Red Thread Of Fate の小説・ストーリー

Hindi niya inaasahan na ito ang kahihinatnan ng muli niyang makasama ang kinalakihang magulang. Sa patuloy na pag-agos ng kaniyang sariwang dugo ay mas lalong tumindi ang panghihina ng kaniyang katawan. Nakarinig siya ng mga yapak papalapit sa kanilang kinaroroonan at nagbigay ito ng pag-asa kay Jade na maliligtas na sila. Ramdam ni Jade ang pagtingin ng kung sino mang tao sa kalagayan nila. Nais niya sanang imulat ang mga mata ngunit hindi niya ito magawa.

Kinuha ni Red ang towel na nasa balikat ko at sinimulang patuyuin ang basang buhok ko. "Huming, a degenerate who will do anything to get what he wants. He reliwd on and got mixed up with a dark family, then after to comply with the situation. He switched professions and wite washed, but he hated to lose the huge benefits that came with the business." Sagot ni Red. "Bakit? Hindi ba siya natatakot" tanong ko sa kanya. "Scared? In his dictionary, I'm afraid there's no such word. The things he's done in the past years, I'm afraid that not even a thousand bullet shots could make up for it. Do you know the Milendra Orphanage?"

Sabi ng mama ng Babaeng naka arrange marriage sa akin. Pumasok ako sa loob ng silid at nakita ko ang babae. Tiningnan ko siya sa mukha. Hm... Cute siya ah! Sabi ko sa isip ko. Pero yung mga mata niya parang sinusuri ako. Kakaiba to ah! Naka all black siya tapos ang Yellow niyang buhok at Blue na mga mata. Ipinapakilala ko nga pala ang nag iisa kong anak si Yamato Uemura

Hindi niya alam kung kailan pa siya magkakaro’n ng pagkakataon kaya sasamantalahin na niya ang pagkakataong ito ngayon. Mabilis na tumakbo siya, rinig niya ang palitan ng putok sa magkabilang panig. Hindi niya kilala kung sino ang kalaban ni Red pero gusto niya itong pasalamatan ito. Kung hindi dahil dito ay hindi siya makakatakas. “Damn it! Don’t shoot!” Rinig niyang utos ni Red sa mga tauhan nito. ‘Yawa!’ Buti naman! Sunod-sunod kasi ang putukan at baka matamaan pa siya. Hindi nga siya namatay sa mismong kamay ni Red pero namatay naman siya dahil sa ligaw na bala.

His face emerged from the darkness, his eyes filled with fear and concern, and every tear that streamed from his eyes seemed to drip with regret and longing. "Reid! A-Are my babies safe?" I stuttered, each word feeling like a dagger piercing my heart. My body trembled as I felt moisture on my thigh. "No, no! Reid!" I cried out in anguish as I reached down to touch my thigh, feeling the warmth of the liquid flowing from me. As I looked at my hand, stained with crimson, a wave of dizziness washed over me, threatening to pull me into unconsciousness.

“Kahit magtago siya sa ilalim ng lupa, huhukayin ko siya gamit ang sariling kabaong niya.” Tahimik si Kane, pero tumango. Kilala niya ako. Hindi ako nagpapatawa. At lalong hindi ako basta nagpapatawad. “Sabihan si Red. Activate natin ang Black Cell. Gusto ko si Marisa—totoo o multo man—nakaluhod sa harap ni Grace... bago siya mawala sa mundo.” “Copy, Boss!” Matapang ang tinig ni Kane, pero kita ko sa likod ng tapang niya ang tensyon. Alam niyang hindi na ito simpleng utos — ito’y paghahanap ng hustisya sa paraang walang kinikilalang batas.

Clarke Dankworth Pov Gusto ko sana na habulin si Everest at yakapin pero naduduwag ako, na bigla rin ako sa mga sinabi niya, akala ko ako lang ang nasasaktan, pero mas nasasaktan pa pala siya kaysa sa akin. At iyong mga luha niya gusto kong punasan iyon ng mga kamay ko, hindi ko kaya na nakikita na umiiyak siya, nadudurog ang puso ko. Dahil sobrang iningatan ko siya dahil mahal ko siya eh. Siya na nga sana ang babaeng dadalhin ko sa altar at ang gusto kung maging ina ng mga anak ko. Pero sayang lang dahil hindi na iyon matutupad, dahil isa nalang siyang babae na minahal ko sa nakaraan. Ayaw ko rin na magkaroon kami ng alitan ni Don Roman dahil lang kay Everest. Kaya mas mainam na maghiwalay

Isa ito sa mga paliwanag na ayaw ko sanang ibigay—dahil kailangang hukayin ang talaan ng mga lumang utang, ng mga pangalang nakasulat sa ilalim ng salitang poot. “Red Ring is a network,” I said slowly. “A syndicate born from things worse than business—vengeance, ideology, power dressed as necessity. Gideon runs the show. He’s not a king; he’s a surgeon. Precise, meticulous. He doesn’t gut you—he lets you rot from the inside and then sells the cure to the ones who can pay.” She frowned. “So Natasha went to him for protection.”

Nagustuhan naman iyon ng kaniyang mga kasama. Simula nang magmodelo siya, naadik siya sa kulay pula. Red dress. Red heels. Red lipstick. A red coler is a bold color, paniniwala niya. Sumisimbolo rin ito ng dugo. Ng galit. Ng paghihimagsik. Ng katapangan. Kaya Scarlett ang kaniyang ginamit na bagong pangalan.

The baby girl reached for Daddy too, tiny hand touching his cheek—sending a calming blue spark, pero may red tint pa rin. Marcus’s face hardened. “We thought it was over for good.” Lorenzo and Don Alessandro were called immediately—emergency meeting sa study room. The ancient scroll was consulted again, with new translations from Lorenzo’s research. “The red is never truly destroyed,” sabi ni Lorenzo gravely. “Rafael’s blood ritual created an echo—a whisper that grows with Aurora’s power. On her third birthday, another rare red moon rises. The whisper can become a command if not countered early. The child will feel the pull strongest then.”