkasama kahit araw-araw naman kaming nagkakaharap. Nag-aalab ang bawat dampi ng kanyang mainit na labi. Mas lalong nasindihan ang mainit kong pakiramdam.

Tumango ako na medyo hingal dahil sa patakbong hanap ko sakanya. "Pasensiya na talaga." nagiguilty ako. "Ayos lang iyon. May next time pa naman." pag-iintindi niya. "Sigurado ka?" pangungulit ko. Tumingin ako sa paligid at may mga street foods. "Kain nalang tayo." aya ko. Ngumiti ulit ito. "Ikaw ang bahala." ramdam ko parin ang guilt sa dibdib ko. Bakit parang ang bigat ng bawat bigkas niya sa 'ikaw ang bahala' na para bang may pinanghihinayangan.

Sobrang perpekto ng pagkaka-tattoo nito sa kaniyang likuran at bumagay iyon sa matipuno nitong katawan. Bahagya itong huminto at tila nawawalan ng balanse. Ipinilig din nito ang kaniyang ulo na para bang nahihilo at nanlalabo ang paningin. Siguro ay umi-epekto na rito ang droga. "Use this as your weapon. I can endure the pain. I can die for you just to protect you--" "Teka, sandali nagkakamali ka hindi nga ako si--"

Napamura ako, saan ko naman siya dadalhin? "I have a name, and it's Evander. Saan mo balak gusto umuwi ha?" matagal siyang natahimik kaya ako na nagdesisyon. "Fuck... you will be the death of me," sabi ko at tumungo sa condo ko. "S-saan tayo pupunta?" "My condo. Ayaw mo umuwi sa inyo eh, baka magtanong pa Tita mo kung bakit ako ang kasama mo."

“Ahh! Bweist!” Napamura siya ng ilang beses, sobrang mainit talaga ang dugo niya. Wala siya sa mood at parang siyang bulkan na anytime gustong sumabog. Nag-iinit ang bawat sulok ng kanyang mata at kulang na kang umusok ang ilong niya na parang dragon sa tindi ng inis at galit sa taong nakaharap kanina. ‘Ang mga klase ng mga tao na kagaya ng babaeng iyon ay hindi dapat pinapapasok sa building ng company na pagma-may-ari ko!’