Quotes About Japan Novels & Stories

Mga ilang segundo siguro, bago ko maramdaman ang mga magagaan niyang halik sa balikat ko. "What country do you want to go to?" aniya. "Hmm, land of the rising sun." "Japan." tumango tango ako. "Why?" "Like others, I just want to experience going to the place. Where the cherry blossom is, I want to experience the hostility...and I think the place is so homey." ngiti ko. "What time do you want to go there?" nagkatinginan kaming dalawa. Sa pagkakataong ito ako naman ang pumatak ng magaan ng halik sa labi niya.

Takot ko na lang talaga sa matanda. And speaking of him, mabuti na lang talaga at wala dito si Ojiisan. May pinuntahan sa labas, at sa gabi na raw ang balik. Thank you, Lord. Nakakaubos din kasi ng braincell kapag nag-uusap kami. Japanese kung Japanese. Naa-out of stock ang limited edition kong Japanese. Isa pa, malaya akong magpagulong-gulong dito sa sofa. Iyon nga lang at halos magpakain na ako sa sofa sa sobrang pagkabagot.

[Hindi sa iyo, akin 'yon, isa ka lang sampid sa tatay mo! "Sore wa watashi ni, anata ga shizukani shitakunai nonara, watashi wa anata no kono josei to anata no otto o zenkoku ni okuri, hitobito o tōwaku sa semasu." [Sa akin iyon, kung ayaw mong manahimik ise-send ko 'tong pangbabae mo sa buong Japan pati sa asawa mo para kahiyan ka ng mga tao]. Natahimik ang kabilang linya, tinanggal ko muna saglit ang telepono sa tenga ko.

Plan B. “Konnichiwa, Kenjin!”, mensahe niya sa kaibigang Japanese. Tumira din siya sa Japan for certain period of time at kahit paano ay may mga kaibigan din siya doon. Mga nakilala niya during her apprentice, at si Kenjin ang pinaka bestfriend niya sa Japan. Anak si Kenjin ng isang negosyanteng nagmamay-ari ng malaking kompanya sa Japan at natutuwa sa kanya ang tatay nito dahil sa mga ideas niya sa mga ibat ibang makina ng sasakyan.

Maliit lamang iyon na dalawa o tatlo ang kayang ilulan. “Saan tayo pupunta?’, ngumuso ako habang pilit na hinuhuli ang mga mata niya. Kakaiba ang mga mata niya ngayong araw at hindi ko din mabasa kung anong pinaplano niya. Iiwan niya ba ko rito saka siya uuwi na ng Pilipinas? Hindi naman siguro. I never been in Japan before dahil for me , Japan is for couples only. Pero does it mean, we're couples? For real?

“Akala ko ba uuwi na tayo?” “Saglit lang tayo doon, please! I’ll buy you coffee. Anong gusto mo? Masarap ang Capuccino nila doon.” “Tsss, tinatanong mo ako kung anong gusto ko tapos may kape ka palang ipo-promote. Sige, buy me coffee.” “Hindi mo ba ako sasamahan?” “Huwag na. Ayokong makinig sa mga girl talk ninyo. Magkasama na nga kayo sa Japan eh!”

Bakas pa rin sa mga mata nito ang galit kaya hindi ko maiwasan na mapabuntong hininga. "huwag mo ng bigyan ng false hope si Lola Agatha. Walang makakapigi sa aming pagbabalik ng Japan." basag ko sa katahimikan na namagitan sa aming dalawa. Napansin ko pa ang pagkuyom ng kamao nito kaya hindi ko maiwasan na makaramdam ng kaba.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

sagot ko. Ngumiti sya ulit saakin. "Mabuti kung ganun, at least hindi ka bubusangot lang dito sa Pinas. Tsaka iwas stress na rin yun 'diba? Just enjoy your trip to Japan. Pasalubungan mo nalang kami ni Cindy ng sushi at kung pwede ay magdala ka rin ng kimono pagbalik mo." pabirong sabi nya dahilan kung ba't malakas na napatawa ako.

I don't wanna think about it nor talk about it. "Let's go Japan," I said casually, taking another bite of my hotdog. I barely looked up from my breakfast, letting the taste fill the silence. Lilith, Wallace, and Peter exchanged looks, then nodded in agreement. We haven't really gone to a lot of countries in Asia cause boss usually loves Europe, Italy to be exact-where his old business started, when he was still doing illegal stuff. "That's a good suggestion. Anything else?" Old man waited for an answer but everyone were silent. So, I guess. . . "Japan it is."