Novel & Cerita Quotes About Shoes

Ipakain kaya kita sa pating! Yun nga, sa kakaensayo ko maglakad ng dahan dahan, nadadapa nga ako. Huhuhu. Magdadollshoes na lang kasi ako! “Yung bigat mo kasi teh, wag mo ilagay sa paa, straight mo ang likod mo at maglakad ka na parang lumilipad sa hangin! Ayusin mo ang poise mo! Haist! Saan bundok ka ba nangaling!” “Sorry na. Pwede naman kasi mag flat shoes eh!”

Hindi niya alintana ang liit ng kayang apartment at umikot pa siya. Nag-selfie siya at pinadala kay Renz na suot niya ang ballet shoes. Meron pa itong caption na— Charlie: 'These are perfect, Renz. Ikaw lang talaga nakakagawa ng shoes na parang niyakap ang mga paa ko. I miss you.'

"Sus ginoo naman. Kayang-kaya niyo na yan ni Marciella, 'no? Gusto ko lang talagang malaman bakit sa dami ng gamit ni Marci ay iyong shoes pa talaga ang pinagdiskitahan mo? Ang mahal niyon, ba?! Galing ibang bansa pa 'yon at saka limited edition lang din yon!" "Wala ka bang nakikitang mga pulubi na pagala-gala diyan sa lansangan?" biglang liko ko sa usapan. "Meron at marami pero anong konek ng shoes sa kanila, ha?" Napaismid naman ako. Pasalamat ang isang ito at tinatamad akong magtaray dahil sa sermon na inabot namin kanina sa Dean namin.

"Huh? talaga?" "Opo. Tapos wag kayo magbabasa ng paa pagdating sa bahay, punas punas lang po." "Sige, gagawin ko yan. Nasakit nga madalas ang legs ko eh." "Matangkad po kayo saka maganda, kaya mag flat shoes na lang po kayo." "Ngayon lang may nag advise sakin niyan." "Kasi tita, jologs po ako eh, hahaha"

Nasa iisang shelf ang lahat ng kan'yang mga office at formal shoes, nasa isang shelf din ang kan'yang mga puting sapatos, mga pang work out at mga casual shoes. Lihim s'yang napangiti habang kinukuha ang isang brown na formal shoes at isinuot iyon. Pagkatapos makapagbihis ay lumabas na s'ya at kinuha ang kan'yang susi ng sasakyan ngunit nagsalubong ang kan'yang kilay ng wala ito sa kan'yang lagayan.

Ilang sandali pa ay narinig niya ang pagsinghap ng mga tao at ang boses ng emcee na parang hindi makapaniwala. “Oh my god! It's the most expensive Cinderella shoes by Stuart Weitzman!” “Fuck?!” “What the hell are you doing, Addie? That's not what you're supposed to give to her!” Wala na siyang marinig sa paligid at parang ayaw na tanggalin ng kaniyang sistema ang lahat ng mga pangyayari sa maikling panahon lamang.

"Umihi ka na." "But I can't walk like this." "Mag-paa ka na lang kasi." "What? Seriously Primo? Can't you see ang dami pang mga tao? Nakakahiya kapag nakita nilang may bit-bit akong shoes. Baka isipin nila ang cheap ko naman para mabilis lang masira ang binili kong sapatos, at sa ganitong event pa na walang kabaku-bako ang sahig." "Fine. I'll bring this." Inagaw ni Primo ang sapatos saka tinalikuran si Atasha.

"Nire-relax na ang legs. Ayan na. Take it off Prince Charming of the Mid Jungle." Her sarcasm never received a reply. Bagkus ay tinuloy nga nito ang paghuhubad ng kanyang mga sapatos. Wala pa rin itong imik nang abutin nito ang malaking bag na binitbit nito mula sa trunk ng kotse at may kinuha roon. Her pink pair of running shoes.

Inupo ako ni Massimo sa isang maliit na sofa, sabay lumuhod sa akin para ikabit ang heels ko. "Why did you wear heels if you're not used to them?" saad niya habang sinusuot ang heels sa mga paa ko. "Hindi naman ako pwedeng magsuot ng converse sa long dress ko dahil hindi naman bagay." "You should have chosen a dress that you feel comfortable in from the beginning and if you did so, you would not be feeling muggy." Pagkatapos niyang isuot ang heels ko, ay inilahad niya ang kaniyang kamay sa akin. Kaya hinawakan ko iyon sabay tumayo. "Hold onto my arm so you won't have a hard time walking."

“Paano kung nahulog ka do’n sa bubungan? Paano kung ma-out of balance ka? Paano na ’ko” Palihim na napataas ng kilay si Veron at napailing. “What comes to your mind para isiping magpapahulog ako habang ginagawa iyon?” mataray pang aniya. “Remember that I’m wearing the best shoes suited for this event? My parents inventions won’t let me down.” Si Ynzo naman ang napailing-iling. “Nakalimutan kong kulang na lang ay paliparin ka niyang sapatos mo patungo sa himpapawid.”