Quotes About Reflection Of Self Mga Nobela at Kwento

Be rational and prove a point. Natulog ako ng may mga tanong pa rin sa isip ko. ••• "Let me out." "Here me out" These words keep on repeating. I can't see anything other than my own reflection. What's going on? "I am you." I jumped as I see my own reflection said that. Im facing at myself infront of a big mirror. She smiled so widely that makes me take a step back. "But you are not me." She said and her clothes changed but mines didn't.

Hindi na niya matandaan. He went to the bathroom, doon ay inubos niya ang natirang whiskey sa bote. Naghilamos siya ng mukha at tiningnan ang reflection sa salamin. “You look like shit!” Nakangisi niyang wika sa sarili habang tinititigan ang sariling reflection. “Pangako, ikaw at ikaw lang ang magiging bestfriend ko habang buhay!” Pangako ng limang taon na si Tin-Tin.

Mabuti na lang at walang tao dahil kung mayroon at marami mahihirapan akong makahanap ng pu-pwestuhan. Habang inaayos ko na ang lalabahan ko, ako'y napatigil sa may tubig dahil nakikita ko ang reflection ng mukha ko sa may tubig. Hindi ko ipagkakaila na maganda nga talaga ang akin mukha, ngunit sa tuwing iisipin ko ay nalulungkot ako na kung anong kinaganda ng akin mukha iyon naman ang kabaliktaran ng akin buhay. Ngumiti na lamang ako nang napipilitan at nagpatuloy na lang sa ginagawa.

Mapait ako na pangiti sakin sarili, sakin itsura. Looking into the mirror led me to the truth, showed me what I really fear the most. I saw how hurt I am by recalling my mistakes. I deeply sighed and wiped my tears. I swear to myself. "Despite all disappointments, hardship, mistakes, pain, and fears you won't repeat some because you need a fresh start though you need to walk through that hurting path. I will survive, I have to survive."

"Naku kung nakita mo lang yung sariling ekspresyon ng mukha mo nung araw na mismo na iyon. Mukha ka talagang nantitrip lang." Maya't maya sa paglalakad naman ay may nadaanan kaming isang ilog kaya kaagad naman akong pumunta roon para lagyan ng laman ang bote ni Vayne. Ako na ang nagpresinta na maglagay ng tubig sa bote. Pagkatapos kong mapuno ng tubig ang bote ay kaagad ko na itong tinakpan pero bigla akong napatigil nang makita ko ang sariling repleksyon ko sa tubig. Medyo namumula pa ang mga mata ko pero mas lalong namumula ang ilong ko.

Bumulong siya sa sarili: “I’ve been running nonstop… it’s time to pause, reflect, and recharge.” Kinuha niya ang journal at sinimulang isulat ang mga saloobin: > “I’ve been through manipulation, jealousy, and professional sabotage… but I am stronger now. I have my focus. I have my mind. I have my skills.” Bawat salita ay parang maliit na sandata, nagpapaalala sa kanya na kahit gaano ka-busy o ka-stressful ang buhay, may karapatan siyang huminga at magpahinga.

pambabasag ko ng katahimikan. Hindi siya nagsalita kaya dinagdagan ko. She just keep looking at her cup that's now empty as if she's thinking of what I'd just said. “Selling yourself to other people will not make you happy. Kumikita ka nga ng malaki pero mag-iiba na tingin mo sa sarili mo. You'll feel disgusted that you couldn't even look at yourself in the mirror. Money is everywhere, Ana hindi pinupulot pero kinikita sa tamang paraan o trabaho,”dagdag ko.

Dali dali Naman akong naligo at agad ko namang nilinisan Ang katawan ko naalala ko na Naman Ang paghawak ng lalaking yun sa kabundukan ko kahit dinidistract ko Ang Sarili ko sa pagkanta kanta ay Hindi parin nawawala, sumasagi pa talaga ito sa isip ko. Nang matapos na ako ay nag bihis Naman ako kaagad, dahil Marami pa namang Oras at dali dali Naman akong nag ayus ng Sarili ko. Tiningnan ko Naman Ang reflection ko at bumuntong hininga. “Kalimutan mo na yun Llewela it's just an accident Wala namang nawala sa'yo” kausap ko Naman sa Sarili ko at pinakalma ko naman ulit Ang Sarili ko.

“Lahat napansin. Takot lang silang umamin.” Parang may kumurot sa dibdib ko. Hindi takot, kundi lungkot. “That’s how he wins,” sabi ko. “He doesn’t need to fire people. He just makes them small.” “Then don’t let him shrink you.” sagot niya. Madaling sabihin. Mahirap gawin. --- Pag-uwi ko, napatingin ako sa reflection ko sa glass wall. Pagod. Magulo ‘yung buhok. Hindi ko na halos makilala ‘yung babae sa tapat ko.

Nakatitig sa kanya, ngumiti ito ng nakakahiya. " Nakakagulat na mayroon kang self-awareness. Maganda ang self-reflection mo dyan, ipagpatuloy mo lang. Matutulog na ako ngayon, kaya huwag kang tumawag o mag-video call sa akin. Hindi ka papasa sa probation period kung istorbohin mo ulit ako." Nawalan ng masabi si Lucian. Binuksan niya ang browser at nag-type sa search bar.