Romans & histoires Quotes About Reflection Of Self

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

Kainis! 'Limot mo na siya self kaya umayos ka! Iyang pagiging marupok mo ang nagtulak sa iyo kaya ka nga napasabak sa buwis buhay na training eh tapos sa isang iglap, magiging marupok ka lang. Haysssst, isusumpa na talaga kita self' of course sa sariling isip ko lang iyun sinabi. Hindi po pwedeng iparinig sa iba dahil baka mapagkamalan akong baliw.

Hindi na niya matandaan. He went to the bathroom, doon ay inubos niya ang natirang whiskey sa bote. Naghilamos siya ng mukha at tiningnan ang reflection sa salamin. “You look like shit!” Nakangisi niyang wika sa sarili habang tinititigan ang sariling reflection. “Pangako, ikaw at ikaw lang ang magiging bestfriend ko habang buhay!” Pangako ng limang taon na si Tin-Tin.

The word she said that day captured our hearts. "Just like the story of the painter and writer. They embrace their flaws with the help of each other. " She shook her head and smiled. I don’t want that kind of cliché. I’d rather suffer and love myself than depend on others and destroy them in order to love myself. A broken glass cannot be fixed by a fragile hand. " We heard him chuckle and smile wryly. "Is that a rejection?" "Yeah, but if you can still wait for me–"

Mabuti na lang at walang tao dahil kung mayroon at marami mahihirapan akong makahanap ng pu-pwestuhan. Habang inaayos ko na ang lalabahan ko, ako'y napatigil sa may tubig dahil nakikita ko ang reflection ng mukha ko sa may tubig. Hindi ko ipagkakaila na maganda nga talaga ang akin mukha, ngunit sa tuwing iisipin ko ay nalulungkot ako na kung anong kinaganda ng akin mukha iyon naman ang kabaliktaran ng akin buhay. Ngumiti na lamang ako nang napipilitan at nagpatuloy na lang sa ginagawa.

Mapait ako na pangiti sakin sarili, sakin itsura. Looking into the mirror led me to the truth, showed me what I really fear the most. I saw how hurt I am by recalling my mistakes. I deeply sighed and wiped my tears. I swear to myself. "Despite all disappointments, hardship, mistakes, pain, and fears you won't repeat some because you need a fresh start though you need to walk through that hurting path. I will survive, I have to survive."

"Naku kung nakita mo lang yung sariling ekspresyon ng mukha mo nung araw na mismo na iyon. Mukha ka talagang nantitrip lang." Maya't maya sa paglalakad naman ay may nadaanan kaming isang ilog kaya kaagad naman akong pumunta roon para lagyan ng laman ang bote ni Vayne. Ako na ang nagpresinta na maglagay ng tubig sa bote. Pagkatapos kong mapuno ng tubig ang bote ay kaagad ko na itong tinakpan pero bigla akong napatigil nang makita ko ang sariling repleksyon ko sa tubig. Medyo namumula pa ang mga mata ko pero mas lalong namumula ang ilong ko.

Bumulong siya sa sarili: “I’ve been running nonstop… it’s time to pause, reflect, and recharge.” Kinuha niya ang journal at sinimulang isulat ang mga saloobin: > “I’ve been through manipulation, jealousy, and professional sabotage… but I am stronger now. I have my focus. I have my mind. I have my skills.” Bawat salita ay parang maliit na sandata, nagpapaalala sa kanya na kahit gaano ka-busy o ka-stressful ang buhay, may karapatan siyang huminga at magpahinga.

pambabasag ko ng katahimikan. Hindi siya nagsalita kaya dinagdagan ko. She just keep looking at her cup that's now empty as if she's thinking of what I'd just said. “Selling yourself to other people will not make you happy. Kumikita ka nga ng malaki pero mag-iiba na tingin mo sa sarili mo. You'll feel disgusted that you couldn't even look at yourself in the mirror. Money is everywhere, Ana hindi pinupulot pero kinikita sa tamang paraan o trabaho,”dagdag ko.

Dali dali Naman akong naligo at agad ko namang nilinisan Ang katawan ko naalala ko na Naman Ang paghawak ng lalaking yun sa kabundukan ko kahit dinidistract ko Ang Sarili ko sa pagkanta kanta ay Hindi parin nawawala, sumasagi pa talaga ito sa isip ko. Nang matapos na ako ay nag bihis Naman ako kaagad, dahil Marami pa namang Oras at dali dali Naman akong nag ayus ng Sarili ko. Tiningnan ko Naman Ang reflection ko at bumuntong hininga. “Kalimutan mo na yun Llewela it's just an accident Wala namang nawala sa'yo” kausap ko Naman sa Sarili ko at pinakalma ko naman ulit Ang Sarili ko.