Reckoning In Bisaya Mga Nobela at Kwento

Namangha ako sa mga sinalita niya. "At paano mo naman nalaman 'yun?" pagtataka ko. "Nabasa ko 'yun sa isang brochure na nasa resort kanina. And I just found out na kaya pala tinawag na Sicogon ang isla dahil dominant noon sa lugar na ito at sa magpahanggang ngayon ang cogon grass. See? Ngayon may nalalaman ka na, thanks to me," pagmamayabang niya at tumawa.

Nang masabi iyon ay mabilis nang pinutol ni Reina ang tawag. At tangi na ang salitang, "Bitch!" na lamang ang naitugon ni Ica kahit na wala na ang kausap niya sa kabilang linya. She hates Reina to the core just as much as she hates Reiko, pero sa ngayon ay kailangan niya muna na magtiis, tutal naman ay sandali na panahon na lamang ang kakailanganin niya at babalik na siya sa masaya na buhay niya. Ang buhay nila ni Kenji na tangi na sila lamang dalawa.

Umiling ako at bumalik ang attention kay mayang. "Mayang, Hindi iyan alien language, bisaya iyan. Nasa parte tayo ng Visayas kaya bisaya ang lengguwahe nila." bulong ko pero sigurado akong rinig iyon ni gwapong driver dahil bigla itong tumawa. "Ah bisaya... okay, kaya pala ang tigas ng pagkasambit."

Napabuntunghininga na lamang siya bago hinawakan ang pintuan ng sasakyan. ********************* “Damn! Bakit pa ba ngayon ako nasiraan kung kailan pabalik na ako sa BISU?” asar at pag-aalalang bulong ni Zanjoe habang pinapalo ng palad ang manibela ng sasakyan. Nilamon ng ulan ang kalsadang binabaybay niya kanina—ngayon ay wala na siyang ibang magawa kundi hintayin ang tulong.

“Ikaw? Who’s your name?” “M-Maya po,” “What did you say?” “M-Maya po M-Madam..” “Good, Maya turuan mong magtrabaho ang babaeng ‘yan dito.” “O-opo Madam,” “Masyado n’yo namang bini-baby ang babaeng ‘yan! Hindi n’yo ba alam na isa lang siyang alipin? Wala siyang silbi sa mundong ‘to!” asik ni Madam habang nakatingin kay Judy. Alam kong takot na takot sa kanya si Judy dahil bata pa lang ito ay palagi na niya itong sinasaktan.

Paano ba naman kasi, kanina pa nagrereklamo na nahihilo sa biyahe Dalawang oras pa ang lalakbayin bago kami makarating sa pinaka malapit na port at feeling ko, hindi na magtatagal ang Tisay na ito eh. Kaunting kaunti na lang at kukunin na ito ng kadiliman "Mam, nasusuka na naman po ako." muli nitong wika

Hindi pa rin ako makapaniwala na buhay pa siya pero, pasalamat na lang talaga ako na buhay pa talaga siya at masaya kaming lahat na makasama siyang muli. Nag-ayos na kaming lahat ng gamit, tuwang tuwa ang kambal ng sabihin naming magbabakasyon kami sa isa sa lupain ng namayapa kong lolo. Sa Sorsogon kilala ang angkan ng mga Reece na apilyido ng yumao kung lolo. Don Eduardo Reece, maraming naipundar ito kaya naman hindi na kami naghirap ni Mommy..

“Gusto ko siyang tuluyang mabuwal. Gusto kong makamit ang paghihiganti para kay Saida!” Kinuha ni Rey John ang memory card at dahan-dahang bumaling, mukha’y malamig at walang emosyon. Tinawag siya ni Angelica, tinig niya’y puno ng pagtataka at bahagyang pag-asa. “Gusto ko talagang malaman, bakit bigla mong nais tulungan akong makamit ang hustisya, Mr. Suarez? Kahit gaano man ako nagmakaawa noon, hindi mo naman iniwanang mapababa ang kasong ito.”

Pakiramdam ko’y nag-init ang aking pisngi nang matitigan ang labi niya. “Well, if that’s not your thing, I will respect that. Pero allow me to introduce beach here in Biliran. Don’t worry, everyone knows me here. Kapag may ginawa akong masama sa ‘yo, magsumbong ka lang kahit kanino.” Inilahad niya ang kanyang kamay at saka ngumiti. “Call me Tres.”

Andreas asked, with an accented Tagalog. Ate Betsy nodded. “Nagka-case ako ng ganon, it was wild, binreak ‘yong babae ng jowa niya after niya pumasa ng board exams.” I glanced at Ate Betsy. “Wait, ikaw ‘yong may hawak nung case na ‘yon?”