Puno Ng Narra Novels & Stories

"N-Napunta ba ako sa isla ng mga cannibal?" Pumilig ang ulo niya? "Ano ang 'cannibal?" Lumapit sa kanya si Birang at tinapik siya sa balikat. "Minsan talaga tatanga-tanga ka, Letlet." Napapailing pa ito. "Ang ibig sabihin no'n ay 'Isla ng magaganda." "Ah, gano'n ba." Minsan talaga may utak itong si Birang.

“Wow!” Namangha si Sabrina nang makita ang puno na noo’y naging karamay niya sa halos lahat ng pagkakataon. Isa itong puno ng Banaba na tawag ng iba ay cherry blossoms ng bansa oras na ito ay mamulaklak. May health benefits din ito kaya inalagaan ito ng paaralan. Hindi akalain ni Sabrina na magpahanggang sa oras na iyon ay nandoon pa rin ang puno.

Porket may bagong dyosa lalandiin niya agad. “Chronicles of Narnia.” Nagulat ako dahil umepal si Zuhair kaya napaiwas ng tingin si Narnia kay Mayang at lumingon kay Zuhair na ngayon ay malawak ang ngiti sa labi pero walang emosiyon ang mga mata. Puta! Anong nangyari?

Ito lang ang araw na makakapagpahinga siya kasama ang mga ito. Nag-aalala si Luke sa kanila noong una pero pinaunawa niya ito na mas maalam siya sa ganitong bagay. He had parties before. Nakaranas din siyang mag-picnic, maligo sa dagat at mag-bar. He knew what fun is. Hindi niya lang ito ginagawa sa ngayon. He's not a boring person. "Yey! Okay, so ano na po ang gagawin natin?" Nagtatalon si Tanya, masayang nakatingin sa mga gamit na kanilang inihanay sa lalagyan. "We'll play hide and seek!"

Nararamdaman kung hinalikan nya pa ako sa noo bago ako tuluyang nakatulog. To be continued.. _______________________

“Kakaiba ang lahat ng tao dito. Mababa ang IQ, mahina ang katawan, at masama ang vibe. Kailangan ko na talagang umalis. Hinding-hindi ako mamamatay kasama ang mga taong ito, lalo na at hindi maganda ang trato nila sa akin.” “Well, okay naman siguro ang mga magulang ko,” dagdag ko sa aking sarili, habang palihim na sumusulyap sa mga magulang ko, pareho silang nakatingin sa akin ng nag-aalala. “Hindi pa ako sigurado. Kailangan kong patuloy na mag-obserba.” Lumambot ang titig ni Natalie at ngumiti siya na naging dahilan para hindi gumanda ang pakiramdam ko. “Yunice, nakilala mo na ba si Dory noon?”

Knox's POV Pinanonood ko nang puno ng amusement ang pamumula ng mga pisngi niya, na lalong nagpatingkad sa mga freckles niya. Kakaiba kung gaano siya kaganda kapag galit o nahihiya. Sumimangot siya bilang sagot, na nakakatawa dahil dapat ay singsing na iyon sa kaliwang hintuturo niya. “Hindi ka lang talaga sulit!”

sabay turo ko sa isang puno ng narra na malapit sa kinatatayuan namin. Napayapos sa mga braso si Yiel at tiningnan ang puno. “Ano ba ‘yan, Kath! Ki-tanghali, eh, kung ano-anong naririnig mo.” “Hindi. May narinig talaga ako…” “Hay naku! Halika na nga. Hindi ka naman gutom para mag-imagine riyan ng kung ano-ano.”

I cant find the right word to answer my own question. "Would you be my leading lady in our very own story? Hindi man ikaw ang unang karakter na nakasama ko sa kuwentong 'to... Pangako, ikaw at ikaw lang ang babaeng nanaisin kong makasama sa bagong kabanata na bubuksan ko at isusulat natin iyong magandang wakas sa dulo."

Nakatitig lamang siya sa malawak na Calle Narra. “Ibang-iba pa rin talaga ang tanawin dito sa San Lazaro,” nakatalikod sa akin si Savanna. Nakatitig sa mga punong Narra na nakatanim sa gilid ng daanan. “Sadyang kay ganda talaga pagmasdan ng tila naka-arkong mga punong ito. Sobrang payapa dito sa aking tahanan. Diba, Ginoo?”