Novel & Cerita Quotes About Reflection Of Self

Akala mo talaga madre kung manamit, e. “Pretty,” she complimented herself in front of the mirror. This is one of the things she learned when she was in the process of loving herself. Never ever forget to praise yourself in front of the mirror. It is where the admiration for self starts. In this way, you won’t be needing anybody’s approval and affirmation just for you to love yourself. That’s a moral lesson that everybody refused to acknowledge.

“Lahat napansin. Takot lang silang umamin.” Parang may kumurot sa dibdib ko. Hindi takot, kundi lungkot. “That’s how he wins,” sabi ko. “He doesn’t need to fire people. He just makes them small.” “Then don’t let him shrink you.” sagot niya. Madaling sabihin. Mahirap gawin. --- Pag-uwi ko, napatingin ako sa reflection ko sa glass wall. Pagod. Magulo ‘yung buhok. Hindi ko na halos makilala ‘yung babae sa tapat ko.

Kung anong tapang ang mayroon siya para magawa iyon ay hindi niya alam. “Sana ganyan ka rin sa sarili mo, Liberty. Handa kang ipaglaban ang iba pero hindi mo magawa sa sarilli mo…” mahina niyang sambit. “Be kind to yourself, please… you are all you have. No one will save you from drowning but yourself…”

Nakatitig sa kanya, ngumiti ito ng nakakahiya. " Nakakagulat na mayroon kang self-awareness. Maganda ang self-reflection mo dyan, ipagpatuloy mo lang. Matutulog na ako ngayon, kaya huwag kang tumawag o mag-video call sa akin. Hindi ka papasa sa probation period kung istorbohin mo ulit ako." Nawalan ng masabi si Lucian. Binuksan niya ang browser at nag-type sa search bar.

Batid ko sa sariling kahit ano'ng gawin ko para kontrolin ko ang sariling huwag na muling maalala ang nakaraan, bumabalik pa rin ang mga iyon sa tuwing nag-iisa ako. Itinaas ko ang kamay kung nasaan ang peklat na pilit nagpapaalala sa akin na kahit ano'ng pagtakbo ang gawin ko ay hindi niyon ako basta-basta lulubayan. Exhausting myself never helps me at all. Kahit siguro patayin ko ang sarili ay hindi ako niyon matutulungan na maitago ang katotohanan sa tunay kong pagkatao. Nahagip ng paningin ko ang isang glass wall ng isang bilihan ng damit. Hindi ang laman niyon ang pumukaw ng atensyon ko subalit ang sarili kong repleksyon.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

"True wisdom is not measured by how much you know, but by your ability to grow and learn from what you do not know. Explain to me what's the meaning of that." Natigilan ako nung nagsalita siya ng napakalalim na quote siguro. Napa-isip naman ako ng malalim habang ina-analyze ko ang lahat ng sinasabi niya habang naglalakad pa din kami. "That quote emphasizes that genuine learning goes beyond accumulating knowledge. True wisdom lies in recognizing the limits of what you know and being open to growth through new experiences and understanding. It highlights humility as a key aspect of learning, as acknowledging ignorance allows space for self-improvement and discovery."

“At kung gusto mong sumagot ng mga tawag mula sa opisina, magandang ideya na iwanan mo na muna ang trabaho.” Pilit na ngumiti si Antonette, “Opo, pero ayoko pong mangyari ito. Nais ko pong makabalik sa trabaho. Ayoko pong mawalan ng pagkakataon na patunayan ang sarili ko.” “Huwag mong isipin na kailangan mong patunayan ang iyong sarili sa sinuman. Minsan, ang tunay na lakas ay nakasalalay sa ating kakayahang magpahinga at alagaan ang sarili,” tugon ng nurse, na para bang nagbibigay liwanag kay Antonette sa gitna ng kanyang mga alalahanin. Ang kanyang mga salita ay tila isang hangin na nagdadala ng panibagong pag-asa sa puso ni Antonette.

Tinitignan nya ang kanyang sariling reflection sa salamin ng elevator. "Nababaliw na ba ako?" Napa sabunot sya sa kanyang sarili at halos iuntog nya na ang kanyang ulo sa pader ng elevator. Sinampal nya ng malakas ang sarili, "Hindi ka baliw Renz. Mukha kalang nag dro droga". Mahina nyang bulong sa sarili. Matapos ang ilang minutong pananakit sa kanyang sarili ay nakarating na sya sa palapag na pupuntahan nya.

Kung ano-ano na naman muli ang iniisip niya. Nagkalat ang sketch book at ilang color pens sa ibabaw ng kama niya ngunit parang wala lang iyon sa kanya. Muli siyang huminga ng malalim. “Trabaho dapat ang iniisip natin self. Hindi iyong mga kung ano-ano!" aniya sa sarili.