Reap Novels & Stories

But I'm sorry, the Reaper is still my type. Still with my eyes closed and body tilted backwards, I muttered a brief "No." I can't open my eyes when I'm experiencing a near-death situation! I held the railing until my knuckles turned white. I'm sorry Ma, I can't help you anymore. I'm sorry Oyo, Ate had to die young. She could not see you grow into a handsome man. Please take good care of our mother. I love you two. And the Reaper, oh God the Reaper, I don't know why I remembered him when I was thinking about my monologue.

Ang Pagsalakay ng mga Reaper Ang pagdating ng mga Reaper sa Newheaven ay hindi isang pagsabog, kundi isang bulong sa kadiliman. Ang kanilang sasakyan, isang makinis at itim na sasakyang-dagat na tila humihiwa sa tubig nang walang tunog, ay hindi dumaong sa pangunahing daungan na kontrolado noon ni Silas Thorne. Ginamit nila ang kanilang superyor na kaalaman para hanapin ang isang abandonadong industrial port sa gilid ng Redholt, isang lugar na puno ng mga kinakalawang na bakal at mga anino—ang perpektong entablado para sa isang tahimik na pagsalakay.

Para sa kanya, ang pagluluksa ay pagtanggap sa kamatayan—at hindi pa siya handang tumanggap. ​Ang kanyang mga mata ay pagod ngunit matalas, nakatutok sa isang bagong decryption algorithm na kakatapos lang niyang buuin. Sa kanyang screen, muling lumitaw ang mensaheng nakuha niya tatlong araw na ang nakalipas: "REAPER SECURED." ​"Keziah, pumasok ka," bulong ni Grimm sa kanyang private comms.

Wika niya habang naka tingin sa falls. Napa ngiti si Karl sa narinig niyang iyon mula sa dalaga,tumayo siya at lumapit sa isang control monitor na naroon,may pinindot siyang button kong saan sa isang iglap biglang sumulpot ang tatlong rebulyo na gawa sa mud,tila isa iyong pamilya. May sanggol na karga ang isang babae,at sa tabi nito ang masayang mukha ng isang lalaki habang tila masuyong nakayakap sa mag ina niya. Hugis ng mukha ng dalawang rebulto na naroon ay panigurado siyang yun ay ang kaniyang biological parents. Biglang napatayo ang dalaga,luhaan ang mga matang lumapit sa rebulto.

Palagi itong tumutulong sa ina sa pagtatanim sa kanilang hardin kapag walang pasok o walang ginagawa. Tahimik lang na kumakain ang mag-anak sa hapag. Tunog ng kubyertos lang ang iyong marirnig. Mabilis din ang mga galaw ng dalawa lalo na at may pasok pa sila. Ilang minuto lamang ay sabay-sabay silang tatlo na natapos kumain. Agad namang niligpit ng mga ito ang piangkainan. Mabilis naman nag toothbrush ng ngipin si Revel na sinundan ni Fay. Matapos ay lumabas ito ng kusina at nagtungo sa kanyang ina.

alive. ***

I need to call for some help. Kinuha ko ang cellphone maging ang duplicate wallet na naiwan saakin dahil ang wallet kong isa ay naiwan ko sa barko kasama ang mga naiwan kong gamit... Hindi ko ininda ang sakit ng paa ko at patuloy na naglakad sa kung saan. I was so tired at kaunti nalang ay babagsak na ang katawan ko. Ramdam na ramdam ko ang pagbigat ng pakiramdam ko at mukhang may masakit na saakin.

halos bulong niya. Hindi ko na lamang pinansin at nagpatuloy. Natigil lamang nang marinig ang mga yapak na papalapit, kasabay nang pagtunog nang naapakang hindi tuloyang natupok na mga kahoy.

Nahihibang na ba ang reaper na ito kaya kung anu-ano ang sinasabi niya? "I am not a scarped soul, reaper. I am alive, and you cannot take away my life just because you want to. You will be violating the nature's law if you will take someone else soul from a living person!" Asik ko sa kanya. Hindi maaaring kunin niya ang aking kaluluwa lalo na at hindi ko naiintindihan ang kanyang dahilan.

Pumihit siya paharap dito at kaagad na gumuhit ang matamis na ngiti mula sa magkabilang gilid ng kanyang mga labi. "Hey, Reap," bati niya sa kaibigang napasulyap naman sa pintong bahagyang nakabukas. Nakatayo pa rin sa bungad niyon ang nurse na bigla namang nagtaka. Napa-isip rin ito nang marinig ang pangalang binanggit ng bagong dating na si Reaper. 'El...' Ulit niya sa kanyang isipan habang pilit na inaalala kung saan nga ba niya unang narinig ang pangalang iyon.