Quotes About Japan Novels & Stories

"Kung nanalo ang Japan sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig, matagal na nating pinamunuan ang mundo! Kulang na lang tayo sa pagkakataon! Kung malalaman ko ang pinagmulan ng ating Nine Chrysanthemum Faction at ang mga spell ng iyong pamilya Handley, marahil ang napakalaking sikretong ito ay makakatulong sa Japan na mamuno muli sa mundo! "May kasabihan: Ang isang matalinong tao ay nagpapasakop sa mga pangyayari. Kayong dalawang magkapatid ay mahihirap na bukol sa bansa. Kung hindi dahil sa iyong mga spell, hindi mo mabubusog ang iyong mga sikmura! Hindi mo kailangang magpanggap na makabayan! Maaari kong baguhin ang iyong nasyonalidad at gawin kang maharlikang Hapones. Ikaw ay magiging mas mayaman

“Sige, tama din naman ang sinabi mo.” “Eh ikaw? Bakit ka pupunta ng Japan sa ganitong oras?” “May... hahanapin akong tao.” “May hahanaping tao? Kung gayon, nahanap mo na ang tamang tao. Matagal na akong nakatira sa Japan. Sumali pa ako sa ilang American social circles sa Japan at madami na akong kakilala sa lahat ng antas ng lipunan. Sabihin mo lang kung sino ang gusto mong hanapin. Malamang na matutulungan kita kapag nai-post ko na sa mga social circle.”

Takot ko na lang talaga sa matanda. And speaking of him, mabuti na lang talaga at wala dito si Ojiisan. May pinuntahan sa labas, at sa gabi na raw ang balik. Thank you, Lord. Nakakaubos din kasi ng braincell kapag nag-uusap kami. Japanese kung Japanese. Naa-out of stock ang limited edition kong Japanese. Isa pa, malaya akong magpagulong-gulong dito sa sofa. Iyon nga lang at halos magpakain na ako sa sofa sa sobrang pagkabagot.

natatawa niyang sagot "Eh, di, mas maigi pala na ako na ang magabayad." insist ko. "No! Don't worry, hindi ko sila sisingilin sa lahat ng kinain natin dito. ako ang bahala. Sige na, ubusin mo na ang foods mo at nang makaikot pa tayo." sagot niya Tumango naman ako. Actually, medyo malalailm na din pala ang gabi. Duda ako kung may bukas pa bang mga shopping center dito sa Japan ng ganitong oras.

“Alam mo, bawat hiwa niyan, may symbolism sa Japan—precision, discipline, respect for the ingredient.” Tumango lang siya habang ini-enjoy ang pagkain. ‘Yung tipong parang ayaw na niyang magsalita kapag kumakain. “Ang lalim pala ng kultura nila. Hindi lang basta pagkain.” Minsan, hindi alam ni Ilaria, pero palihim ko siyang kinukuhanan ng litrato. Ang cute niya kasing kumain. Ganadong-ganado. Hindi ko maiwasang kiligin.

sagot ni Alex at napakibit-kamay ito. "Okay? Pero kahit huwag mo na akong pansinin basta okay na sa'kin na maipasyal kita, and maybe...isa sa favorite place mo Japan." Muli nitong sagot habang nakadungaw ito sa alapaap habang nakasakay sila ng eroplano.

Dahan dahan naman na tumango si Lucas at saka siya umayos ng kanyang pagkakaupo. “Alam mo ba hindi ko talaga akalain na papayag ka na sumama rito sa Japan. Akala ko kasi talaga ay hihindi ka dahil madalas na mainit ang ulo mo sa akin at para bang ayaw mo akong makasama,” sabi pa ni Lucas. Natawa naman si Athena dahil sa sinabi na iyon ni Lucas.

Hindi niya mapigilan na bumuntong hininga at sabihin, “Charlie-kun, sa opinyon ko, hindi kakaiba para sa pamilya na magkaroon ng daang-daang taon na kasaysayan. Kahit na iba’t ibang kaguluhan ang nangyari sa buong mundo sa nakaraang ilang daang taon, may heograpikal na kalamangan ang Japan, kaya hindi talaga nagkaroon ng kahit anong digmaan sa tinubuang-bayan namin. Kaya, halos lahat ng ninja family sa Japan ay may daang-daang taon na kasaysayan, at maraming brand din sa mahabang kasaysayan…”

“Nihongo ga hanasemasu ka? (You can speak Japanese?)” “Hai. Watashitachi mo izen Nihon ni sunde imashitaga, anata mo sore o shitte iru to omoimasu. (Yes. We also lived in Japan before and I’m sure you know that too.)” I responded scornfully and gave him a look. “Kuso! (Fuck) focus on the road!” he shouted out of his lungs. “Will you be mine, then?” I Interrogated. “Just focus on the damn road and slow down, Onegaishimasu! (Please!)”

Pati mga sasakyan. "Yeah, you can actually see the famous volcano at daylight." pag sang-ayon niya sa'kin. "Sabi ko nga." natatawa kong sagot. "Anyways, where else do you wish to visit here in Japan?" biglang tanong niya, na siyang umagaw sa pansin ko. "Bago ko sagutin 'yan, pwede bang kunan mo ako ng pictures? Please." paghingi ko ng pabor sabay lahad ng cellphone ko sa kaniya. Which is tinanggap niya naman agad.