Novel & Cerita Quotes On Sunrise

“That’s good.” Napangiti ako nung ilabas rin niya ang kanyang cellphone at kinuhanan ang paglubog ng araw. It always fascinates me how the sun rises during the day and sets at noon, while the moon glows at night. It constantly reminds me that a beautiful ending doesn’t diminish its beauty—it serves a purpose. Sometimes, an ending is just a new beginning. “Sunsets in the province are really something.” Kazuki commented.

Napatawa siya nang mahina sa reaksiyon ko bago siya nagsalita. “I thought I'd never see a sunset as beautiful as that, but you showed up... and made me realize that I'd like to spend each and every day's end with you… Would you want to see the sunrise with me every morning, Misis? Seeing it after a long tiring night.” Ngumisi pa ito na tila ba may kapilyuhang naiisip. Natatawa ko naman siyang hinampas. Parang sira talaga. Kung ano-anong kapilyuhan na naman ang naiisip. Napatawa naman ang ilang nakatingin sa amin dahil do’n.

Binigay niya lahat eh. Sino ba naman kasi ang mag-aakala na ganito ang hahantungan nila? After the happy day, ito rin pala ang babagsakan nila. They are like sunrise and sunset, na magkaiba ng portion at mood. It may give the world the best sightseeing, but the meaning won't be ever the same. Sunrise means lively. While sunset means sorrow. Siguro nga ay uuwi nalang siya sa Cebu at doon subokin na maka move-on. She hopes she could.

May ngiti sa labi nito at nang tumingin sa kanya ay muli itong nagsalita. “Every sunset brings the promise of a new dawn,” she said and smiled. “Every sunset is an opportunity to reset. So don’t be afraid to let yourself down once in a while. It doesn’t mean you’re not strong. You always have the opportunity to start a new every day. Every day, Rhett. Araw-araw.” -- RHETT and ALANA spent the whole time watching the sunset totally stepped out of the sky. And it was the phone captivating view she ever witnessed today. Bumaling siya kay Rhett at nakatitig pa rin ito sa katawan.

ulit na yakap niya at natawa na ako. I wrapped my arms around her and looked at Manong Esteban, who looked at us in happiness. *** Erykah Sunshine . Maganda ang gising ko, dahil ang magandang sinag ng araw ang bumati sa akin mula rito sa bintana ng kwarto. In this mansion, I have the most beautiful view of sunrise, and I have the rooftop during sunset. I got the best spot.

Kaya mag-papasalamat paadin ako kahit na bihira ko lang amramdaman ang ginhawa. Sumimsim ako muli sa alak na nasa baso at paunti unting lumiliwanag ang pigid, the sun nag hahari na ito muli matapos ang gabi na malamig at tahimik, sun rise means another day, a new life and chances. Kung ang araw ay hindi napapagod na mag-bigay ng liwanaga, angbuwan din naman ay hindi napapagod an mag-bigay liwanag sa gabi na madilim, kahit saan ay may liwanag.

Ako ang unang umiwas ng tingin at pinagmasdan ang araw. "Ikaw, bakit gusto mo ang paglubog ng araw? "binalik ko ang tanong sa kaniya. "Because For me, sunset is the most painful goodbye." Tipid niyang sagot. "Why?" "I don't want to answer it." Pareho naming minasdan ang paglubog ng araw. Pagkatapos naming minasdan ang araw ay nakita ko naman siyang tumayo, kaya tumayo na rin ako at kinuha ang jacket at saka binigay sa kaniya.

Akala mo naman ay mabango ang inilalabas niya. "Go on. Continue that. I won't leave you even If that smell can kill me," sambit niya at narinig ko ang tawa niya kaya nainis ako. "Tse!" Reaksyon ko habang nakangiwi. The sun emerged from the sea of clouds and its first rays broke through with indescribable wonder. Itinaas ko ang aking kamay at ibinilog ko ito. Sinilip ko sa butas ang magandang tanawin sa harapan namin. We stood there and watched the sun rise slowly as the signal of the start of our day.

“Wala lang. Parang masarap lang na panoorin ang sunrise ngayon. Naisip ko, masyadong magulo ang mundo para hindi i-enjoy ang mga ganito kasimpleng bagay. Narealized ko rin na ang pinakamagagandang karanasan at bagay sa mundo ay ‘yung mga nakukuha natin ng libre.” Napatingin siya sa seryosong mukha ng lalaki. Tumatama ang tumatakas na liwanag ng araw sa mukha nito. “T-tama. Ang pinakamagagandang bagay o tanawin ay ‘yung mga tanawin na madalas ay hindi natin napapansin na magaganda pa,” She said, referring to both sunrise and his face.

Katulad ng kung paano mo ito igaya sa mga tao, ang mundo ay puno ng pagdadagdag na hindi mo mawari. Aalis ang sunset, dadating ang sunrise para sabihing may bago na namang pagsubok, problema at pag-asa na darating. Lulubog ang sunset dahil ito ay nagsasabing sa kalagitnaan ng unos, pighati at maraming nangyayari ay aalis din sila sa tamang panahon. My butts hurt upon sitting the whole afternoon near the shore, maraming tao tuloy ang nakatingin sa akin habang nakatitig lamang ako sa kawalan.