Quotes About Enjoying The Moment นิยาย & เรื่องราว

“This wait... it’s actually the best part.” “Ang maghintay sa kanin?” nakangiti kong tanong, tumitingin sa kaniyang mga mata na nakatitig sa akin nang may buong katapatan. “The wait for everything,” sagot niya. “In my world, everything is fast. Decisions are made in seconds, results are expected immediately, and if something is delayed, it’s a failure. But tonight, waiting for the rice to cook, watching you handle a simple mistake with a laugh... it makes me realize that some of the best things in life require you to just slow down and wait.”

"If I didn't have work, where would I get my money from?" "But you're often here. So, who knows?" I inquired. "Who knows?" he laughed. "Atasha, I'm just the type of person who doesn't want to drown in work. Sometimes, we need time for ourselves to enjoy life, besides, being a workaholic is too stressful. We only live once, and life is too short. As long as you're still young, you should make the most of it."

"Mabuti naman po kung ganun. Nag-aalala po ako at baka mahirapan po kayong patulugin si Neo." "Wag mo na muna kaming isipin masyado. Ako na ang bahala sa apo ko. Mag-enjoy ka na muna sa bagay na matagal mo ng nais gawin." Tipid siyang napangiti. "Maraming salamat, Mom."

Ang malas nga naman oh. Aish! Huwag na nga muna akong mag-iisip ng kung anu-anong bagay, ang mabuti pa-- namnamin ko nalang ang moment na ito dahil minsan lang 'to mangyari sa buhay ko. Tutal magpapalipas ako ng gabi dito, eenjoyin ko ang LED TV, aircon at mga pagkain na nasa mini ref. May nakita akong red wine doon kanina so baka pati yun ay inumin ko na rin. Once in a lifetime, ika nga nila.

“I’m glad ikaw ang nakasama ko sa parasailing na ito.” “So do I.” Jeremie smiled. “That’s why you should learn to move on, to keep moving forward without any rush. Take your time. Make good memories. So that when one day you’ll leave, you’ll be like that sunset. Your brightness will forever be remembered those whom you made happy.”

Gumalaw kami nang may biyaya at kalayaan, alam na ang mga buklod na nabuo namin ay lumampas sa oras at distansya. In that moment, as I looked around at the sea of smiling faces and felt the pulsating energy of love and friendship, I realized that this was more than just a celebration of a new open bar. It was a celebration of life's twists and turns, the unexpected paths that had led us to this very moment.

Ang parola na siyang nagsisimbolo ng isa sa nga dinadayo ng mga tao. Mag-isa lang ako bumyahe dahil hindi ko kailangan ng kasama para sabihin nilang maeenjoy mo ito kapag may kasama ka. Mali sila. Bilang ikaw na gusto mong mapag-isa ay mas mayapa at walang problema. Enjoy every moment you spend alone sa lugar na gustong-gusto mo. Alas-cinco ng hapon nang palakad lakad ako sa tabing-dagat. Kuha ng litrato sa mga magagandang tanawin roon.

Saang banda naman? “Sige na, enjoy lang Hilary. Para naman ito sa sarili mo. Tama na rin muna ang pag-iisip sa kapakanan ng ibang tao. Treasure this moment. Minsan lang itong mangyari sa buhay natin.”

temporarily. Walang nagtatagal sa mundong ito. Lahat nagbabago at kung hindi naman, ay nawawala. Everything and everyone is temporary. Kaya naman habang may oras pa ako, susulutin ko na ang pagkakataong binigay sa akin ng tadhana para makasama ko ang mga mahal ko sa buhay. We don't know what may happen tomorrow. It could be the end of our lives... so we need to enjoy every moment that fate gives us.

Just two people enjoying a shared snack and each other’s presence. "Ano na namang iniisip mo?" tanong ni Martin nang mapansin siyang nakatitig sa kanya. "Na minsan, ‘yung mga ganitong moment lang pala ang kailangan mo para gumaan ‘yung araw mo," sagot ni Athena. "Yung walang ingay, walang pakulo, walang expectations." Tumango si Martin. "Kasi minsan, sa katahimikan mo lang mararamdaman kung sino ‘yung totoong mahalaga."