Quotes About Coffee Shop の小説・ストーリー

This was the perfect spot—quiet, away from all the noisy customers and nosy people who always seemed to be watching. Humigop muna ako ng ice mocha bago muling bumuntonghininga. Pumunta ako rito para magtanggal ng stress, pero kahit pala sa paborito kong coffee shop, sinusundan pa rin ako ng pag-aalala at ng guilt na hindi ko matakasan.

Even though I don't have the idea, still I felt safe around him. We went inside the famous coffee shop in the mall, he ordered coffee beans and a cup of coffee for us, the usual double shot americano. "I felt bad that I didn't give you the supply that you need for my coffee every weekend." he said while getting our order. "Bayad ko nga yun sa cellphone mo na nabasag ko," ngumisi siya sa akin habang napapailing. "You're really absurd." he chuckled. "Where do you want to eat?"

Honey Nasa isang coffee shop kami kasama ang mga kaibigan ko, yung klase ng lugar na maingay pero comforting, amoy kape at halong tawanan. Sila mismo ang nagyaya na lumabas kami dahil, ayon sa kanila, “Baka inaamag ka na kakadikit kay Chanton.”

Minabuti kong pumunta muna sa isang coffee shop malapit sa aking inuupahang apartment upang makapagrelax. Wala pa rin talaga tatalo sa amoy ng ginigiling na kape sa mga coffee shop, samahan mo pa ng lofi beats na tugtugin. Ito ang pinaka magandang lugar upang mag relax at mag-isip. Umorder ako ng Caffè Americano saka malumanay s********p sa labi ng tasa nang mapansin ko si Sana na napadaan sa salaming bintana sa harap ng aking kinauupuan.

Pagdating namin sa isang café, natuwa ako agad sa mga hugot quotes na nakapaskil sa paligid. I enjoyed reading them. Kaya hindi ko mapigilang basahin iyon ng malakas kay Nick. Pero nung binigay niya sa akin ang aking kape at bumitaw ng ganuung salita, Nabigla talaga ako. Grabeh ang kaba ko. Ang seryoso ng kanyang pagkakasabi. Akala ko, nagko-confess na naman siya, tulad nung isang araw. Grabe ang pagkabog ng dibdib ko.

Gusto kong ipaliwanag sa kaniya ang lahat. I took a break between my work. Tumayo ako para bumili ng kape sa malapit na shop. Hindi ko na inutusan si Yeshua dahil gusto kong tumayo at lumayo muna sa desk ko kahit saglit. It’s starting to feel suffocating. “One cup of frappuccino, please.” Nag-abot ako sa kaniya ng isang bill at hinintay ang order ko sa isang gilid. I was scanning through my phone when I walked out of the shop when someone bumped me.

Sapphire thinks that he's going to see Sir Will today, ngunit heto nga't wala namang nangyari. He just bought a cup of coffee in the near cafe and that's one big stupid act. Para sa kape ay magmamadali ito nang gano'n? Will he die when he failed to drink coffee? Looking from afar, Sapphire can't feel anything but weariness and frustration. Why is this happening?

"Pinabibigay po ni CEO Dee." "Ulit?" "Opo." Napatingin siya sa label ng coffee cup. "Inutusan ka pa niyang bumili sa labas? Hindi ba’t may cafeteria sa baba?" "Mas masarap daw po kasi riito ang kape..." Bahagya nitong iniangat ang hawak na cup, "Kunin niyo na po."

Paniguradong magagalit saakin 'yon dahil ayaw niyang natatanggihan pero mas natatakot akong magalit si Deon! Pinagsawalang bahala ko na ang lahat at ininom dito sa coffee shop ang order kong Iced coffee with one shot of espresso. Napangiti ako habang hawak ang cup. Hindi ko alam na masarap pala ang hindi matapang na kape. Parati na lang kasi akong nakaten shots, sa susunod ito na lang ang o-orderin ko. Pinagmasdan ko ang university dito sa loob ng coffee shop.