Quotes About Coffee Shop の小説・ストーリー

"Tastes even better than it smells." "You always look peaceful when you have a cup of coffee." "Ang OA mo naman." "Honestly, it's true. I always loved looking at you when you take a sip of any type of coffee. Kahit instant lang." "Iba kasi nagagawa ng kape sa akin. Nakaka-gaan ng loob. When I start my day with coffee, I feel like I am starting my day right." "Well, siguro nga may mga tao talagang ganyan."

I suggested. I saw him flashed a smile. "Sounds great." --- Kasalukuyan kaming nandito sa coffee shop na nasa loob lang ng building. Ngayon ko lang nalaman na may sarili silang coffee shop. Hindi kasi ako pumayag na itour ako rito nung nakaraan eh. "So how was your first day?" He asked, breaking the silence between us. "Nakakakaba! Parang bubuga ka ng apoy anytime kanina. Palaging salubong yang kilay mo."

Napatigil na lang ako nang makarating kami sa coffee shop na malapit doon, maganda ang design ng coffee shop, talagang gagaan ang pakiramdam mo dahil sa ambiance ng lugar. “Bakit dito mo ako dinala?” tanong ko sa kaniya. “Well, go to coffee shop ko ito if I felt stress sa work, so baka makatulong sayo kapag andito ka.” Napangiti naman ako sa kaniya dahil sa sinabi niya. Nag-order siya ng kape naming dalawa at naghanap ng mauupuan namin. Tama nga siya gagaan ang pakiramdam mo kapag stress ka tapos andito ka. Hindi maingay, tahimik lang, tama ang lamig at maamoy mo ang bango ng kape nila.

Susugal ako sa mga taong alam ko nagmamalasakit para sa taong pinoprotektahan ko. Sa isang simpleng coffee shop kami nagtagpo ng tao na kakausapin ko. Ang weird ng coffee shop na ito pero ok na din bagay sa pangalan ang tema ng lugar Distant Coffee Shop. Nabigyan naman ng coffee ng hustisya ang pangalan nito. It seems that this place is really good for private meetings. Inilinga ko ang mata ko maaga pa naman. Napaaga ako sa usapan namin ng katagpo ko hindi ko alam kung paano ko pakikitunguhan ito.

Walang natanggap na tugon si Shawna mula kay Eros at busy lang ito sa paglilibot ng tingin sa paligid kaya kaagad napasimangot si Shawna at nadagdagan pa ito lalo nang nilampasan lang siya ni Eros at dumiretso na sa counter. Pero totoo naman ang mga komentong lumabas sa bibig ni Shawna tungkol sa coffee shop. Pleasant ang lugar at walang katao-tao kaya nangingibabaw ang relaxing music na pinapatugtog nila. Idagdag mo pa ang mabangong amoy na pumapalibot sa loob na isa ring nakakatulong para marelax ang buong kaluluwa mo.

Malalaki na naman sila. Pumasok ako sa coffee shop nang maiparada ang motor ko sa parking lot sa gilid ng building and saw the ladies busy working their ass out. Marami kasing customers kahit almost lunch time na. Well, people can't really live a day without coffee. Isa rin sa dahilan kung bakit dinarayo 'tong shop is because of the different pastries they offer. This is very convenient to everyone. Anytime ay pwede kang pumunta since twenty-four/seven itong bukas.

Wika ko at saka binaba ang tawag. Looking around, I saw a coffee shop that was open 24/7. And I didn't hesitate to go there because there were people inside. Mang makalapit ako ruon, the first thing I noticed was the name of the shop, and just by the logo I already knew who it belonged to. R&S Coffee and Pastries… hmm- As I entered inside, the first thing I saw was the painting we drew when we were kids, and the ambiance felt so comforting, with the scent of coffee wafting through the air as it was brewed.

"You asked me what I would like to drink, I said beer. What's your problem?" The nerve! Hinarap ko siyang naka pamaywang. "Did you hear me? I said this is not a bar, this is a coffee shop!" I said every word with emphasis, "Where on earth can you find a coffee shop that serves beer? One more thing, huwag mo nga akong tanungin kung anong problema ko, baka 'yang utak mo meron." "Pag----"

sagot ko. Niyakap niya ako nang mahigpit at sinubsob ko naman ang mukha ko sa dibdib niya. Kay aga-aga, ito agad ang nasa isip ko. Praning na nga yata ako at kung anu-ano na lang ang iniisip. Dahil kasi iyon sa mga customer kahapon sa coffee shop. Ang dami kasi nilang sinasabi. “Kumusta na nga pala ang shop mo? Malakas ba?” tanong niya.

''Bakit mo iyon alam? ''I just know.'' ''Pumupunta ka ba sa opisina niya nang hindi ko alam?'' ''Kailangan ko bang sabihin sa 'yo kung pupunta ako roon?'' ''Kung nakakapunta ka pala roon, bakit inuutos mo pa sa akin ang pagtitimpla ng kape? At napakasosyal mo, ha? Ginawa mo pang coffee shop ang mismong opisina ni Chairman Myeharez!"