Quotes About Sons Growing Up Mga Nobela at Kwento

Mungkahi pa niya sabay kindat. “Some other day, dad.” “Alright. Let’s go, son. I’m tired, but fulfilled. Thank you, anak. Sa’yo ko na nakikita ang kinabukasan ng mga negosyo natin.” “You think kaya ko talaga dad?” “Of course son. Bata ka pa, pero malawak na ang pananaw mo. Gusto kong mag-masters ka abroad, Austin. I want you to grow, not just for our business, but for yourself.” Saad ng ama ko habang naglalakad kami patungong parking lot.

Hindi na maipaliwanag ang kabang unti-unting umusbong sa dibdib niya. Mayroon bang hindi siya nalalaman na alam ng mga ito? Quinn sighed. “The truth is—” “Let me handle the explanation,” their father cut off. Tumingin ito sa kaniya. Tumaas ang sulok ng kaniyang mga labi. “Kahit ba naman sa pagpapaliwanag ng mga nalalaman ni Quinn kayo pa rin ang sasalo?” His voice was mixed with sarcasm. “Kung sabagay, kahit matanda na ang anak ninyo, ni minsan ay hindi niyo siya pinagbuhat ng kahit na anong bagay— kahit pa nga plato niya dahil ayaw ninyong napapagod siya. Well, hindi iyan matututo kung ganiyan lagi ang gagawin ninyo. Aasa na lang sa inyo iyan hanggang sa tumanda siya.” Bawat salitang lumaba

“Sige huwag mo na lang sabihin dahil mukhang hindi ka pa nakakapag-isip, pero nakikita ko ang sarili ko na magpatakbo ng isang business.” “Bakit hindi mo na lang kausapin si Dad na ikaw ang maging tagapagmana niya para hindi niya na ako guluhin.” “Hindi ako papayagan ni Mom dahil bata pa raw ako.” “Hindi mo naman kailangan maging tagapagmana ngayon. Ang ibig kong sabihin, kapag tumungtong kana sa tamang idad. Kakausapin ko si Dad sa tamang panahon, pero ngayon ienjoy mo muna ang pagkabata mo dahil iyon ang hindi ko nagawa noon.”

Sana ay tahimik na sila sa kabilang buhay at patnubayan ang kanilang mga apo. "Mommy, Daddy, kumusta kayo? Pasensya na po kung hindi ako masyadong nakakadalaw sa inyo. Alam niyo naman po ang mga apo niyo, lumalaki na at ang kukulit. Kung nandito lang sana kayo, masasaksihan niyo sana ang paglaki nila. Maraming salamat sa lahat Mom, Dad. Hinding-hindi ko kayo makakalimutan."

she replied. But deep inside, she’s considering it. “Can’t you understand? You and my son are not living in the same world,” sambit nito habang nakatingin nang diretso sa kanyang mga mata. “Nasiliye— vtoroye imya moyego syna. Ty dumayesh', on mozhet byt' khoroshim ottsom dlya tvoyey docheri? Perestan' teshit' sebya illyuziyami, chto obespechish' svoyemu otprysku khoroshuyu i ideal'nuyu zhizn'. Potomu chto skoro ty obo vsem pozhaleyesh'.” [translation: Violence is my son's middle name. You think he can be a good father to your daughter? Stop with the delusion of giving your offspring a good and perfect life. Because soon you will regret everything.]

payo ng ama ni Dixon, na may ngiting puno ng pagmamalaki. Napansin kong nagtatagumpay ang mga bata sa kanilang pag-uusap, at ang kanilang mga mata ay puno ng pag-asa at pangarap. Ang pagkakaroon ng isang lolo na nagmamalasakit at nagbibigay inspirasyon ay tiyak na isang malaking tulong sa kanilang pag-unlad. “Lolo, ano po ang mga natutunan niyo noong kabataan niyo?” tanong ni Stanley, puno ng kuryusidad. “Ano po ang mga pangarap ninyo noon?”

"At, anak, hindi minamadali ang mga bagay-bagay. Kagaya ng halaman, kung gusto mo itong mabuhay at lumago, hindi mo ito ikukulong sa kwarto. Bagkus, paaarawan mo sa labas at hayaan mong diligan ng ulan." Napangiti ako sa sinabi niya. Tama talagang si mama ang kinausap ko ngayong gabi. Ang dami kong napupulot sa kaniya. "Anak, if you love him, let him grow." Iyon ang huli niyang sinabi bago niya putulin ang linya. Tumatak iyon sa aking isip kasama ng mga salitang binitawan sa akin ni lola kanina.

Kapag masama o salbahe ay sisihin ka ng lahat, sasabihin na hindi ka naging mabuting magulang, o ihemplo sa kanya. Ayokong mangyari ‘yon. Saka naniniwala ako na kapag hinayaan mo ang ganitong bagay ay masasanay ang anak mo at iisipin na tama ang ginagawa nito. Hangga’t maaari gusto kong lumaki ang anak ko na may malaway na pang unawa at respeto sa iba. Hinawakan ni Kaleed ang kamay ko. “Lalaki siyang mabuting bata dahil mabuti kang ina at maganda ka magpangaral. Believe your self and your son.”

“You’re going to have a good and happy family, okay? Your dad and I… we’ll definitely love you. Always.” Natawa ako ng mahina, parang kinakausap ko ang isang matagal ko nang kilalang kaibigan. “At sana, hindi ka matulad sakin na matigas ang ulo minsan, ha?” Sa isip ko, dumaan si Chansen. Ang paraan niyang ngumiti, ang mga gabing ginugol namin sa kwentuhan at pangarap. “Your dad’s kinda stubborn, too,” dagdag ko, sabay tawa. “Pero promise, anak, kahit anong mangyari… you’ll grow up surrounded by music, love, and so much laughter.”

"Ayaw raw po ng Daddy niya na hindi siya nag-eexcel sa klase." ‎"Because that’s what he’s believed his entire life. To him, having an achiever son is also an achievement to him,” Grandpa Faustino said sadly. "Sa tingin niya, kung hindi matalino ang magiging anak niya, ikakahiya siya ng buong angkan. All his life, he only thought about his responsibilities, his son’s future, his achievements, and his legacy. He was under so much pressure that he eventually lost himself.” ‎