Red Thread Of Fate Mga Nobela at Kwento

Bigla siyang natauhan, mabilis na kumalas, at lumayo. Pagtingin niya sa collarbone ng lalaki, kitang-kita ang bakas ng kanyang mga ngipin—may pulang marka at bahagyang dugo. Napakurap siya, tila hindi makapaniwala sa nagawa niya. Pero agad ding nagbago ang kanyang isip. ‘Ano naman?! Kasalanan niya rin ‘to!’ sigaw niya sa isip. ‘Kung hindi niya ako ginanito, edi hindi siya nasaktan! Deserve niya ‘to!’

may kung anong kislap sa kanyang mga mata bago muling matalim na tinitigan ito. Nakaramdam ng kaba si Cynthia sa kaharap at biglang natahimik, habang hindi mapigil ang panlalaki ng mga butas ng ilong nito sa pagpipigil ng galit. Tama naman siya dahil wala pa talagang alam si Cynthia sa pagkatao ng kanyang kaharap. Basta ang tanging alam niya ay mainit ang dugo niya rito. At ayaw niya itong nakikita na nakakasama ni Red. Sa kanya lang si Red at walang ibang pwedeng mag may ari rito.

Pero bago pa man siya tuluyang makahakbang palabas ng pinto, bahagya niyang hinawi ang kanyang mahaba at bagsak na buhok para itago ito sa likod ng kanyang tainga. My breath hitched. In that split second, a strip of vibrant, blood-red color peeked through the curtain of her dark hair. It was a thin, deliberate streak of red that she had hidden so well. Napatayo ako nang hindi oras, ang puso ko ay parang gustong kumawala sa dibdib ko. Hindi iyon basta fashion statement. That shade of red was identical to the dragon mark we’ve been seeing. Blood red with a streak of white. It was like a silent announcement, a mockery right in front of our faces.

“It’s like...I’m drowning, and I can’t reach the surface.” “Then I’ll pull you back,” binitiwan ko na parang pangako. Ngunit kahit sa sarili kong tinig, ramdam ko ang takot. How could I fight something I couldn’t even see? At that moment, a soft red glow flickered between us. I gasped. The red thread—the one that once bound our souls together—had returned, but it was frayed and weak. Almost as if the strands of fate had been severed but not entirely lost.

We're gonna make the scar of the past a beautiful art. This is our last moment for the redemption game we wanted. We fought and we won the battle of the scorching wave of vengeance. Hindi man mahalaga kung nanalo kami dahil mas importante pa rin na ligtas kaming lahat - kami ng mga anak ko, si Felize, at ang pamilya ko. Walang magandang maidudulot ang paghihiganti. Makakasakit ka lamang at makakasira ng ibang buhay. Iyan ang ginawa ng mga taong nasa paligid namin kaya humantong ang lahat sa ganito. Pero gayun pa man, mas mabuting pagbayarin sila sa legal na paraan. May mga buhay na nawala para makamit ang bawat mithiin na nais naming marating. Lumaban kami dahil kailangan at iyon ang makakap

Ang kanilang mga mata ay kumikislap ng kaligayahan—hindi lamang dahil sa kasal, kundi dahil sa bagong buhay na magsisimula sila bilang isang buo at masaya na pamilya. Si Red at ang Hindi Nakikitang Pagsubok Ngunit sa kabila ng lahat ng kasiyahan, may isang tao na hindi ganap na masaya. Si Red, ang kakambal ni Blue, ay may tinatagong problema. Hindi ito halata sa kanyang mga mata, ngunit sa bawat hakbang na tinatahak niya, ramdam ang bigat na bumabalot sa kanyang dibdib.

Ang nasa isip ko ngayon ay makaalis na sa lugar na ito sa kahit anong paraan. Katataas ko pa lamang sa bintana ay narinig ko na ang pagbukas ng pinto. "Helen? What are you-no!" Huli na nang mapalingon ako sa sumigaw. Nakita ko pa ang nahintatakutang mukha ni Red na kapapasok lamang. Tumatakbo pa ito palapit sa aking direksiyon, ngunit huli na ang lahar. Naramdaman ko na lamang na nahuhulog na ako pababa. Tuluyang nawala ang kontrol ko sa aking katawan habang mabilis na bumabagsak. Ngayon ko lang napagtanto na nasa ikatlong palapag pala ang silid kung nasaan ako, ngunit wala na akong magagawa pa.

Kahit pa sa mga taong tulad ko na handa akong gawan ng masama. Sa pagkaalala ko sa naging karanasan ko. Tinungo ko ang aking tokador at inilabas ang isang kayumanggi kong antique box. Dahan-dahan kong inilabas ang isang hugis bilog at kulay tanso na amulet. Maliit lang iyon na bilog na may nakaukit na mga letra na hindi ko maintindihan. Sa pinakagitna niyon ay may isang kulay itim na mata ang nakaporma, sa loob ng mata ay maaaninag mo ang isang itim na lobo na nakatingala sa bilog at puting buwan. Sa paghawak ko niyon, isang gunita ng kahapon ang nanumbalik sa aking alaala.

Nagbago ang kulay ng kanyang mga mata magmula sa tila matang asong gubat nakulay ay naging pula ang kulay ng mga mata ni Matt. Isang motorsiklo na humihinto sa harap ng dalaga. Sakay ang tatlong lalaki sa hitsura pa lamang ay hindi na gagawa ng kabutihan. Amoy Ni Matt ang alak sa dugo ng mga ito Kaya alam niyan g mas lalong nasa panganib ang babae. Suminghot singhot pa si Matt kaya nalaman niyang hindi lamang alak ang dumadaloy sa dugo ng mga ito, may ibang kemikal pa siyang naamoy.