Quotes About Coffee And Life の小説・ストーリー

"Si Jake na lang kaya ang akitin ko at pakasalan. Mukhang siya ang mas lalaki sa relasyon nilang dalawa." "What are you thinking? Magtitimpla ka na lang ng coffee, wala pang lasa. Ang aga mong lumandi pero simpleng pagtimpla ng coffee, hindi mo magawa ng tama!" bulyaw ni Xavier. "Xavier, this coffee is delicious. This is, without a doubt, the best coffee I've ever had," tutol ni Jake. "No, it's not!" inis na sabi ni Xavier. "Black coffee, without cream. Ano po ba ang gusto n'yo?" nagpipigil na tanong ko.

Lumapit ako sa coffee section and got surprise, when I saw bunch of coffees that displayed in that area. "Justine look oh, coffee!" Nakangiting turo ko kay Justine sa mga kapeng nakikita ko. Mayroon naman palang ganito, bakit pinahihirapan ko pa ang sarili kong mag timpla ng punyetang kape para lang ma impress ang hudas kong amo? "Zafy mayaman din ako pero ni minsan hindi kuminang ang mata ko noong nakakita ako ng kape!" He sarcastically said that while smiling like as if I'm a fucking clown! Eh sa ngayon ko lang 'to nakita!

"Tastes even better than it smells." "You always look peaceful when you have a cup of coffee." "Ang OA mo naman." "Honestly, it's true. I always loved looking at you when you take a sip of any type of coffee. Kahit instant lang." "Iba kasi nagagawa ng kape sa akin. Nakaka-gaan ng loob. When I start my day with coffee, I feel like I am starting my day right." "Well, siguro nga may mga tao talagang ganyan."

Parang tanong ng taong gustong maintindihan kung paano gumagana ang isip ko, hindi lang mangolekta ng facts tungkol sa akin. Ilang minuto akong nag-isip bago ako sumagot. “Clair de Lune by Debussy. It has a gentle melancholy that fits the rain, but also an elegance that makes the moment feel elevated. And the coffee should be Filipino, of course, a mountain blend, sweet enough that you don’t need sugar, but with a subtle acidity that really wakes you up. Why do you ask?” Halos agad ang sagot niya. “Because anyone can find out your age or job on social media. But the way you connect music, weather, and the taste of coffee… that says more about who you really are. And based on your answer, it

malambing niyang bulong. Napairap ako at tuluyan ng bumangon sa kama. "Kapal naman ng mukha mo, Attorney. Matapos mo 'kong paghinatayin kagabi, ngayon magpapatimpla ka ng kape? Sorry but no. Make your own bitter coffee."

“Okay, secret. Pero hindi sa akin.” At habang nakatingin kami sa mga plano ng coffee shop, naisip ko na kahit ano pa ang sabihin ng iba, kahit gaano pa kami ka-bizarre ni Julian, may isang bagay na malinaw: Sa kape, sa trabaho, at sa buhay, my coffee shop, my rules na hindi lang para sa akin, kundi para sa amin. At simula ngayon, handa na akong harapin ang lahat ng challenges kasama siya—kahit pa minsan ay mahirap unawain ang kanya-kanyang kape recipe.

"Just had a productive day. And I realized something." "Ano? Na kailangan mo nang magbawas ng empleyado dahil masyadong chismoso ang mga guwardiya mo?" tanong ko. Lumapit siya sa akin, yung distansya namin ay unti unti nang naglalaho. "I realized that life is not just about the empire. It is about the people who make the house feel like a home. And the coffee, it really was not that bad, you were just being honest."

Ito ang saying hindi ko maipaliwanag dahil ito ang saying una kong naranasan sa buong buhay ko. “Mahaba haba ang lalakarin natin. Medyo malayo ang coffee shop na pinag-park-an ko ng kotse ko.” Kamot ang ulo niyang wika. “Edi mag-grab car na lang tayo o kaya mag commute.” Suhesyon ko.

“Salamat sa pagtulong mo sa akin kagabi. Tama ka na mas mabuti kung wala akong alam, kaya hindi na ako mag-aabala pang tanungin ka.” Kumunot ang noo niya at hindi na umimik na para bang may hinihintay siyang sasabihin ko. Nakatingin siya sa tasa ng kape sa harapan ko. I bit my lips and my eyes immediately landed there. “Oh. I don't drink black coffee anymore. I prefer it with milk.” I think I need to say that. He maybe gave effort making that coffee. I felt bad. "I'll just wash the dishes before I go." I said.

The ecstacy of losing yourself in a book with a cup of coffee on your side, nothing beats that. Hindi lang talaga coffee ang menu, may mga snacks, cakes and ice cream din. Pamares sa kape habang nagbabasa. I just love the idea of enjoying your time with yourself, the ‘me’ time, lalo na kung stress kana sa lahat. The ambiance is also pleasing with its pastel color wall and furnitures.