Novel & Cerita Rising Sun Japan

It's spring in Japan now and we are having our summer vacation in Japan for a week only. In Japan every spring they usually go for a picnic to see the cherry blossoms while enjoying their meal. It's part of their tradition. And this is our second time spending our summer vacation in Japan. Spring here is not so hot or even cold. It's just comfortable for Japanese. It's already cold for me. "Wow!!! Mommy! Take let's take pictures!" Super excited si Rare. Hindi ko alam kung naappreciate na niya ang cherry blossoms noong first time namin dito kasi mas excited siya ngayon.

Ang araw sa umaga ay nasala sa manipis na mga kurtina ng malaking unit na pagmamay-ari ni Roman sa Tokyo, na nagdulot ng mainit na liwanag sa kusina. Ang nakakaakit na aroma ng mainit na bacon at bagong basag na mga itlog ay napuno sa hangin, na humahalo sa matamis na amoy ng pancake na niluluto sa stovetop. Mahinang humuhuni si Iza sa kaniyang sarili, isang masayang himig na bagay sa kanyang kalooban ngayong umaga. Ngayon ay isang bagong araw, at determinado siyang sulitin ito lalo pa at na sa Japan pa rin sila.

Maagang umaga sa Japan. Banayad ang lamig ng hangin, sapat lang para mangiliti sa balat at magpaalala na buhay ang bawat sandali. Dahan-dahang bumubukas ang liwanag ng araw, at sa malayo, unti-unting lumilitaw ang hugis ng Mount Fuji—matayog, payapa, at tila tahimik na saksi sa lahat ng pangarap na minsang inakala ni Izzy na hindi niya maaabot.

Mga ilang segundo siguro, bago ko maramdaman ang mga magagaan niyang halik sa balikat ko. "What country do you want to go to?" aniya. "Hmm, land of the rising sun." "Japan." tumango tango ako. "Why?" "Like others, I just want to experience going to the place. Where the cherry blossom is, I want to experience the hostility...and I think the place is so homey." ngiti ko. "What time do you want to go there?" nagkatinginan kaming dalawa. Sa pagkakataong ito ako naman ang pumatak ng magaan ng halik sa labi niya.

Nag-like lang sila, ibig sabihin ay doon na nga kami matutuloy. PAGDATING ng alas diyes, nasa harap na ako ng bagong Japanese restaurant na sinasabi ni Golda. Ang bango sa paligid, para bang halong amoy ng tempura, ramen, at bagong lutong sushi. Ang ganda rin ng lugar dahil may mga cherry blossom decors, tapos puro kahoy ang interior. Para kang nasa Japan.

Isang walang katapusang madugong aura ang bumalot sa maliit na bansa ng Japan na parang lason na ambon. Tumawa nang malakas si Shura Spiderwoman. “Tao, sa tingin mo ba iisa lang ang Aoda Sasaki? Sasabihin ko sa’yo ang totoo. Ang mga banal na panginoon mula sa sampung pinakamalaking shrines sa Japan ay pawang mga miyembro ng Shura tribe. Sa lalong madaling panahon, ang Shura tribe ay makakabalik na sa mundong ito. Pagdating ng panahon, ang mga tao ang magiging baboy na kakainin namin. Hahahaha!”

Tinapik ni Nanako ang noo niya at sinabi, “Muntikan ko nang makalimutan… magbibihis na ako ngayon!” Bilang isang bansa, sa ilang paraan, ang Japan ay isang kabalintunaan kung saan salungat ang apoy at tubig. Ang Japan ang pinaka westernized na bansa sa buong Asia. Ang mga empleyado sa opisina sa bansang ito ay may suot na mga suit at tie buong taon at kahit sa pinakamainit na panahon. Pero, sila rin ang isa sa mga bansa na iniingatan nang sobra ang tradisyonal na kultura nila.

Sino ba naman kasi ang hindi magugulat, e, kakatapos lang sa Korea, tapos, Japan naman ngayon. At ganoon nga ang nangyari. Isang linggo kaming naglibot sa Japan. Hindi ko malilimutan ang unang beses kong makita ang napakalinis na mga lansangan ng Tokyo. Ang paglalakad namin sa Shibuya Crossing kasama ang napakaraming tao. Ang pagbisita namin sa mga sinaunang templo. Ang pagtikim ng sariwang sushi, ramen, at wagyu beef na literal na natutunaw sa bibig.

Napailing si Zenny. Ang Japan ay malayo sa bansang Russia. Tahimik na bansa ang Japan at pinamumunuan lamang ito ng isang prime minister. Hindi katulad ng Russia na ang may hawak ng batas ay ang pamilya Jungslagger. "That's right. I will go and inspect that place. I will investigate by myself."

Idagdag pa ang matipuno nitong katawan na tiyak niyang bunga ng regular nitong pag-eehersisyo. “I like sun sets because of the relaxing feeling it gives me. Hindi lang pagsikat ng araw ang sumisimbolo ng bagong simula para sa akin. Sunset gives me chances everyday to make it better the next day. I like watching the sunset over the sea,” Sylvan cleared his throat when Eliana moved closer to his side. The close distance between them distracted him. “What are you doing?”