Quotes About Trust Issues Novels & Stories

Tanong ni Jake. “Para kasi talagang pamilyar ka eh. Pero… Don’t get me wrong. I don’t mind people kung may imperfections sa kanila. Hindi ako namimili as long as totoo kang kaibigan, hindi sinungaling at manloloko. Dahil once na sinira ang trust ko, mahirap nang muling ibalik iyon.” Ngumiti si Zephorah. Napagtanto niyang mukhang mabait ang lalaking kanyang kaharap, dahil hindi nito pinagsamantalahan ang kanyang kalasingan.

Gets ko ang sinasabi niya pero mas lamang ang punto ni Kuya sa isip ko. Sumunod na araw ay may kachat na naman siya. Gusto niya pa akong isama. "Sumama ka na para mawala 'yang trust issue at pagiging over thinker mo." Pilit niya akong hinihila patayo mula sa bench ngunit ayaw ko talaga. "I don't have trust issue and I'm not an over thinker. Sinabi iyon ni Kuya kaya sinusunod ko lang."

“Do you trust him already?” Hindi ko agad nasagot ang tanong niya. Trust. Sa mundong ginagalawan ko, bihira ang salitang iyon. At kadalasan ay iyon din ang dahilan ng pagkamatay ng mga taong nagkakamali. Pero si Leon...

“Magiging mas mabilis ang response. Mas magiging transparent ang sistema. At mas magiging mahirap para sa kahit sino na itago ang krimen.” “At ano ang kapalit?” tanong niya. Ito ang tanong. Hindi kung ano ang makukuha. Kundi kung ano ang mawawala. “Trust,” sagot ko. Hindi ako nagdalawang-isip. Tumigil siya. “Explain more.” “Hindi lahat ay agad magtitiwala sa ganitong sistema,” sabi ko. "May takot. May duda. At may posibilidad na gamitin ito sa mali.”

Sambit ko at tiningnan ang mukhang nalinawan nang si Johnson. Mukhang sumang-ayon naman siya sa sinabi ko at hindi naman umapila ng kung ano. Well, iyon naman talaga ang paniniwala ko pagdating sa trust. Mahirap i-earn, madaling i-break. Galing sa akin 'yan, ha! Hindi na 'yan galing sa mga kasabihan ni lola. Maybe the reason kung bakit nakaka-relate ako kapag trust 'yong topic was because, isa rin ako sa mga taong pinaniwala pero sinira ang tiwala.

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

"Oo. doon nga sana kita ipapasok kung kailangan mo talaga. May mga makakasama ka naman doon. Eh ayaw mo," "Teka, sandali. Sure ka ba kuya na safe ako doon? hindi ka naman masamang tao?" "Grabe ang trust issue mo noh. kanina pa kita tinutulungan pero hindi ka pa rin nagtitiwala. Sa guwapo kong ito, sa tingin mo masamang tao ako?"

"And now, you're telling me not to care? Anong gusto mo? That we can be together and we can cheat each other at the same time? Are you out of your mind?" "It's not my po--" "That's beside the point, Harry!" I angrily shouted. Wala na akong pake alam kung marinig na ng ibang tao ang pinagtatalunan namin. Frustrate na frustrate na ako sa usapang 'to. "I want your trust!" he shouted. "Trust is something you can't easily give away, Harry. It should be earned," I said amidst of stuggling to breathe. "I gave you that trust along time ago but you ignore it."

“Such loyalty deserves recognition. After all, not everyone stays committed for that long, especially when things get… complicated.” Parang biglang humigpit ang paligid ko. Ramdam kong tumingin sa akin si Dave mula sa table nila. Tumango lang ako at ngumiti, pinilit kong gawing magaan ang boses ko. “I believe commitment always depends on the trust you build, Ma’am.” Daphne smiled wider. “Oh, I completely agree. But trust can be so fragile, don’t you think? One wrong move, and everything breaks — sometimes even the people involved.”

Hindi ko alam kung dapat ba akong umiyak o ngumiti. “Is that obvious?” He shook his head, smiling softly. “No. But it takes one to know one.” Napatingin ako sa kamay niyang may konting sugat sa knuckle. Probably from assisting or holding a patient too tight. “Dr. Elian... have you ever felt like you were just... too tired to trust again?” He paused for a moment before answering. “Yes. But I also learned that trust doesn’t have to be instant. It can come in small moments. Like a quiet conversation under a medical tent. Like this.”