Quotes About Coffee And Life Novels & Stories

Gutom na ako at hindi na ako mag-iinarte pa. "So, you will not join me this afternoon's press conference?" Tanong nito sa akin at uminom ito ng kape. He had coffee this morning, and now he's taking coffee again. That's too much caffeine. It may cause palpitation. "I'll work with the investigation. So I won't be around." Sagot ko sa kanya at sumubo ako ng pasta na napapangiwi ako sa lasa, hindi naman pangit ang lasa, but it's just too sour for my taste. I don't know but it's just that, Italian food are not my thing.

"Routine mo na yata 'to, ah? Taga gawa ng kape tuwing umaga." "Pwede rin," ngumiti siya, ang kaniyang boses ay paos pa dahil sa bagong gising. Lumapit siya sa tabi ko at iniabot ang isang tasa. "Last coffee with this view. Kaya sulitin na natin."

Ito kasi ang isa sa mga naging rason ko kung bakit naisipan at napagdesisyunan kong magtayo ng isang coffee business dahil gusto kong maging parte ng buhay ng aming mga customers ang Ryus’ Café. Gusto kong maging parte kami ng paggawa nila ng mga memories with their loved ones. Makita na nagtatawanan, masayang nagkukuwentuhan, sabay sabay na kumakain, at ine-enjoy ang mga kape nilang magkakaibigan, magkakapatid, magkakapamilya, o mga malalapit sa puso ng isa't isa. Nag-vibrate ang cellphone kong nasa bulsa ng aking apron kaya naman kaagad kong dinukot ‘yon at sinagot ang tawag ni Mama sa akin.

Nakakalumbaba kong tanong. "Bakit? 'di ba pumapasok ka sa coffee shop? ba't naghahanap ka pa ng part time? papatayin mo ba yang katawan mo? para ka na ngang zombie sa kakapuyat mo at sa pagod!" Sermon ng Lola. Patirik-tirik pa 'yong mata.

Napag-usapan din namin ang mga plano ko at ang mga problema sa pamilya. “Alam mo, Aubrey, ang buhay ay hindi palaging perpekto,” sabi ni Camella habang iniinom namin ang aming coffee sa isang café sa taas ng mall. “Minsan, kailangan mo lang magpahinga at hayaan ang sarili mong maging masaya.” “Nakakatulong ka, Camella,” sagot ko, “salamat sa paglaan ng oras para sa akin. Alam mong hindi ko pa rin maiwasan ang mag-alala tungkol kay Adon, at ang mga problema sa pamilya ko.”

Wala sa sarili akong napangiti. The ease of it startles me. I buy coffee from a street vendor and sit on a low concrete wall, watching people move through their lives. I wonder how many of them are waiting for permission the way I was. How many believe endurance is the same as purpose. My phone buzzes again. Sa pagkakataong ito ay si Cairo. Hindi ko binuksan ang kanyang mensahe. I mean what for?

“Hindi! Umupo ka lang dyan at ipaliwanag mo kay Ms. Jenny ang iyong concept para sa coffee product na ito. “ utos ni Sir. “Nkakahiya naman po. Ito po kasi ang naisip ko, ang tagline para sa ads ay 'Life begins after coffee' tapos ang commercial video na ipapakita ay isang babae na bagong gising, walang make-up at gulo-gulo ang buhok. Nagtimpla ng kape, uminom at viola! Gumanda, naging masigla at papasok na sa trabaho ang babae.” yun lang po, Hindi naman po naiiba ang aking idea. Simple lang po siya.” sabi ko kay Ms. Jenny.

he looks at his coffee, well, his spilled coffee, “What a damn way to start my day,” “It’s one twenty-four in the afternoon,” inis na sabi ko, at mabilis na nilagpasan sya, kinuha ko ang order ko, buti na lang dalawa to, at iced coffee ang akin. Mabilis na kinuha ko ang inumin ko at tinanggal ang lid nito, tsaka walang takot na isinaboy sa lalaki na nasa harapan ko, “Chill, you need that ice coffee,”

Hindi ko naman sila masisi, it's their big day and everyone wants it to be perfect. Kaya dumaan muna ako sa isang coffee shop para uminom ng kape at magpalamig ng ulo. I need more caffeine para may energy ako mamaya. And to release my stress. Kahit kasi mainit na ang ulo ko sa dami ng demands ng client hindi ko naman pwedeng ipakita sa kanila. Kaya kahit kulang na lang ay murahin ako kanina pinilit kung ngumiti hangga’t kaya ko. Pasensya lang talaga minsan. I was peacefully enjoying my coffee when my eyes landed to the two young couples.

May pagkakataon na naisipan kong gumawa ng kung ano ano. Wednesday and hindi naman ganun ka puno ang supermarket. Marami rami kahit papaano. May mga bata din, pamilya at magcouple ang namimili. Ganto ko ine enjoy day off ko e. more time sa sarili. Chneck ko lahat ng items na binili ko. Kahit papaano ay marami rami kaya pina kahon ko at nakalagay sa cart. Para kahit papaano makakaikot ako at makakapag kape pa. A day without coffee is lifeless. Kaya heto ako sa starbucks at pangalawang kape ko na sa araw.