Quotes On Sunrise の小説・ストーリー

Kaya natatawa na lang kami lahat. Alas tres na ng madaling araw ngayon, mabuti na lang at maaga kaming natulog kagabi kundi pasuray-suray kami nitong maglalakad ngayong araw dahil sa inaantok, lalo na ako, mabuti at nakakatulong talaga ang pagligo ng maaga. Alas singko mismo ang oras ng kasal namin para timing daw na pagsikat ng araw. Ang sunrise na simbolo sa bagong umaga sa aming dalawa ni Cloud. Ito yung araw na hindi na namin babalikan ang nakaraan na masalimuot kundi ito yung araw para ipagpatuloy ang buhay namin bilang individual, bilang mag-asawa, bilang mga magulang sa magiging anak namin.

Bored ba siya? Nakita kong unti-unti ng nagiging orange ang kulay ng araw. "Ayan na. Ayan na. Konting pitik na lang, tulog na ang hari," excited kong usal. First time ko yatang makakita ng sunset in person eh. Totoo iyon pero sunrise, ilang beses na ba? Marami-rami na rin. Tsaka bonus, kasama ko si Edrick ngayon.

It's the time of the day na makikita ni Brea ang magandang paglubog ng araw. "We stay for awhile, I want to see the sunset." aniya pa sa binata, without answering his question. narinig n'ya ang munting tawa ni Edward sa tabi n'ya. "Alright, let's sit down here." turo nito sa buhangin at walang tanong-tanong ay umupo naman si Brea habang ang atensyon ay nasa dulo na kung saan nagkikita ang langit at dulo ng dagat. The sun is so orange, it's like a little reminder that even if the day started as not so good, the ending is still as beautiful as the sunset who's about to take off in where the sky meets the sea.

Malinaw. KUNG SUNSET ANG PINAPANOOD nila kahapon, at ang moonlight ang huling nasilayan bago pumikit ang mga mata— ngayon naman ay ginising sila ng maliwanag na sunrise. Kaagad na bumangon si Osiris nang maramdaman niyang humahalik na sa kanyang paa ang alon ng dagat. Hinanap niya si Summer at natagpuan niya itong natutulog sa loob ng kotse.

After some minutes‚ nakarating kami sa para siyang cave kasi may opening and we sat here. Tama siya‚ this is a nice place to watched the sunrise. Nakapanghahalina ang dahan-dahang pagsabog ng araw creating a blast of different hues which is very captivating and mesmerizing. This is a sight to behold! Mabilis kong kinuha ang dala-dala kong camera. I want to capture this moment ’cause this is worth reminiscing.

Akala mo naman sisirain ko, edi lamunin niya lahat. Pumasok naman na ako sa loob ng kotse niya at tahimik niya namang iyung pinaandar. Itinuon ko na lang ang paningin ko sa labas. Maaga pa naman saka maganda ang sikat ng araw kaya ibinaba ko ang bintana, masarap kasi sa balat ang sikat ng araw tuwing umaga. Hindi rin pala masamang may driver ka minsan, nakikita mo ang paligid mo habang nasa byahe. Napapangiti na lamang ako, nilingon ko naman si Darren pero mabilis din akong napaiwas ng sa akin din siya nakatingin. “Do you like sunrise?” bigla niyang tanong. Napatango naman ako sa tanong niyang iyun. Sino ba ang hindi gusto ang sunrise?

Binasa nya ang message sa sticky notes na naka attach sa supot. 'The water shines only by the sun. And it is you who are my sun. BY Charles de Leusse' - Martin 'It is you who are my sun.. It is you who are my sun..' Paulit ulit niyang binasa ang bahaging iyon ng mensahe. Wala sa loob na naidikit niya sa kanyang dibdib ang notes. Makahulugang tingin naman ang ibinigay sa kanya nina Marky at Caroline.

He said "My favorite in this world is the sun, so I compare it to the person I value the most because whenever I wake up in the morning the sun will be the first one I will meet. It gives me hope, comfort, strength and love. The person that will be my sun, I want to see her every waking day of my life. I want to be with that person for the rest of my life because she will be the reason why I'm breathing. My sun will be my life" Tears came strolling down my face.

Napatingin siya sa dalampasigan nang may matanaw na taong nakaupo sa buhanginan. "Uyyy…Grant aga mong nagising," bati niya. "Good morning. Maaga talaga akong gumigising. I always want to watch the sunrise lalo na kung hindi nagmamadali…" "Good morning. At happy birthday ulit. Bakit ano nga palang meron sa sunrise at gusto mo palaging mawitness?" usisa niya. Tinapik nito ang buhanginan sa gilid nito kaya naupo siya. Inalalayan pa siya nito bago muling humarap sa papasikat na araw.

dagdag niya naman. It's true. Maraming nagagandahan sa sunset, pero para sa kanya mas magandang panoorin ang muling pagsibol nito. Hindi nga lang masyadong naa-appreciate nang mga tao ang sunrise dahil ang ilan ay tulog pa sa tuwing sisikat ito. "Uhm, can I have a favor Zhairiyah?" wika ni Zandro na ikinalingon niya.