Quotes About Passing Away Novels & Stories

Sambit ko Naman, seryuso lang Naman siyang tumango. " Sa kabilang sementeryo dun nakalibing si Mommy, Death anniversary Niya ngayon " Nakangiti niyang sambit Sakin. Bumuntong hininga naman ako. " Ba’t Kailangan pa na may mawala prof, Hindi ko rin maintindihan Minsan Ang Buhay. Bat pa Tayo mag papakahirap mabuhay Dito kung mawawala din Naman Tayo" sambit ko habang nalulungkot.

“Ang Pera ine-enjoy, enjoyin mo na ang pera mo habang buhay kapa. Kapag namatay ka na baka magsisi ka at hindi ka na hindi ka nag enjoy.” “I won’t die.” Tipid na sagot ni Ethan. “Tama ka dyan. Masama pa naman ugali mo. Binibigayan ka pa ni Lord ng chance na magbago. Baka kasi hindi ka tanggapin sa langit. Matagal talaga mamatay ang masamang damo. Ikaw ang isa sa nagpatunay sa kasabihan na iyon.” Umiiling na sabi ng kakambal nito at nag dekuwatro.

Or I was just overacting? Because, honestly, I couldn't believe those words from Dwight! To say that someone needed to be positive in life especially when someone so close to you died, I didn't think that would be the right word. Yes, death's inevitable. People leave in unexpected ways but still those words just invalidate someone's struggles. "It's okay. Actually, pinapatawag ka nila Madam." My eyes widened after hearing those words from her. "Seryoso?" tumango siya. "Bakit daw?" tanong ko pa.

If you are a song, you are a melliflous song, you are a sound that is sweet, Smooth and pleasing to hear and if you are a song You're absolutely beautiful song. "I love you, Papa. Till we meet again..." I said with a smile on my face and a tear fall from my eyes. I stood up, I looked at the sky and I closed my eyes and for the second time, I felt the cold wind touched my skin. I know it's him... I smiled and I walked away from his grave. I just realized that in our life, we really have to accept that some people are going to leave, but that's not the end of your story. That's the end of their part on your story.

Ang mga tao ay nasasanay sa bihay at kamatayan ng iba pero walang kahit sino ang makakaiwas sa sarili nilang buhay at kamatay. Walang pakialam na sinabi ni Harvey, “May gustong pumatay sayo. Merong kahit papaano tatlong bugso ng mga assasination sa kalahating buwan na nakalipas, kung hindi ako nagkakamali. Higit pa dito, ang tatlong bugso ng mga assasination ay nagiwan sayo ng kahit papaano sampung sugat. Iyon nga lang kumuha ka ng mahusay na doktor para gamutin ang iyong mga pinsala.”

Emory took a deep breath and smiled. “Okay lang po ako, Manang. Nalulungkot lang po ako sa nangyari.” Tinapik nito ang kanyang balikat at ngumiti. “Lahat ng tao ay lilipas din at ‘yon ang dapat nating tanggapin. Hindi lahat nananatili.” She’s right. Manang Tere is right. Death is inevitable. Lahat tayo ay lilipas din sa mundong ito kaya naman dapat normal na ang kamatayan sa buhay natin.

Nakakaasiwa ang pagmumukha niya. "Kung matapang ka, pasalamat ka. Papasok ka ng buhay, lalabas ka ng buhay. Pero maraming pasa na pwede mo rin ikamatay. Not fair right? " saka ito tumawa na para bang tuwang-tuwa siya sa sinabi. "Once you enter, there's no way you can get out. " dagdag nito habang nakangisi sa akin. "Yeah. Once I enter this cave, I want you dead." malamig na sambit ko at ngumisi ako na nakapagpaatras sa kanya. "Die,"

Find your cure or you'll go to die? Care about what other people think and you will always be their prisoner. You can't promise it. Be bold enough to use your voice, brave enough to listen to your heart, and strong enough to live the life you've always imagined. Don't be scared. Don't live into foolishness. Paghandaan ang kamatayan. Lalaban hanggang kaya pa. Sometimes you just have to know when to walk away! Find out where your heart truly lies or love until your death?

Humaplos ang palad nito sa pisngi niya at pinunasan ang nagbabadyang pumatak na luha. "Alam ko na ngayon kung ano talaga ang nararamdaman mo at tama ka, kailangan nang matapos ang lahat ng'to." saad nito. "Pero mali ka sa pag-aakalang kamatayan lang ang maaaring daan para makalaya ka. Death is for only weak people. Kahit gaano pa kasakit o kabigat ang problema mo hindi dapat maging sulusyon ang pagtapos ng buhay, Hija." ngumiti ito sa kaniya. "Hangga't buhay ka. Hangga't lumalaban ka pwede pang mabago ang lahat."

Mas masakit sa kaniya na namatay ang kapatid na hindi pa nakikita kung gaano kaganda ang mundo. "Time is too short. . . so live like you die tomorrow. And treasure the every moment in your life until it is end," sabi niya sabay abot ng nahulog na patatas sa isang matandang naglalakad sa gilid ng kalsada. Ngumiti ito sa kaniya saka nagpasalamat.