Quotes About Precious Moments Novels & Stories

"I'm just kidding. Masyado ka kasing seryoso." "Do you think I have time to joke around?" "Oo nga pala. Ang motto mo sa buhay ay time is gold. At wala nang ibang nasa isip mo kundi ang magpayaman." "At least you know. Sa dami ng bibig na nakaasa sa akin at bulsa na dapat kong lamanan, may oras pa kaya ako para sa leisure? Or even to rest in a full day?" "Kaya nga mahal na mahal na kita, Kuya."

While chopping tomatoes, I glanced at him and smiled. “You know… I miss the simple moments we used to share,” I said softly, slicing an onion. “The laughter, our morning talks… I think that’s what I missed the most.” He laughed and held my hand over mine. “It’s okay to miss those moments. But now, we can start again, even if it’s just in small steps.” Every small moment became significant mixing sauce in a pan, brewing coffee together, talking about trivial things all of it felt therapeutic for my heart. I never expected that ordinary routines could ease the grief in such a profound way.

Never will be. Sa iba madali ang sabihing wag mo patawarin dahil malaki ang naging kasalanan nya sa’yo at ilang beses kang umiyak ng dahil sakanya. Pero bakit ganito, parang ang dali lang naman sakin at kung iisipin ay sinubukan ko naman talagang labanan ang pagiging mahina ko sakanya. Sigurado akong magagalit ang mga kaibigan ko sa naging desisyon ko pero pwede rin namang suportahan nila ako, ang tanong nga lang kung kaya rin ba nilang ulit tanggapin si Kurt. Siguro kaya naman nila kung sasabihin kong gusto ko na ulit maging totoong masaya at maramdaman na punong puno ng pag-ibig ang mundo, wag na tayo maging bitter. “If you have a chance to take the moment that you know will be memorable,

Alam mo Mesaiyah, marami akong mamimiss sa'yo lalong-lalo na ang maganda mong ngiti, malakas mong tawa kapag kasama kita, ang mga mata mo na walang ibang ginawa kundi ang lumuha at ang malambot mong palad na minsan ko ng nahawakan. Sana kahit nasa malayo akong lugar at kahit wala tayong communication sa isa't-isa. Sana, huwag mong alisin sa isip mo ang mga happy, sad, embarrassing and other nakakakilig moments natin sa loob ng sampung taon na ating pagsasama. Sabi nga pala ni mommy sakin "huwag daw akong iiyak dahil bakla daw ako pag umiyak ako" eh sa umiiyak ako ngayon haaaayy! Nagawa pang magbiro ni mommy.

Tumingin ako sa kanya, "Masarap din namang mag-break mula sa lahat. Minsan, ang maliliit na moments ang pinaka-importante." Nagpatuloy kami sa paglalakad, nag-uusap tungkol sa future plans at nagbabahagi ng mga kwento. Ang gabi ay puno ng tawanan at magaan na usapan, at naramdaman ko ang mas malalim na koneksyon kay Adon. Sa wakas, dalawa lang kaming tao na nag-eenjoy sa company ng isa't isa nang walang pressure mula sa usual na buhay.

“My prize possession, one and only. Adore you, girl, I want you . . .” Watching her, I felt a surge of gratitude. It was in these moments—filled with laughter and simple pleasures—that life felt truly beautiful. Ang tagal ko nang buhay sa mundo. Twenty-four years na, pero parang ngayon ko lang ‘to naramdaman. At nararamdaman ko 'to habang pinagmamasdan siya. “The one I can't live without. That's you, that's you . . .” Poppy’s eyes sparkled with wonder, and I knew that this day would be etched in her memory forever. Siguradong gano’n din ako.

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

she whisper huskily. Magmula sa araw na ito, sasabihin na niya iyon palagi, ipaparamdam niya at ipapakita sa mga ito kung gaano niya ang mga ito kamahal. She will never waste any single moment from now on. Isa pa sa narealized niya matapos ang mga nangyari ay ang kahalagahan ng oras. Time is so precious, at hindi dapat sayangin. "I love you more sweetheart." sa paos na boses ay sambit ni Adrian. "So much more!"

Ang paghahanap niya ng isang lugar na may piano at tahimik ay hindi normal. “Thank you,” I said softly. “For what?” “For… noticing the small, irrelevant things. They aren’t supposed to matter right now, but they do.” He didn’t answer immediately. Tumingin siya sa labas, sa mga ilaw ng Makati na ngayon ay maliwanag na, na tila naghahanap ng tamang salita. Pagkatapos, bumalik ang kanyang tingin sa akin. Sa parehong kalmado, sinabi niya, “They are the only things that truly matter. Someone has to notice them. Especially for the person who is focused on being flawless.”

"Life is full of surprises, indeed. Sometimes we have to enjoy the roller coaster rides before we could get into the cloud nine, before we could reach into the top. But as I've said, it's okay as long as you are not stepping into others. As long as you are not forgetting where you came from and you are not forgetting yourself." "Minsan kasi mga bagay kahit nasa tamang panahon, wala na ring saysay kapag wala na 'yung mga tamang tao sa buhay natin. Kasi mabalikan mo man ang lugar, hindi mo naman mababalikan ang panahon at pagkakataon na pinalampas mo para sa mga taong mahalaga sayo."