Novel & Cerita Quotes For Anxiety And Depression

She had seen similar ones before, or read about them. Her heart sank. This wasn't just any ordinary vitamins or painkillers. This was medication specifically prescribed for people suffering from severe depression, anxiety, and mental instability. Lia’s hands started to shake. Bakit may ganito si Felix?

“HER condition is now stable. May nag-trigger lang sa anxiety niya na dati na niyang kondisyon kaya siya kinapos ng hininga at nawalan ng malay. Mas mabuti ngang naagapan niyo siya at wala siyang naabot na kahit anong matalim na bagay.” Nanatiling nakatuon ang paningin ni Amara Stephanie sa labas kahit pa naririnig niya ang sinasabi ng doktor. Kausap nito si Nexus na ramdam niya ang intesidad ng titig nito sa kanya. “She’s strong, Mr. Almeradez. One of a kind. To tell you frankly, may mga taong hindi kinakaya ang anxiety na nauuwi sa depression. Hindi nila nagagawang lumaban sa buhay. Depression is not a joke.”

Sinuri ako mula sa mata, bibig at sa pulso. "For many people with depression, symptoms usually are severe enough to cause noticeable problems in day-to-day activities, such as work, school, social activities or relationships with others. Some people may feel generally miserable or unhappy without really knowing why..." Paliwanag ng doctor na nakakuha ng attention ng lahat habang ako naman ay tulala. "More than just a bout of the blues, depression isn't a weakness and you can't simply "snap out" of it. Depression may require long-term treatment. But don't get discouraged. Most people with depression feel better with medication, psychotherapy or both."

Napakagat ako ng labi at umiwas ng tingin. "I-isang beses lang yun." Depensa ko. "Kira kapag kailangan mo ng kausap nandito lang naman ako, wag mo namang sarilinin yang bigat na nararamdam mo, kapag hindi mo na kaya wag kang mahiya na umiyak sa akin. Alam kong di pa naalis sa utak mo ang nangyari sayo at alam kong nararamdam mo pa rin ang pandidiri na ginawa sayo kaya naiintindihan kita, so please Kira labanan mo ang lahat nang yan, wag mong hayaan na umabot sa depression o nandun ka na nga?" Napailing ako at pilit na ngumiti.

Puny*ta siya. Tinignan ako ng doktor at alam na nito ang sasabihin. Depression at anxiety. Simpleng mga dahilan para mag-alala sayo ang isang tao. “Kailangan niyo alagaan ang inyong asawa, kung hindi ang emotion niya maaring ito ang maging dahilan para magkaroon siya ng miscarriage. Sana hindi na ito mauulit.” Asawa. Ahahaha. Ang very good talaga ng doktor na ito. Dahil diyan, sa susunod na buwan sigurado ang promotion mo.

Imbes na pumasok sa loob at matulog ay naupo ako sa lapag sa may pintuan ng terrace. "Dito lang ako," ani ko at niyakap ang sarili ko saka ipinatong ang baba ko sa aking tuhod. I heard Jax sighed heavily. "Leave me alone-" "Alam ko kung para saan ang gamot na nakita ko. You have depression at alam kong hindi lang 'yon ang sakit mo. Huwag kang mag-alala, hindi ako magsasalita. Sasamahan lang kita. Hindi pa naman ako inaantok," I insisted and glanced at him.

Napanganga ako ng kaunti sa sinabi nya. "Seryoso?" Di makapaniwalang tanong ko. "Until now? Wag mong sabihin na hanggang ngayon you're still having anxiety?" "Yes, I am." Sagot nito habang patuloy sa pagkain, ako naman ay di man lang magawa sumubo ngayon kahit isang piraso ng kanin. "Are you depressed as well?" Hindi ko maalis ang paningin ko sakanya, gusto kong tignan yong mata nito pero para yatang sinasadya nyang yumuko at di ipakita sakin ang mga mata nya.

She wasn't cured, nor comforted by theses pills. Ngunit ano’ng magagawa niya? Pansamantalang lunas ito sa kaniya. Pumikit siya at sa gilid ng kaniyang nakapikit na mga mata ay may kaunting luha ng hinagpis at poot. Naalala niya bigla noong mga panahon na kahit ang kaniyang panlasa ay nawala. Hindi na niya malasahan at maamoy ang pagkain. Sa tindi ng kaniyang anxiety at depression, nawalan na siya ng panlasa at pang-amoy na naging dahilan kung bakit madalas na niyang itapon ang kaniyang pagkain. Hindi na siya kumakain dahil wala rin naman siyang malasahan.

“Oh, you love surprising people now, huh. Baka sa susunod niyan, ‘yung surprise mo ay kayo na pala ni Pantaleon.” Parang nasamid siya sa sariling laway at agad na umiling. “Why would you think that?” “I was just kidding,” natatawang saad ni Solene. “Ikaw naman, hindi ka na mabiro. Pero seryoso, gumanda ka lalo. Anong product ginagamit mo?” Product? Product ba ang stress, anxiety, and depression? Kasi ‘yan ang lagi niyang nararamdaman nitong nakaraang dalawang taon. Hindi niya alam kung binobola lang ba siya nito o ano. But she chose not to believe her.