Novel & Cerita Quotes On Sunrise

Alam niyang binibiro lamang siya nito dahil sa itsura at paraan ng boses nito nang sabihin iyon sa kanya. "Are you a low-key basher of sunrise?" inis na turing niya rito which made Trick chuckled. She loves this kind of moments. Tipong simple lang ang kanilang pinag-uusapan na may halong asaran at pikunan. Small talks matter. Minsan sa mga ganoong usapan maiintindihan mo ang tao at mas makikilala. "I'm not," sabi nito at hinigpitan ang kanyang yakap. "Sunrise brings joy, happiness, a new start vibe and hope. Does sunrise brings sadness then?" dagdag na tanong nito.

Kitang-kita mula rito ang paglubog ng araw sa kanluran. It's so peaceful to watch the sunset at this hour. The gradient lilac sky looks pleasing in the eye. "How come the sun still shines in the morning eventhough the pain of yesterday's tragedy is still etched on our scar?" Natameme ako sa sinabi niya. Alam kong matalino siya pero hindi ko alam na ganito siya kalalim mag-isip patungkol sa simpleng pagsikat at paglubog ng araw.

And a perfect moment kapag nag-sunset. I hugged her from the back and satch as the sun starts to set. Nakangiti niyang hinawakan ang mga kamay ko, resting her head on my chest. We used to watch the sunset and sunrise before from the rooftops when we're in US. Living with her makes me truly happy. And excited to wake up every morning to see her sleeping beside me with our bodies blending together.

It just felt so amusing that we were both watching the sunrise knowing that we were both naked underneath the robes. "Hindi na kailangan, Attorney. I just want to enjoy this moment. I just want to paint this sunrise in my mind, and I hope I will never forget this." Pareho kaming natahimik at dinama ang hangin kasama ang bawat natural na init ng katawan. "This sea looks so majestic with sun rays," I said just so we could talk more. Ngunit hindi ko inasahan ang tanong niya pagkatapos niyon.

“Inaantok pa ako. Hindi ako morning person.” “Then become one,” sagot ni Brent, simple. “For me. Please…” Umikot ang mata niya. “Okay, give me ten minutes, mag-aayos lang ako.” “No need, maganda ka na kahit bagong gising at walang makeup,” anitong hinila siya. “Brent, wait lang!” “Baka hindi natin abutan ang sunrise.” Naglakad sila papunta sa shore. Tahimik pa ang resort. Ang langit, kulay violet at orange, parang pinipintahan ng araw.

Being out of the outskirts of Manila is like freedom have been received. Watching the setting sun in this area gives a mesmerizing and amazing scenery. Hindi ako nagsasawang panoorin ito, sa Manila hindi ko ito masyadong napagtutuunan ng pansin pero ngayong nakabalik na kami ay muli ko na namang napagmasdan ang ganda ng paglubog ng araw. They say, the sunset or the end of the day represents the end of a journey but when the sunrise came in represents rebirth. So no matter how a journey ends, there are still new beginnings ahead of us to try on.

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Ang nakakatuwa pa ro'n, hindi pinapalitan ang mga quotes na 'yon pero nadadagdagan pa. "Don't compare your life to others. There's no comparison between the sun and the moon. They shine when it's their time." on sync naming pagbasa ni niccolo sa isang sipi na nakasabit sa puno. "Translate niyo nga sa tagalog." paghamon ni jaq. "Huwag mong ikumpara ang buhay mo sa iba. Kapag pangit sila at gwapo ka, hindi mo 'yon kasalanan...kasalanan na 'yon ng lahi nila." confident na tugon ni niccolo kay jaq.

Hindi tulad ng ibang bata, hindi siya madaling ma-distract o madaan sa pambibilog para lang makalimot. Habang nakatitig sa umaasang mga mata ni Maureen, tuluyan nang nagpatianod si Maliya. "If we're going to watch the sunrise," malumanay na sabi niya, "we'll have to wake up very early. Kapag tinanghali ka ng gising, we'll miss it." Taos-pusong tumango si Maureen. "I won't sleep in. I promise." Tumingin si Luke kay Maliya.

Sa mga taong tahimik lang na nakangiti habang pinagmamasdan ang papalubog na araw. Tumatak tuloy agad sa akin ang sinabi ni Sorin. “People don’t just remember the sunset, they remember who was standing beside them when the sky turned gold.” Napakagat ako sa ibabang bahagi ng labi ko. Hindi ko namalayang napapangiti na pala ako. Parang may mainit na pakiramdam na unti-unting kumalat sa dibdib ko, tapos napatingin ako kay Sorin. Tahimik lang siyang nakatanaw sa dagat. Parang normal lang sa kaniya ang sinabi niya.