Psychopath Tagalog Novels & Stories

walang gana niyang saad bago umalis. 'A psychopath loves pain. Sa bawat hampas o tama sa kaniya'y iba ang hatid nun para sa kaniya. Kung sa atin ay masakit, para sa kaniya'y masarap yun sa pakiramdam.' 'She never beg them to stop. She never shouts for pain and she never shred even a single tear from those pains.' 'Einver! How could you say that?! May pinagsamahan naman kayo, diba? Bakit ganiyan ka kung maka-asta?!'

sigaw ko dito. a xixozozozpzz Tinignan ko ito. Nasa mukha nito ang pagsusumamo, na para bang nahihirapan din ito. "Bumalik ka na doon. Hayaan mo ako dito. Gusto kong mapag-isa." Taboy ko dito. Gusto kong mag-isa, gusto kong payapainxpzooooo"Aqozzzo o ppxpaqwq ang isip ko. Gusto kong ibsan ang sakit sa puso ko.

Xander's Pov Sabi nila lahat ng bagay at tao my lugar may pwesto, may panahon at oras makakapagpasaya man sayo o hindi. Gaya na lang ng araw sa umaga bwan sa gabi, ang tubig sa ilog umaagos at ulan ay pumapatak, ang tao ay nabubuhay at namamatay... But Im not buying it kasi kung ganon? Bakit kinuha agad ang mahal ko? Ang lugar at pwesto pati panahon at oras nya ay dapat sa tabi ko. Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR!

Blah. Naupo na lang siya sa harap ng mesa at nagsalin ng tubig sa baso at hindi na inintindi si Migo. Mabait naman si Migo kaya nga hindi rin maitaboy ng Tita at Papa niya per yun nga lang feeling close ito sa kanya at minsan pakiramdam niya feeling nito ito ang tatay ng ipinagbubuntis niya. Minsan na rin siya nitong inalok na pananagutan raw siya nito na amalaks niya lang na tinawanan saka sinabi ditong kasal siya.

PROLOGUE “You want your father to live? Then pay the price. Don’t worry, Sahara… katawan mo lang ang kailangan ko—hindi ang puso mo.” ******* Calyx’s POV Tahimik ang gabi sa hospital. Ang mga fluorescent lights sa corridor ay malamlam na kumikislap, tila pagod na rin tulad ng mga taong naririto. Katatapos ko lang ng isang operasyon—isang batang babae na muntik nang mawalan ng buhay. Ngayong patay-sindi na ang adrenaline sa aking katawan, balak ko sanang pumasok na sa aking opisina.

Sumabay ako kina mama sa pagtungo sa ikalawang palapag dahil napagdesisyunan kong maligo. I immediately removed my shirt as I entered my room and walks towards the bathroom para maligo. But before I did that, nakarinig ako ng katok sa pintuan ng kwarto ko. My heart raced when I open the door and saw Lance's dark eyes and seductive face.

"Iyan ang magic word na hinihintay ko. See? Masarap mabuhay. May pag-asa pa kayong makalabas dito. Magpapatayan kayo sa putang-inang kulungan na ito! Oo, baliwala na ito sa inyo dahil nawawalan na kayo ng pag-asa makalabas. For now, magtiwala kayo sa akin. Ako mismo ang papatay sa mismong may hawak ng Baryo del Inferno Jail na ito! Dahil dito rin ako itinapon, ako mismo ang tatapos." Napabuntong hininga ako. "Masakit sa akin na nakikita ang mga matatanda dito." mapait akong ngumiti sa kanila at tumalikod na. Matapang ako. Malupit. Killer. Pero, may puso pa rin ako. Malapit ako sa mga bata at matatanda.

sigaw ko, nagsimulang maluha ang mga mata ko. Humarap sa akin si papa "Hindi ko alam kung anong nangyari sa 'yo sa isang gabing wala ka rito, Aneimisel." si papa "ang mama mo, nasa hospital, at ngayon, nagawa mo pang gumawa ng ganito? Hindi mo ba naiisip ang mama mo?"

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Ulit! 'Good morning, sir. Ang gwapo mo ngayon. Actually crush nga kita' Ano? Mas lalong mali. Teka bakit ba ako kinakabahan? 'Good morning sir, ano pong gusto' "Ehem! GoodMorning." Bigla akong napabaling sa likod. Nanlaki ang mata ko at parang gusto kong magpakain sa lupa ngayon din. Kanina pa ba siya nandyan? Mas lalo lang akong nahiya nang maglakbay ang kanyang mga mata mula sa mukha ko pababa. Umiwas siya ng tingin at pinanatili ang madilim na tingin sa akin..