Record Book 500 Pages Novels & Stories

Isa na doon si Leonardo The Vinci, at ang 'The Da Vinci Notebook' ang talagang hinahanap at inaasam niya na magkaroon ng kopya. It is because she was hoping to have a copy of the latest Da Vinci Notebook before. Devi immediately contacted the publishing company, but the company said that it was already sold out. It's sad to say she did not catch up with the listing. The latest copy of the book that she ever wanted has already sold out at a very expensive price. The book in Devi's arms has 1,432 Pages. Even though it has a thousand pages, Devi still wanted to read it all. Devi flipped open the book. The first page shows the title.

Nang makita ang mga libro ay lumapit kaagad siya sa mga ito. Naghanap ng mababasa niya, napasimangot siyang puro ' yon mga business books. Nang may makitang kakaibang libro, nakangiti niyang nilapitan ito. Inabot niya' yon, medyo makapal ang libro. Nakangiti niya binuklat 'yon, aalis na sana ng may mahagip ang mata niya. Napakunot ang noo niyang inangat ang kanang kamay, hinaplos ang isang black button na naroon. Pipindutin na niya sana ' yon ng marinig ang pagtawag ni Aki sa kanya galing sa labas.

Book 3, Page 112 – “Sa sobrang galing mo, minsan nakakalimutan ng mga tao na may puso ka rin.” Ang Book 4, isang compilation ng Philippine labor rulings. May sticky note sa loob na may isang tanong, "Page 204 – If I told you I miss our hallway talks, would that be unprofessional?" Napasinghap siya. Tumigil sa pagbabasa. Umupo sa kama, hawak ang librong iyon, habang nanginginig ang daliri. At sa pinakahuli, Book 5. Isang poetry book.

Find the number for his private line and call him. Sinunod ko ang ipinag-uutos ni Ianthe. Mabilis kong nahanap ang sinasabi niya. A small address book in black leather cover just the size of my palm sat at the bottom of the drawer. Halos puno ang address book. Medyo nagtaka lang ako dahil sa panahon ngayon, iilan na lang ba ang gumagamit ng address book?

“Bawat sentimong ginagastos mo, nakakatanggap ako ng abiso!” Huminga siya nang malalim, nanginginig ang kamay sa galit habang dinudukot at inihahagis sa harap ni Adelaide ang isang makapal na account book. Tahimik si Adelaide habang hawak ang makapal na account book. Dalawa o tatlong pahina lamang ang laman nito, ngunit bawat linya ay tila may sariling bigat ng paratang.

Ang bawat impormasyon tungkol sa process ng extraction ay detalyadong nakasulat sa bawat intermediate page ng report. Pero nung marating ko ang pinakahuling bahagi ng dokumento, biglang napatigil ang paghinga ko. One page is missing. "Teka, bakit kulang 'to?" bulong ko sa sarili ko habang mabilis na binibilang ang page numbers sa kanang bahagi sa itaas ng papel. Page four of five ang huli kong hawak. Ang kasunod na sheet ay wala na sa clip ng folder.

Makakarami yata sila ngayon ah. •~~●●~~• [JAYMEE POV] "Ano toh?" Kunot-noo kong tinitigan ang inabot sa akin ni KC na makapal na...planner yata yun. "Schedule." "Schedule?" ulit ko sa sinabi niya. Napaka-kapal nun. Siguro mga 500 pages at kasing-lapad ng columnar. Ano namang gagawin ko rito. Binulatlat ko yun. And I was like "Oh my God!" Nanlalaki ang mga mata ko. Ang nilalaman pala non ay mga litrato.

Punit na iyon at ang mga pahina ay naghiwa-hiwalay na. "Sh*t!" I heard him and startled when he saw that thing and stood up fast. "This is my book! Anong ginawa mo sa libro ko?" Sinubukan niyang ibalik ang mga nakakalat sa sahig na iba-iba na ang pahina. Pero kahit anong gawin niya, malabo nang mangyari iyon. Kitang-kita ko ang desperasyon sa mukha niya. Napaatras ako nang galit niya akong tinitigan. "That's the last edition of Nikolai Medtner's Art of Music in 1951. There are no more reprints and nothing you can buy anywhere in this world! Tapos sinira mo lang?" Malay ko ba? Hindi ko naman alam kung gaano kahalaga iyon?

Ang sabi niya kasi ay importante daw iyon. Muli akong bumalik sa table ko saka ko kinuha ang diary ni Jam. It's a black notebook na leather ang notebook jacket. Agad ko rin iyong binuksan, saka ko nakita ang flash drive na nasa gitna ng mga ginupit na pahina ng libro. It's like someone made a box out of the book's pages to put that flash drive and that little notebook. It's not a diary, but she said it's a diary.

sabi pa niya kaya napaisip na rin tuloy ako. Hay, mukha talagang magiging trending at history ang first book signing kong ‘yon. Ang daming magaganap, at isa pa, pakiramdam ko ay mamamaga ang kamay ko sa kakapirma ng books ko. Biruin mo, 50k na tao ang pupunta para magpapirma. Good luck na lang talaga sa kamay ko.