Quotes About Coffee Shop Novels & Stories

Singhal naman niya sa akin sabay irap at upo sa may kabilang couch. Mayaman si Sammy, hindi ko alam kung bakit pa to nag trabaho sa coffee shop kahit madami naman nang pera. Speaking of that coffee shop. Minabuti ni Joaquin na ipasara iyon sa kabila ng pag boom ng business niyang iyon. Ibinenta nalang niya dahil ayaw niya nang madamay ang mga empleyado niya sa gusot sa underground society kahit pa ako ang puno't dulo. Nakaka konsensya dahil ako ang nagpa gulo sa lahat.

Natawa ako sa sinabi niya, Noon palang ito na talaga ang paborito kong coffee shop because this coffee shop is so memorable and there are many reasons why I like it. Dahil tulad ng kanilang pagkain na hindi nag babago ang lasa ay ganoon din ang halimuyak ng nakaraan, marami nang nag bago sa nag daang taon ngunit ang lugar na ito ang nagbabalik ng pakiramdam ng nakaraan sa'kin.

Para rin may sariling isip ang mga paa niya para sundan ang dalaga. "Coffee muna tayo. Pauwi naman din ako eh," aniya. Bahagya pa itong nagulat dahil sa pagsalita niyang iyon sa likuran nito. "Hindi na..." "I insist." Napangiti siya nang magkibit-balikat na lang ito at tumango. Pagkarating nila sa coffee shop ay pinaupo niya na lang ito at siya na ang pumunta sa counter.

Hinawi ko ang buhok niyang nakatakip sa pisngi niya gamit ang mga daliri ko. "Good morning," bulong ko, nakangiti. "Mmm... anong oras na?" paos ang boses niya, halatang bagong gising. "Late enough to cancel the world for a few hours," sagot ko. "Early enough to make coffee." "Ikaw gagawa ng kape?" "Don’t act so shocked. I own half a chain of cafés." "Yeah, but owning coffee shops and brewing coffee are two different things, Mr. Thompson," sabay irap niyang cute.

Corvus’ POV Nag-stay ako ng at least one hour sa isang coffee shop. Nagkape at kumain muna ako ng cookies. Hindi ako puwedeng umuwi at naiwan pa ang cellphone ko sa manisyon ni Nacho. Habang nandito ako, marami ang napapatingin sa akin habang nakaupo ako rito, lalo na ‘yung mga staff ng coffee shop. Maya maya, may lumapit na sa akin na staff, parang manager ata. Sinabi niya sa akin na kulang sila ng staff dito, bagay daw ako rito kasi matangkad at guwapo ako. Pansin din daw niya na pinagtitinginan ako ng mga customer dahil sa pagiging magandang lalaki ko. Ganoon pa naman daw ang hinahanap nila para lalong makakuha ng mga customer. Gusto ko sana, kasi malaki ang alok nila, kaya lang may traba

May writer na abala sa pagta-type ng nobela. May magkakaibigan na nagtatawanan habang umiinom ng kape. At may isang taong baka matagpuan ang inspirasyong matagal na niyang hinahanap. "I have a dream for this place," mahina kong sabi. Napatingin si Mina sa akin. "I don't want people to remember us because of our coffee alone." "Then what do you want them to remember?" Ngumiti ako habang muling inilibot ang tingin sa café.

Naisip ko na paminsan-minsan, kailangan din ng kaunting kaligayahan, kaya’t lumapit ako para bumili ng isang tasa. Habang umiinom ng hot chocolate, tinanong ko ang barista kung may mga magagandang lugar na pwedeng puntahan sa paligid. Sinabi niya na may mga magandang cafe at mga art gallery na malapit, na maganda ring puntahan kung gusto ko ng bago.