Quotes About Beginnings Novels & Stories

Pero higit sa lahat, naroon ang tahimik na pag-asa na sa kabila ng lahat, may panibagong buhay na susubok muling buuin ang lahat ng nawasak. “Hindi ko alam kung paano magsisimula,” mahinang bulong ni Luke, hindi tumitingin sa kanya. Napatingin si Belle, marahang tumayo at lumapit. “Walang perpektong simula, Luke. Minsan, kailangang tayong maglakad kahit wala tayong kasiguraduhan. Basta alam natin kung bakit tayo lumalaban.”

At doon… sa gitna ng maliit na park, sa ilalim ng fairy lights, sa katahimikan ng gabi dalawang pusong minsang natakot, minsang nasaktan, minsang nadurog… ay sabay na muling nag-step forward. Hindi pa love. Hindi pa “kami.” Hindi pa perfect. Pero may beginning. Isang beginning na hindi biglaan. Hindi mabilis. Hindi impulsive. A beginning built slowly. Safely. Honestly. At iyon ang pinakaunang hakbang ng totoong healing. At iyon ang tunay na simula nila.

Itinaas n'ya ang kamay at hinaplos ang gwapong mukha ng kasintahan. "Enough of the past tatay, hindi ba sabi mo let's start a new life? Kaya dapat iwan na natin ang mga mapait na karanasan natin sa buhay para magaan ang pag umpisa nating muli." "Yes baby! Magsisimula tayong muli, pero pwede mo bang ikwento sa akin ang lahat ng nangyari sayo simula ng gabing may nangyari sa atin at nabuntis ka? Gusto kong malaman ang lahat nay," pagsusumamo na pakiusap nito sa kan'ya. Tumango s'ya bilang tugon at umayos ng higa.

"Pagdating naman sa negosyo, huwag kayong matakot magsimula sa maliit. Hindi kailangang perpekto agad ang lahat." "Kailangan lang malinaw ang dahilan kung bakit ninyo ito ginagawa," dagdag ko. "Dahil kapag dumating ang mga araw na gusto na ninyong sumuko," sabi ni Leo, "ang dahilan ninyo ang magpapaalala kung bakit kayo nagsimula." Tahimik silang nakinig. Pagkaraan ng ilang sandali, muling nagsalita si Leo.

At sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon. Wala kaming pinag-uusapan tungkol sa panganib. Wala kaming pinag-uusapan tungkol sa nakaraan. Wala kaming pinag-aawayan. Kami lang. At para sa isang taong halos mawalan ng pag-asa kagabi... Sapat na iyon para simulan ang araw ko nang may ngiti. Sapat na iyon para simulan ang araw ko nang may ngiti.

And for the first time… I didn’t think about what came next. I didn’t wonder how things would change. I didn’t question anything. Because I already knew. This wasn’t the end. It never was. It was just Us. The beginning. The End

At ang mas nakakabahala… Hindi na niya gustong pigilan iyon. ------------- Chapter Quote “Sometimes, love begins without permission—hidden in a remembered favorite, a stolen glance, and the simple wish to spend a little more time together.”

Pilit niya itong pinaharap. “Bakit mo nasabi ‘yan?” “Unang araw ngayon ng bagon taon. May kasabihan, bagong taon, bagong buhay.” ~C.J.