Quotes About Cherry Blossoms Novels & Stories

Hindi niya napansin si Troy. “Huh, Troy! Nandiyan ka pala. Yeah, cherry blossoms are amazingly beautiful here.” Nagsimulang malaglag ang maliliit na petals ng mga bulaklak at tila ba nasa kasal sila habang palabas na ng simbahan na sinasabuyan ng mga bulaklak to congratulate the newly wedded couple. Nakita nila ang mga bata na tuwang-tuwa ring hinuhuli ang mga petals ng nahuhulog sa kanilang ulunan.

Napangiti ako ng makakita na ako sa wakas ng cherry blossom at nandito lang ito sa mismong mansyon ni Ralph. Hindi ako makapaniwala na meron silang mansyon dito sa Japan at malaki ang kabuuan nito na napapaligiran ng mga puno ng cherry blossom. May mga puno rin ng mandarin at almond at sa bakuran nito ay mga tanim na mansanas at ubas na hitik sa bunga.

Ngayon, tila mas kalmado ito, mas mahinahon—at sa kabila ng lahat, mas nakakatakot dahil hindi niya na alam kung paano lalaban dito. “Why Japan?” tanong niya, gustong ibahin ang usapan. Azriel leaned back, crossing his legs. “Because Bree loves cherry blossoms. Sabi mo dati gusto mong makita 'yun with her, right?” Napakurap si Zephyrine. Tama. Noong minsang nag-uusap sila ni Azriel dati, nabanggit niya iyon. Hindi niya akalaing naalala pa nito.

Hindi niya na pinansin iyon at pinatay ang tawag. Dalawang linggo akong nagmukmok sa bahay. Hindi ko kayang sumama kapag inaaya ako ni Mama o kaya ng mga kaibigan ko. At ngayon, naisipan kong pumunta sa isang sikat na flower shop para tingnan ang mga bulaklak. I smiled. Different colors, iba't ibang kahulugan. Pero maganda pa rin. Kahit sa mga bulaklak na inaalay para sa mga nasawi. Hinawakan ko ang puting lilium. It symbolizes death but it's beautiful.

S'yempre, si Dahlia ko 'yan! God! Her name and natural beauty best complements Spring season. The pink cherry blossom trees are surrounding the venue. Blending with the light pink and black theme of our wedding. The aisle where they are walking is a plain green grass. On the side are the pots of light to dark color of pink tulips, spearated on each part of which guests from our family sides are seated.

"Love, I miss you twice yesterday, thrice today, and forever in the future." I feel better with just his words. I can feel now the butterflies in my tummy. I so love this guy. I touched his hair, and he moved a little then I noticed that he got this lotus flower in his hand. I laugh, "What makes him bring lotus?" I tried to grab it, but I woke him up, and he smiled at me while giving me the lotus flower. "Seriously? Lotus?" he nodded and smiled. "Lotus symbolizes overcoming obstacles. Fierce, I love you, and it's you. My heart feels content. My greatest obstacles now are how to make you mine body, mind, and soul. How about lending me your hand and being my partners in a lifetime?"

Nang mapansin niyang tahimik ako kaya nag tanong ito bigla. "Darling, bakit?" tanong nito. "Uhm! Wala naman. May gusto lang kasi akong puntahan e, Pwede ba?" tanong ko. "Sure, ano ba 'yun, darling?" tanong nitong pabalik sa'kin. "Gusto ko sanang pumunta sa Cherry blossom kung okay lang naman at hindi ka pa pagod." saad ko. "Sure darling, maaga pa naman kaya sige." sagot niya.

Lasing kasi ito noon kaya naisip ni Asher iyon at natalo pa sa pustahan sa mga kaibigan. “Maraming nagsasabi na ang pangalan ng bulaklak ay maaaring maka-attract sa mga turista. Pinangalanan ko itong Cherry Blossom dahil karamihan sa mga bumibisita roon ay babae,” paliwanag nito kahit hindi naman nagtanong si Via. Bago pa pahiyain ng kaniyang pinsan ang sarili ay tinapik ng mahina ni Willow si Asher sa balikat.

May mga punong animo’y cherry blossom na hindi pa ganap na namumukadkad, pero ang ilang talulot ay kusang bumibitaw kapag humahampas ang hangin. Sa gitna, may maliit na koi pond na napapalibutan ng makinis na bato at halos banal ang dating. Japanese-inspired. Very minimal at well-thought ang bawat detalye sa paligid. Kaya kahit gusto ko nang umuwi, hindi ko maikakailang nakakapagpahinga ako ng maayos sa lugar.

Kailangan niyang gumawa ng paraan para mawala ang pagiging mailap nito, at naisip niyang magandang simula ang pagbibigay ng mga bulaklak. Sa halip na tawagan agad ang flower shop, nagsabi si Kiara, "President Kaizan, mas maganda po siguro kung kayo mismo ang magbibigay ng mga rosas." "Bakit mo nasabi iyon?" tanong ni Kaizan. "Ang rosas po ay simbolo ng pagmamahal. Mas nakakakilig po kapag mismong galing sa taong mahal mo ang ibinibigay nito," paliwanag ni Kiara habang nakangiti.