Quotes About Reflection Of Self นิยาย & เรื่องราว

"In life we do things. Some we wish we never done, some we wish we could replay a lot of times in our minds. Pero in the end, they all make us who we are. At sa huli, it all shape every detail about us." Nakinig lang kami kay sir. 'yong pagsasalita niya para bang nag lelecture ng isang lesson pero 'yong tipong mapapakinig ka. "If we were to reverse any of them, we wouldn't be the person we are. So just live, make mistakes, have wonderful memories but never ever second guess who you are, 'wag na 'wag mong pagdudahan ang sarili mo!"

"When I proudly raised my hand during recitation in class, only to come up with a wrong answer. They mocked me after that. I'm too boastful to be wrong." Napaismid ako nang mahina. "Nakakahiya nga." "My turn." He slightly moved. "Motivation mo in life?" "Perhaps to experience true happiness, one must accept the broken self." I can remember that line clearly. And the activity went on. ***

Panakip butas sa pusong iba ang nilalaman. Tanaw ko ang reflection ng sarili sa glass wall. Kaawa-awa, taong walang iba kundi selos at sakit ang laman ng mga matang namamasa sa luha. Nagbabadyang tumulo ngunit pinipigilan. Kagat labing nakatitig, nilalamon ng insecurities. If I could wish one thing in life...I wish I was never been born.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

“Kaya ko ‘to. Magiging okay din ako.” Samantalang sa loob ng silid, hindi nakaligtas kay Donya Loida ang paglisan ni Mirasol. Dahan-dahan itong lumapit sa kanya at tinapik ang kanyang balikat. "Mirasol," sabi niya, "ang pinakamahalaga ay ang mahalin mo ang sarili mo. Hindi mo kailangan magmukhang malakas palagi, okay lang na masaktan, okay lang na magluha. Ang mahalaga, hindi ka mawalan ng pag-asa."

I look my reflection on the mirror, I look tired and wasted. Sa loob ng ilang buwan luha, sakit at dalamhati ang kasama ko at sandalan ko. Ayoko naman na gumamit ng tao para lang sa sariling kapakanan ko, hindi ko kailan man naisip na gumamit ng ibang tao. Dahil kaya ko ang sarili ko, problema ko dala ko.

ganting bati nito pero hindi man lang siya tinapunan ng tingin. Kinuha niya ang bag saka hinanap ang kanyang maliit na salamin. Kapagkuwan ay tiningnan niya ang sarili sa salamin. "Panget ba ako? Kapalit-palit ba ako? Mukha na ba akong zombie? Then, why can't he look at me?" Madrama niyang kausap sa reflection sa salamin.

Mabuti nga at hanggang ngayon scholar pa rin ako. "Isang taon...isang taon na lang...kaya natin to self!" kausap ko ang aking sarili "... wag kang bibitaw lalaban tayo. Magtatapos ako, pagkatapos maghahanap ako ng magandang trabaho. Gagawa tayo ng bahay at lilibutin natin ang buong mundo. "O bakit? Bawal bang mangarap? Mas maganda yung may pangarap sa buhay kesa wala diba?

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

I meet new people every day, most of them have considerable power and influence in their hands. Nakakabawi na. Nakakabangon na ulit. Bumabalik na ang dating kumpyansa. Hindi na muling magpapa-api. Ito ang palagi at paulit-ulit kong paalala sa aking sarili tuwing nakakadama ako ng panghihina. Sinasambit ko ito na parang personal na mantra para mas maging matatag. Ilang beses kong kinumbinsi ang aking sarili na kaya ko nang harapin si Ryan nang hindi naaapektuhan dahil sa natamo kong tagumpay sa Lumina.