Quotes On Choices In Life Mga Nobela at Kwento

Our decisions in life determines our fate, at hawak natin ang mga desisyon natin. If you think someone controlled your decisions, it is your choice to be controlled. You let yourself to be controlled. If your fate is to be an exile, then you chose to be an exile. If your fate is to be a prisoner of love, then you chose to be a prisoner of love. If you think you are stuck, that's because you chose not to move on. If you are stuck between your doubts and uncertainties, that's because you are not trying, and it is your choice to stay that way.

Ayaw kong ipakita sa kanya kung gaano ko pa rin siya kamahal. Huminga ako ng malalim, sinusubukan kong panatilihin ang aking kalmado. "My life and my decisions are mine alone," I assert, my voice firm and resolute." Wala kang karapatang panghimasukan o kwestyunin ang mga choices ko. It's not your concern."

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

Umiling-iling si James at sumagot, “Hindi ko alam. Nawawala na ako sa dapat ko gawin, pero hindi ko rin gusto na magpadala sa gusto nila na gawin ko. Alam ko na hindi titigil ang mga kalaban ko kapag sinunod ko ang utos nila. Sa kasamaang palad, hindi ko alam kung naasan ang mga kaibigan ko kaya hindi ko sila mailigtas.” “Nasasaiyo na ito.” Tumingin ang matanda sa malayo at nagsalita, “Ang buhay ay tungkol sa mga desisyon na ginagawa natin. Siguradong marami kang kakaharapin na desisyon. Kung pipiliin mo ang tama, magiging maayos ang buhay. Kung pipiliin mo naman ang mali, maaaring mapuno ang buhay mo ng problema at hirap. Isa itong bagay na hindi kita matutulungan at hindi rin kita mabibigy

Lumapit siya nang isang hakbang. “Pareho tayong pinili.” Umiling ako. “Hindi ako pumili na burahin ang alaala ko.” “Pero pinili mong mabuhay.” Natahimik ako. “May dalawang pagpipilian ka noon,” pagpapatuloy niya. “Mabuhay kasama ang buong katotohanan at makita ang pamilya mong mamatay, o kalimutan ang lahat at mabuhay.”

Ang balitang ito ay nagdulot ng kagalakan sa ating mga puso, ngunit alam din natin na ang laban ay hindi pa tapos — dahil ang tukso ng mabilis na kasaganaan ay laging naroon, at ang pagkalimot sa mga aral ng nakaraan ay laging posible. Sa kanyang huling araw na nakaupo sa tabi ng ilog, tinipon ni Kian ang lahat ng mga kabataan. “Ang kwento natin ay hindi kwento ng tagumpay na walang hanggan,” sabi niya sa kanila. “Ito ay kwento ng patuloy na pagpili. Araw-araw ay pipiliin ninyo kung susunod kayo sa mabilis na daan na tila maganda sa simula, o sa mabagal na daan na tiyak na makakapagbigay ng tunay na kapayapaan. Araw-araw ay pipiliin ninyo kung iisipin ninyo lamang ang inyong sarili, o kung

“Sickness is not and will never be a valid excuse to commit any type of crime.” “Kapag naging mahirap po kayo patron, mauunawaan niyo po kung bakit niya nagawa ang bagay na tulad nito. Life sometimes leave us with no choice,” sambit ni Uno. Tumaas ang kilay ni Don Fridman. “No, Uno. Palagi tayong may pagpipilian. Iniisip lang nating wala pero mayroon. Unlike chances, choices always exists. Mas pinipili lang talaga ng ilan kung saan sila mas madadalian without thinking about the consequences of their actions.”

"And me? Wala akong pake alam sa mga books and calculations or any other problems but then when A-Amaya came into my life, I realized something. I realized na kahit gaano ka pa kayaman, Kahit isa kang malaking rango o kahit May connections ang pamilya mo sa government that doesn't mean you can already reach your dreams." I saw my parents looking at me. "What you need is someone who'll understand you, who'll help you at the hard times, who'll tell you to Keep on studying if you want to reach your dreams. Be yourself kasi hindi lahat ng gusto mo ay makukuha sa pera, and that's what Amaya keeps on telling me." "And now, let me sing this song while all of you can look at her coffin for the last

tanong niya sa akin, pero mukhang may halong biro. I smirked. “I chose to because I have to. Wala akong nakitang ibang choice noong panahon na ‘yon,” I said and waited for his reply in the darkness. “Ang pagpili palaging na sa iyo. It's something that depends on you all the time. Katulad ng mga magulang natin, they chose what's the best for us and that's their your choice for you, para sa iyo mula sa iba. Sometimes magde-decide ka rin nang ganoon like me, I chose to help you not thinking of my own sake, desisyon mo ba na maligtas ka? It's the difference between the two, we decide for others and we decide for us. Choosing sometimes was the hardest thing but if you choose carefully you can cha

Masyado ko lang dinibdib kaya umabot ako sa puntong papunta na sa pagkapariwara ang buhay ko at nasaksihan ko ang krimen ni Marcus. Baka nga ako lang ang nagpapahirap sa sarili ko. Kailangan ko lang sigurong matanggap ang mga nangyayari sa ‘kin. Kasi sabi ni Ate Kiss, hindi tayo p'wedeng magpatali sa nakaraan. Hindi matutuwa sina Mama at Papa kung ganito kagulo ang buhay ko. Life is a choice. You choose how you're going to live with it. There's always two ways that we can choose where we want to make our own path. I should choose now.