Novel & Cerita Quotes On Sunrise

Bored ba siya? Nakita kong unti-unti ng nagiging orange ang kulay ng araw. "Ayan na. Ayan na. Konting pitik na lang, tulog na ang hari," excited kong usal. First time ko yatang makakita ng sunset in person eh. Totoo iyon pero sunrise, ilang beses na ba? Marami-rami na rin. Tsaka bonus, kasama ko si Edrick ngayon.

It's the time of the day na makikita ni Brea ang magandang paglubog ng araw. "We stay for awhile, I want to see the sunset." aniya pa sa binata, without answering his question. narinig n'ya ang munting tawa ni Edward sa tabi n'ya. "Alright, let's sit down here." turo nito sa buhangin at walang tanong-tanong ay umupo naman si Brea habang ang atensyon ay nasa dulo na kung saan nagkikita ang langit at dulo ng dagat. The sun is so orange, it's like a little reminder that even if the day started as not so good, the ending is still as beautiful as the sunset who's about to take off in where the sky meets the sea.

Malinaw. KUNG SUNSET ANG PINAPANOOD nila kahapon, at ang moonlight ang huling nasilayan bago pumikit ang mga mata— ngayon naman ay ginising sila ng maliwanag na sunrise. Kaagad na bumangon si Osiris nang maramdaman niyang humahalik na sa kanyang paa ang alon ng dagat. Hinanap niya si Summer at natagpuan niya itong natutulog sa loob ng kotse.

After some minutes‚ nakarating kami sa para siyang cave kasi may opening and we sat here. Tama siya‚ this is a nice place to watched the sunrise. Nakapanghahalina ang dahan-dahang pagsabog ng araw creating a blast of different hues which is very captivating and mesmerizing. This is a sight to behold! Mabilis kong kinuha ang dala-dala kong camera. I want to capture this moment ’cause this is worth reminiscing.

Hindi nila pinapansin ang pagsikat ng araw kaya hindi ko tuloy maiwasan isipin na kung gaano na sila kasanay dito kaya binabalewala na lamang nila, pero ako, tulad kong hindi naman namamalagi rito ay hindi magsasawang titigan ito. Umupo ako sa stainless na upuan at tumitig lamang sa maliit na parte ng araw at ang repleksyon nito sa dagat. Suddenly, in the middle of staring at the sunrise, I feel my tears slowly flowing down to my cheeks. Bigla na lamang ako naiyak sa hindi ko malamang rason. Now, I can't stop myself from thinking that the sunrise itself is emotional that influence me to cry.

Sino ba ang hindi gusto ang sunrise? “Kapag nakikita ko kasi ang sunrise alam kong may bagong pag-asa. Kung pagkatapos ng dilim ay muling sisikat ang liwanag.” Sagot ko sa kaniya habang nasa labas ang tingin ko.

Binasa nya ang message sa sticky notes na naka attach sa supot. 'The water shines only by the sun. And it is you who are my sun. BY Charles de Leusse' - Martin 'It is you who are my sun.. It is you who are my sun..' Paulit ulit niyang binasa ang bahaging iyon ng mensahe. Wala sa loob na naidikit niya sa kanyang dibdib ang notes. Makahulugang tingin naman ang ibinigay sa kanya nina Marky at Caroline.

Napatingin siya sa dalampasigan nang may matanaw na taong nakaupo sa buhanginan. "Uyyy…Grant aga mong nagising," bati niya. "Good morning. Maaga talaga akong gumigising. I always want to watch the sunrise lalo na kung hindi nagmamadali…" "Good morning. At happy birthday ulit. Bakit ano nga palang meron sa sunrise at gusto mo palaging mawitness?" usisa niya. Tinapik nito ang buhanginan sa gilid nito kaya naupo siya. Inalalayan pa siya nito bago muling humarap sa papasikat na araw.

dagdag niya naman. It's true. Maraming nagagandahan sa sunset, pero para sa kanya mas magandang panoorin ang muling pagsibol nito. Hindi nga lang masyadong naa-appreciate nang mga tao ang sunrise dahil ang ilan ay tulog pa sa tuwing sisikat ito. "Uhm, can I have a favor Zhairiyah?" wika ni Zandro na ikinalingon niya.

Of course, because of that dream that I don't understand why I got hurt. Naghintay ako ro'n ng ilang minuto bago nakita ang unti-unting pagsilip ng araw. My eyes twinkled while looking at the sunrise. It's so beautiful. The sunrise symbolize the new day, yet the sunset symbolize the end of the day. They are beautiful, but I don't like them.