Kalayaan Tula 소설 & 이야기

Tinulak na ni Agtok ang bangka palayo sa batuhan sa pamamamagitan ng pagtulak dito gamit ang sagwan. Sa paglayo nama'y muling nagsagwan si Agtok patungo sa dalampasigan, at habang binabaybay ang papunta roon ay naalala muli niya rito ang isang bagay. Muntik na niyang makalimutan na may dala pala silang mahahalagang bagay sa bangka na siyang nakaloob sa dalawang malalaking gusi. Silabluha, kung ito ay tawagin. Ito ay mga maiitim na pulbong lumiliyab sa tuwing sinisindihan, at sumasabog naman kapag kinukumpol sa isang mahigpit na sisidlan at sinisilaban. Minimina ang mga ito sa Isla ng Borgaora, ang napakalayong isla sa silangang Karayagan na siya ring pinakamalaking minahan ng iba't-ibang lik

Tuluyan nang nawalan ng masabi si Elara. "Deo, Florante at Laura ba 'yan? Mukhang 'Florante at Lalamunan' itong isinulat mo!" "Itinuro ang tula na 'yan noong Grade 7 mo sa junior high, tapos nakuha mo pa ring baluktuyin ang pagkakabisado para lang maging menu ng karinderya!" Hindi mapigilang tumaas ang boses ni Elara sa matinding panggigigil.

Kasabay noon ay ang pagbuhos ng malakas na ulan. Nakatingin sa labas si Calvin at nakikita niya ang nangyayari kay Tajana. Nasasaktan siya na ganito ang sitwasyon nila ngayon. Nalaman niya ang tunay na kulay ng dalaga mula sa kanyang ama.

"Matagal-tagal na ring nangangati ang dila ko at kapag nagpatuloy pa ito, ay baka magsisi ka." Luminga-linga ito sa paligid. At napangiti nang makita si Jhune Calderon. "Mukhang masaya ang papa mo. Matutuwa pa rin kaya siya kapag nalaman na niyang taliwas sa kanyang paniniwala, eh..... may babae pala siyang anak?" Kumuyom ang kamao ni Dylan. "Gusto mo akong suntukin. Huwag mo nang ituloy at baka bigla akong mapakanta sa harap nang maraming taong ito."

Biglang, ang Banal na Kaldero sa silid ni Fiona ay nagsimulang maglabas ng isang tunog ng pag-ugong sa harap ng isang nakasisilaw na liwanag Kumalat sa lahat ng direksyon. Ang mga makukulay na ilaw ay tumaas sa kalangitan, at ang kamangha-manghang tanawin ay tumigil sa maraming dumaraan sa kanilang mga track. Lahat ay nagtataka kung ano ang nangyayari. *** Kasabay nito, sa tuktok ng isang bundok na hindi kalayuan sa Norham, pinagmamasdan ni Skylar ang lahat Magbukas habang nakasuot ng taimtim na ekspresyon.

Tulala. Tulala sa kawalan si Keirah. Walang pumapasok sa kanyang isip. Nakipaghiwalay siya kay Davidson ng ganoon kadali. Parang wala siyang ideya kung bakit niya 'yon nagawa. "Keirah, kaya mo 'to, okay. Magiging okay din ang lahat. Magiging okay ka rin," patuloy na pang-aalo niya sa sarili.

"Talaga?!" She simply nodded. "Mahaba ang tulay na 'yon noon. Dumudugtong ito mula sa Aethelmagia patungong Kalye-Aliwan ngunit dala ng maraming sakuna at giyerang nagdaan, unti-unting nasira, naputol at hanggang sa naging sampung dipa na lamang ang haba. Pati na rin ang tubig na mula sa Burks na dumadaloy roon ay natuyo na rin dala ng pabago-bagong panahon. Ang tulay na 'yon ay tinuring din na tulay ng pagsubok, kaya ang inyong pag-iibigan ay maaaring makaranas ng maraming pagsubok ngunit magkahawak pa rin ang kamay ninyong dalawa para malagpasan ang mga ito," ngiti ni Ate Maria.