Thorns Of Seduction
Pero habang pinipigilan niya, tumulo pa rin ang isa, kasunod ang isa pa.
Hindi ito luha ng sakit — hindi rin ng tuwa.
Ito ‘yung luha na parang pagpapaalam sa lahat ng hindi nasabi, lahat ng hindi nangyari, lahat ng nasayang.
Nang maramdaman niyang may dumaan na malamig na simoy ng hangin, saka lang siya napangiti, mahina, parang sa sarili lang.
“Maybe this is what peace actually feels like,” mahina niyang sabi.
Hot Chapters