Quotes On Bad Leadership Novels & Stories

Pagkatapos, tumingin siya kay Julian, “Kung hindi naman malaking pagkakamali, huwag mo na silang pahirapan. Mukhang natakot mo na silang lahat.” Hindi man siya pamilyar sa proyekto ni Julian, naniniwala siya na ang pagkakamali ay dapat pinaghahatian ng buong team. Maliban na lang kung prinsipyo ang usapan, hinahayaan niyang magkamali ang mga tauhan niya. Sapat na ang pagsita. Ang lider na sobrang malupit, hindi makakapaghubog ng pinakamalalakas na tao.

"Put***ng… tang 'na naman Blade! Ilang beses ko bang sabihin sa inyo, na pinaka ayaw ko sa lahat ang umaalis kayo na walang paghahanda! Palibhasa masyado kayong nagyayabang sa mga sarili ninyo na kaya n'yo na lahat! Na porket isa kayong Black Dragon, wala ng mangahas na kalabanin kayo! Hindi porket dumaan kayo sa mga madugong training at marami na ang napatay ninyo, napaka untouchable n'yo na! Nakalimutan n'yo na bang tao rin kayo? Pagkakamali lang ng isa, pwedeng madamay lahat ng kasamahan ninyo sa operasyon. Hindi ako gumastos ng bilyon sa training n'yo ng ilang taon para lang maging walang silbi dahil hindi n'yo naman ginagamit ang mga utak ninyo! Hindi ko ito sinasabi kay Scarlet Blade l

"No. My answer is no. Why should I let my power go just for a man or a woman or a child? If I am going to sacrifice, I will sacrifice 'THAT SOMENONE' because 'that SOMENONE' WILL be the destruction of MANY. If I sacrifice my power for 'that SOMENONE' surely, I will never save 'MANY'." Napanganga na ang mga audience. Totoo nga naman. Bilang isang lider, kung mawawalan ito ng kapangyarihan ay siguradong ang 'nakararami' ang magiging collateral damage dahil wala ng kapangyarihan ang kanilang lider para ipagtanggol ang NAKARARAMI. "G*d." Nasapo ng babaeng host ang kaniyang noo. Napapahanga na siya sa tatlong babaeng lider. Ngumiti siyang muli. "Mr. President Yuri Rashitackchun, your answer pleas

‘Yung iba, nagkatinginan at parang na-inspire. “Ang galing niya,” bulong ng isa. “Nakaka-motivate.” Nakangiting tumango ang manager, proud. “You always knew how to lift people up, Montefalco.” “Because leadership isn’t just about taking charge,” sagot niya. “It’s about making people believe they can win, too.” Napanganga ang isang intern. “That sounded like a TED Talk.” Natawa ang manager. “Sige na, Clarissa. I trust you with this. I know you’ll represent us well.”

Ang kanilang mga salita ay maaaring maging mas hindi kasiya siya kung sila ay magpapatuloy. Naninigas ang bawat empleyado sa loob habang namumutla ang kanilang mga mukha. Si Rodney ay lumakad ng nakakatakot na may mapait na ngiti. “Gusto mong mag resign dahil may problema ang mata ko at kulang ang leadership skills ko? Gawin mo yan. Umalis agad. Kayong mga walang kwentang tao ay laging nakakasira sa paningin ko. Hindi niyo magagawa ng tama ang inyong mga trabaho, ngunit maaari kang magtsismis ng maayos. Bakit ko iingatan kayong lahat? Alis.”

A sign that a great leader is starting to get weak! "Kalokohan!" singhal nito at itinaas ang kamay at dinuro siya sa dibdib. "You're starting to change because of her?!" Namumula na ang mata sa galit. "Change? Come on..." He chuckled as he shook his head like this old man in front of him is such a fool. "I just realized, killing and harming innocent people is no longer fun." "L.U.C.I.E.N!" he called him with emphasis showing he's seriously mad at him. "Pity and affection like this won't bring you good!! Your position as being a great young leader might affect you kung awa ang paiiralin mo!"

For what reasons? Ilang sandali siyang tinitigan ng matandang lalaki bago tumayo at nakapamulsang humarap sa glass wall. "A man who can't carry on with his family is an incompetent leader. Before you become a boss in the company, you must maintain your married life well too. If you can't be a good leader inside your own home where there were only two people under you, what makes you think you fit to be at the top of the Samaniego Empire?"

Kung kaya’t napuno ng ingay amg buong kiyusko habang ang tatlong kabataan na inihalal ay nanatiling tahimik lamang habang pinagmamasdan at pinakikinggan ang ilan sa mga hinanaing ng mga lider. “Naiintindihan ko ang inyong mga sinasabi ninyo pero nandito na tayo. Nandito kayo bilang isang lider at bago pa man kayo pumasok sa grupong ito ay may sinumpaan kayong tungkulin. Nasaan na ang mga pangako n’yo? Para saan ang panunumpa n’yo? Nasaan ang mga tapang ninyo? Nasaan na ang mga bayag n’yo? Bakit parang umuuwong yata ang mga ‘yan ngayon?” mariing sabi ni Kapitan Klaus na ikinatahimik ng mga lider.

“Do you think… we can really do this?” Alaric chuckled, lying back against the marble bench. “Of course we can. Dad trained me like I was in battle every single day, remember? And you… you’re probably scarier than Mom when you get mad.” Elera smacked his arm lightly, giggling. “Grabe ka. But Kuya… what if we fail? What if the people lose faith in us?” Alaric turned serious. He looked at her, eyes steady, and said: “Then we get back up. That’s what Dad always said, di ba? Leaders aren’t perfect. Leaders just don’t give up.”

"Very good, Mr. Del Valle." Ngunit hindi pa rin tuluyang nagpatalo si Krystal. Humakbang siya nang isang beses palabas sa kaniyang upuan, diretso pa rin ang kaniyang tingin sa akin, tila ba kaming dalawa lang ang natitirang tao sa loob ng silid. "Leadership is also listening, President. It’s about adjusting your rules when they no longer serve the people. Leadership is knowing when to bend... even if your pride gets hurt."