Puno Ng Igos Mga Nobela at Kwento

Hinaplos nito ang mukha niya. Sa Pinagbuyutan Island sila unang nagpunta ni Lukasi. May mataas iyong cliff na eksaktong naka-align ang paanan sa magandang beach na nlalakaran nila ngayon. Napapagitnaan iyon ng may kataasang damo at nagkalat na puno ng niyog. Hindi crowded ang nasabing isla kaya tahimik at tunay na nakaka-relak. "Ahm Lukas," malumanay na pagtawag niya sa binata habang naglalalakad sila sa puting dalampasigan.

It's so great for a party. "Hey, if gusto mo mag CR, meron d'yan," turo ni Issa sa isang pinto kaya tumungo ako don. Sa pagpasok ko palang ay namangha naman ako. Salon feels! Bumalik naman ako sa gawi nila and asked Issa, "Where is Seth, by the way?" hindi ko siya nakita at napansin kanina. I assume that nasa iisang bahay sila kasi kambal e.

“Baby, siya ang Mama, ni Mommy. My Lola Lolita and the one next to Benesha is Lolo Terio. Galing sila ng Visayas in their hometown doon kasi sila madalas naglalagi,” “Hija, kumusta ka?” ang lambing ng boses na wika nito. Dito pala nagmana si Mommy Eulyn sa hinahon ng boses nito. Ang gaan pakinggan sa tainga ang boses nito para bang hindi rin ito marunong magalit. Baka nga kahit galit na, still malambing pa rin ang boses ng Lola Lolita. Napaawang ang labi ko ng tumayo pa ito sa kinauupuan niya upang yakapin lang ako.

Ganoon niya ako kamahal. I was Eggplant girl no 8. I had to stand on the stage in the gym while nearly half the girls got auctioned off. The minimum bid was Five Pesos. Wow, hindi aabot sa bituka mo ang ipapakain sa iyo ng kakagat sa five pesos. And if nobody bids, a teacher would have to bid on you. Malas kapag ‘yong teacher na may galit o may hidden desire sa iyo ang nanalo. Kahihiyan to the highest level.

Mabilis ang mga ginawang paghakbang ni Death papasok sa kagubatan. NANGINGINIG ang kalamnan ni Ivo at hirap din siya sa paghinga. He didn't know that his heat cycle will come this early! Napahawak siya sa isang puno at napasandal. Nasa loob siya ng kagubatan ng Tierra De Lobo, he was about to go to his secret place nang maramdaman niya ang kaniyang heat. His whole body is trembling and sweating at nagsimula na rin mamalat ang kaniyang lalamunan.

Isang malaking kasinungalingan, mali man ngunit kailangan kong gawin iyon. Nasa dugo ang pagiging isang manggagaway at hinding hindi ito basta dumarating sa isang tao. Isa itong sumpa, isang sumpa ng mga bituin, at ang tanging nagkakaroon lamang nito ay ang nag-iisang tribo sa isang isla kung saan pinaniniwalaang lumitaw pagkatapos ng isang malakas na lindol. Ang islang ipinangalan ng mga Kastila na "Isla del Fuego" o Umaapoy na Isla sa kadahilanang pagkarating nila roon ay napapalibutan ng apoy ang buong isla ngunit hindi lamang ito isang karaniwang pagpapaapoy lamang kundi ang mga nakita ng mga Kastila noon ay isang pamamaraang ritwal ng mga manggagaway.

At heto kami ngayon, maagang naglalakad sa dulo ng farm kung saan nakatayo ang pinakamatandang puno ng acacia sa lote ko. Medyo basa pa ang damo dahil sa ambon kagabi. Bitbit ni Iñigo ang isang basket na may lamang kape at pandesal na binili niya kanina sa bayan. Naka-short lang siya at t-shirt, malayo sa itsura niya noong nakaraang araw sa Manila. "Dito tayo, Celeste. Mas presko rito," aya ni Iñigo habang inilalatag ang isang makapal na kumot sa ilalim ng puno.

Pagkatapos ay nagpatuloy siya, “Ah oo, gusto ko na gawa sa balahibo ng Icelandic goose ang kumot. Pwede mo itong bilhin kasama ang kama.” Ang balahibo ng Icelandic goose ang pinakamahal at pinaka bihirang uri ng balahibo sa buong mundo. Gawa ito sa pinakamalambot na balahibo sa harap ng dibdib at kili-kili ng Icelandic geese. Kaya, sobrang mahal nito at ang kumot na gawa dito ay nasa isang milyon ang halaga. Sa ibang salita, nasa tatlong milyon na agad ang isang gabi ng pagpunta dito ni Carmen sa paghahanda ng kama at kumot.

Isabelle POV Pauwi na kami mula sa Itogon, at kahit na tahimik ang loob ng sasakyan, ramdam ko ang bigat ng bulsa ko kung nasaan ang fountain pen na ibinigay ni Lorenzo. Ang kalsada ay unti-unting nilalamon ng dilim, at ang tanging nagbibigay ng liwanag ay ang mga headlights ng SUV at ang malayo pang mga ilaw ng siyudad ng Baguio.

PAGKAAPAK ng mga paa ni Anastasia sa puting buhangin ng Isla De Los Recuerdos ay hindi niya mapigilang mapahanga sa taglay na ganda niyon. Maayos ang mga cottage at malinis ang paligid. Mayroong mga ibat-ibang kulay ng bulaklak at mayroon din mga puno ng niyog. "Magandang buhay, Ma'am, Sir. Welcome to Isla De Los Recuerdos!" bati ng staff ng isla, at pagkatapos ay sinuutan sila ng makukulay na bulaklak na kwintas.