Punong Kahoy Tula Novels & Stories

Isa sa mga pinili ko ay ang Tiyula Itim—isang mabangong itim na sabaw ng baka mula sa lutuing Tausug na may sinusunog na niyog at mga mabangong halamang pampalasa — nakakaaliw at natatanging pagkaing Pilipino. Habang kumakain, uminit ang usapan tungkol sa international trade forum. Hindi lang basta kwentuhan ang nangyari, nagsimulang magbato ng mga teknikal at mahihirap na tanong si Pofessor Michael para subukin ako.

Na para bang hindi kumunot ang noo niya kanina. Kinahapunan. Amoy na amoy ko ang sariwang kahoy ng pine at cedar sa buong paligid. Ang Kyoto Craft Village ay isang tahimik at tradisyonal na lugar kung saan ginagawa ang mga sikat na wooden toys ng Japan.

Ganito naman talaga ito, tila kay laki ng problema nito sa mundo. May nakita naman akong malaking tulay na gawa sa kahoy na may nakapalibot na vines to cross over the huge swamp. And across that is the huge tree pero nanlaki na lang ako ng marealized ko kung ano ang punong ito. It is a freaking huge tree house! No, this is not just a tree house, this is the mother of all tree house. A tree palace! But shit, it sounds so corny coming from me. Tree palace?! I know they have a better name with this freaking enormous tree.

“Araw-araw mino-monitor. Temperatura, amoy, at bula.” Tinuro niya ang maliit na bula sa ibabaw. “Kapag mali ‘yan, panis ang lasa.” Napahawak ako sa gilid ng tapayan. Mainit-init iyon. Sumunod ay ang pagpapahinog. May hiwalay na silid na amoy kahoy. Nandoon ang mga bariles—oak, lokal na kahoy, may ilan pang eksperimento raw.

“Doon nagsimula ang lahat.” Sa Palawan beach nang sa wakas ay nakahanap sila ng matutuluyan—isang maliit na kubo na gawa sa kahoy at pawid. Sakto lang ang loob para sa dalawang tao, may banig, maliit na lampara, at amoy ng dagat na dumarampi sa hangin. Lumapit ang ale na may hawak na susi, nakangiti at walang bahid panghuhusga sa mata.

At saka, maganda ang pamumulaklak nila. Ang lugar na ito ay naiiba dahil ang mga bulaklak ay hindi tumutubo sa normal na mga kama ng bulaklak o mga kaldero, ngunit sila ay tumutubo sa mga puno. Para maging sakto, sila ay lumaki sa mga puno ng kahoy! May mga puno na kasing laki ng tao. Hindi sila matangkad at apat na metro lang ang taas. Nagkaroon ng lahat ng uri ng mga bulaklak na tumutubo sa mga puno ng kahoy.

saad ko rito na may ngiti sa mga labi. Tinungo namin ang paborito naming lugar kung saan naroon ang puno ng malaking Balite. Naupo kami sa bench at nagsimulang mag-aral. Makalipas ang ilang minuto, bumalik na rin kami sa classroom namin. Konting lecture, quiz, oral at discussion, then, dismissed.

KY Ivan Kasi ang mukha nito ay hinde maipinta. hangan SA humento Kami SA. isang gate na Pula na.. at bumaba c jhane para bugsan ang gate nito.. at pumasok ang van na sinakyan namin .. at humento Ito nag si Baba kame Ng van... na mangha kame SA Amin nakita. Kasi puro halaman ang oaligid nito at ibat ibang klase Ng Puno my mangga.rambutan bayabas at marami pa IBA SA gilid at nadon ang Puno nitong na. ang tayung tingnan nito SA taas at lalo na mangha kame SA Ganda Ng bahay Nina jhane na gawa purong kahoy na Nara. my taas Ito my balkune Ka makikita napaka presko tingnan sa Mata bihira na makakita Ng ganitong bahay SA. panahon ngayon puro gawa na Kasi SA mga bato ang bahay na makikita sa syodad..

Puno at mga ligaw na mga halaman ang nasa paligid. “This tree is a portal, a door to the secret campus," sagot ni Miss Tara. “Cool! Parang enchanted tree," I stated in amazement. “Anong puno ‘to, miss?” dagdag kong tanong. “Puno ng acacia, galing pa sa Pilipinas ang mga buto nito.” “Wow!” “Hindi pangkaraniwang buto ‘yon, Liah,” saad nito. Ngumiti ako sabay haplos sa puno.

paliwanag ni Ulap at hinihingal na siya. Mayroong malaking puno na nakahiga na kaya tumalon kaming lahat kagaya ng pagtalon ng mga palay na mula sa bilaong inihahagais ng mga magsasaka sa amin. Kapansin pansin rin ang mga letrang nakaukit rito.