Quotes About Finding Peace 소설 & 이야기

Nakaramdam ako ng labis na inis pero wala lang akong sinabi. I am not settling for less. Ito ang hinahanap ko noon. The peacefulness. No sparks and everything but peacefulness. Walang takot na pwedeng sumira. Walang takot na baka pwedeng may humadlang. Walang takot na may umagaw. Just peacefulness, and calm.

SOL POV HEALING is always a process. It takes time. We need time to think and learn from our mistakes, as it guides us to make the right choices. Just as it takes time for a speck of fish spawn to develop into a fully grown fish, so, too, we need time for everything that may develops our inner peace. The past conflicts maybe difficult, but if you learn how to bend just like a bamboo tree in the middle of the strorm... you'll be victorious.

Parang may mga naglalaro sa tiyan ko na kung ano. Lazarus: Di na naman makareply. Lazarus: Ayos lang. Hindi naman kita minamadali. Gusto ko lang malaman mo na seryoso ako sayo. Seryoso ako na ipaglalaban kita. Walang halong biro. It isn't love if it doesn't come with peace. I remember someone said this to me before, if a man truly loves you, you won't be in constant state of distress or discomfort of mind and body.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Pero habang pinipigilan niya, tumulo pa rin ang isa, kasunod ang isa pa. Hindi ito luha ng sakit — hindi rin ng tuwa. Ito ‘yung luha na parang pagpapaalam sa lahat ng hindi nasabi, lahat ng hindi nangyari, lahat ng nasayang. Nang maramdaman niyang may dumaan na malamig na simoy ng hangin, saka lang siya napangiti, mahina, parang sa sarili lang. “Maybe this is what peace actually feels like,” mahina niyang sabi.

biglang sabi ni Adrian, “na lahat ng pinagdaanan natin ay may dahilan talaga?” Tumingin si Celestine sa malayo bago sumagot. “I used to hate that thought. Kasi parang sinasabi nitong kailangan muna naming masaktan para maging buo. Pero ngayon… siguro hindi dahilan ang sakit. Siguro naging daan lang siya.” Tumango si Adrian. “And now?” “Now,” ngumiti siya, “I choose peace.”

Larika F.S. Sa magulong mundo, makakahanap ka ba ng kapayapaan? Sa magulong kapayapaan, makakahanap ka ba ng kapahingahan? Sa magulong kapahingahan, makakahanap ka ba ng tahanan? Cause for me, thousands of words in the dictionary, but the definition of "peace" has given me only a vague understanding. It's a word that seems so elusive. Kaya eto ako, ginagawa ang mga utos ng aking ama para lang makuha ang inaasam na gantimpala. Pero sa tingin ko, ito ay kamalasan.

Dala ni Arthur ang maliit na picnic basket na may lamang wine at prutas na baon namin. “You know, I used to think peace meant being alone,” sabi ko habang nakatingin sa dagat. “But now I know it’s being with the right person.” Ngumiti siya, hinawakan ang aking kamay nang mapahinto kami sa paglalakad, at hinarap ang isa’t-isa. “Then I guess we both found peace.”

And it ended. No one talked nor moved. We remained in our positions. I can't help but to smile as tears roll down my eyes. No crimes? Healthy nature? No wars? No discrimination and inventions? She's making me laugh. It's impossible to happen. That will never happen. Just a single step outside your estate already has thousand of dangers in different ways. Your wish will never happen, Xerene. 'PEACE' is just a word. JUST A WORD. *wheezes*

“Hindi. Kapag ba ‘yung halaman na may sirang dahon, hindi mo puputulin? Puputulin mo ‘yon para muling mag-grow ang halaman. Hindi naman pagiging unrespectful ang pag-uuna mo sa ‘yong peace of mind, Hija. Kung sa tingin mo ay hindi na healthy sa ‘yo ang makasama o makahalubilo pa ang mga magulang mo, pwede mo naman silang layuan. Minsan na rin akong sabihan ng anak ko na mas importante ang inner peace.” She bit her lower lip and smiled. “Thank you so much, Manong. Kahit papano po ay gumaan ang loob ko.” “Walang anuman, hija.” Muli siyang sinulyapan nito sa rearview mirror saka pinaandar ang sasakyan. “Sana’y mahanap mo ang katahimikan sa kabila ng maingay na mundo.”