Red Mansion Chapter 1 Novels & Stories

Parang unti-unting nagsimulang bumilis ang tibok ng puso ko. Biglang naalala ko ang sinabi ni Trenton noong unang gabi ko sa mansion. Never ask questions. Never interfere with my business. Never go where you are not supposed to. Unti-unti akong napaatras. Bigla kong naintindihan. Ang mansion na ito ay hindi lang bahay ng isang mayamang pamilya. Ito ay sentro ng isang bagay na mas malaki. Mas madilim.

A chinese man screamed. Sana ma-turn off sila sakin. Kailangan ko gumawa ng paraan para mapahiya ako. Pero paano sila ma tu-turn off kung ang suot ko ay halos lantad na ang kaluluwa? Malalim na ang aking bawat pag hinga, nanginginig ang aking mga balikat. Binabalot ako ng lamig, mabuti na lamang at natatakpan ng mahaba at kulot na buhok ang aking likod. "I don't care if you're dying, old man. One million dollars for her!"

“Tsk, akala ko may bantay sa loob pero mukhang sa gate lang ang may mga bantay. Nang makatalon ako sa loob ng kanilang bakuran ay agad akong pumasok sa loob ng kanilang mansion. Panay naman ang aking paglingon dahil sa laki nito. Umakyat ako sa hagdan at inisa-isang tingnan ang bawat silid. Hindi ko kasi alam kong saan ang kwarto ni Anne. Nang mabuksan ko ang isang silid ay agad namang namilog ang mga mata ni Anne ng makita ako. ganun din si Red na nagtataka habang nakatingin sa akin.

And when I prayed to have my life back, I prayed so hard it brought me tears. May pag-asa pa ako, I still have Mama Amelia. I still have a home to go to. Yung, galit ni Dad, saka na yun. Ang mahalaga ay si Mama. Malapit na kaming magkita. Umaga na nang makarating ako sa mansion. I wondered why the place was so quite. The silence gave me these nervouse feelings that I felt when I saw Red soaking with blood, lifeless and cold. Si Papa agad ang naisip ko. I climbed up the stairs as fast as I could I passed the speed of the race.

Mangha pa rin ako, kahit malayo pa kami ay kitang-kita ko ang isang malaking mansion sa gilid ng dagat, kulay puti at itim lang ang kulay nito. Habang papalapit kami roon ay mas lalo akong namangha, huminto kami sa isang itim na malaking gate, mayro'n pinindot si boss sa hawak pa rin niyang remote ng mansion at agad naman bumukas ang gate. Isang malaking fountain ang unang bubungad, pinaikot kami roon at pumasok kami sa garahe, ngunit gano'n nalang na napaawang ang labi ko sa dahil may pababa palang daan, at mas lalo akong namangha ng makita ang pagbukas ng mga ilaw at dito pala nakahilira mga mamahaling sasakyan niya. Pinatay niya ang makina at lumabas, sumunod din ako dahil hindi naman niy

With no staff or household members around to watch them from the windows, the heavy dread that usually accompanied approaching the house began to lift. Allyna pushed the heavy double doors open, and they stepped into the grand foyer. The mansion was completely dark, save for the ambient light filtering through the massive glass windows. It felt less like a home and more like a museum of Ronan’s pristine reputation—hollow, cold, and echoing with unsaid truths. But tonight, the emptiness felt like a shield.Elle tugged gently on Allyna’s hand, pulling her away from the entryway and deeper into the shadows of the main hall.

Six pm sure siyang nasa condominium na nito si Randell kaya plano niyang pumunta ng mga seven sa bahay nito. But all of her efforts ay nauwi lang sa wala after what she witnessed. ***end of chapter***

Bago ko ito buksan, nilingon ko siya sa huling pagkakataon, itinatak sa isip ko ang itsura niyang mahimbing na natutulog. Tahimik ang buong mansion, ni isang ingay sa mga pasilyo ay wala akong marinig. Nakakakilabot. Kahit pamilyar na ako sa mga daanan sa first floor, hindi ko pa rin kabisado ang second at third floor, dahil si Madam Isa at ang matatagal nang kasambahay lang ang madalas pumunta roon. Dali-dali akong lumabas at dumaan sa likod ng mansion. Mabilis kong sinuri ang paligid, siniguradong walang makakakita sa akin... bago tuluyang nawala sa dilim ng gabi.

Hinawakan ko ang silk ng aking slip, ang tela na dati kong kinamumuhian ay siya ko nang gagamitin ngayon upang mapalapit sa kanila. Madame Viveca thinks she is the master of this palace. She thinks she can just ‘clean’ a girl and expect her to be a blank slate. She doesn’t know that she just invited the plague into her home. And I will make sure that by the time I’m done, even the white marble of Ivy Heights will be stained with the color of her blood. The sanitization was over. The filth was gone. But the real dirt—the secrets, the lies, and the vengeance—was just beginning to settle in.

Sumagot si Frank ng malamig nang hindi pumipihit, "Pumunta ka sa akin kapag nabalik mo na ang pera!" - Samantala, si Baldie at ang kanyang mga tauhan ay nagkulong kay Helen sa isang guest room sa loob ng Mansion 13. Binuksan niya ang sako na ibinabaon sa kanyang ulo, sa wakas ay nakakita na siya ng kanyang paligid. Masyadong malinis ang kuwarto para maging opisina ng loan shark! Patuloy na kumakatok si Helen sa pinto, sumisigaw, "Saan nyo ako dinala?! Pakawalan nyo ako!"