Romeo And Juliet Lines นิยาย & เรื่องราว

Ilang beses rin iyon kaya nga doon siya mas lalong nahulog dito dahil sa sweet gesture nito sa kanya. Nang matapos siyang mag ayos bumaba na siya at nang di makita si Romeo sa sala. Naglakad lakad siya para hanapin ito. Pero hindi niya makita malapit na sana siyang mainis kung di niya lang nakita ang maid nila na papunta ng garden na may dala dalang lanyera. Sinundan niya ito at mas lalo siyang napaluha ng nakita si Romeo. Kaso nagulat naman ito dahil nga di pa siya prepared. Medyo epic failed nang kaunti kasi ang balak niya ay sunduin pa nga ito sa loob at piringan kaso nakita na sila.

“This is over.” “Not until I say it is!” Augustus roared, pushing forward with renewed vigour. Their fight was intense, a clash of wills and strength. The sound of their struggle reverberated through the mansion, a dramatic reminder of the stakes at hand. --- Finally, Luciana and Juliette reached the main doors of the mansion. Luciana glanced back, seeing Hades and Augustus still locked in combat. Her heart pounded as she pulled Juliette through the door and into the cool night air.

Ngayon niya pa lang ito nakita na naiirita sa isang tao. “Miss Angeline anong sweet sa Romeo and Juliet? Parehas lang naman silang namatay dahil parehas silang tanga—” “Anong parehas tanga!? Parehas silang namatay dahil mahal nila ang isa’t isa! Palibhasa sa itsura mo pa lang alam ko na walang papatol sa’yo!” singhal ni Angeline. Halos humalakhak si Madison. Kaya lang medyo naririndi na rin siya dahil pinaggigitnaan siya ng mga ito.

Ngunit walang makakapag-alis ng pansin sa kanyang ekspresyon—ang matapang na kinang ng kanyang mga mata na pilak. "Parang pupunta ka sa digmaan," biro ni Romeo habang hinahampas siya. "Oo nga," bulong ni Luciano habang inaayos ang kanyang sarili. "Ikinakaimbak ko na ang akin sa harap ng mundo." Lumingon siya nang marinig ang mga yabag na maliit, mabilis, at masigla.

Katahimikan ang namayani sa kanilang dalawa hanggang sa bahagyang humagikhik si Romeo mula sa kabilang linya. Masigla ang naging halakhak nito ngunit kaagad din itong tumigil at pilit na pinakalma ang sarili. “Miss Marion, hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isip mo ngayon pero… Hindi ko matatanggap kung ngayon ka pa mawawalan ng tiwala sa ‘kin –”