Ruby Matthews Novels & Stories

Nilait ni Matthew ang isa pa Pare, "Matthew Campbell, ang lalaking ito ay isang Demonic Cultivator at hindi junior ko! Paano mo nagawang takpan para sa kanya sa publiko? Responsibilidad natin na tapusin ang bawat isa sa mga Demonic Cultivators na ito! Ano ang ginawa ko Mali? Ikaw naman, pinrotektahan mo siya bago kami. Ano ang gusto mong makamit dito?" Tucker tanong ni Matthew nang mahigpit.

“Bakit mo pinatay? Si Mateo yun, diba? Mukhang nagaalala siya sayo.” “Ha? Wala lang ‘yon,” sagot ni Natalie sabay ngiti. “Gaya ni Mr. Roberto Villamor, pasyente ko din si Mateo Garcia. Alam mo naman ang mga mayayaman. Kunwari, concerned. Naalala mo ba yung nangyaring pananaksak na nabalita sa TV? Si Mateo ang biktimang tinutukoy nila. Ako ang attending physician niya that time.”

Ganoon na lamang ba kasarap ang tulog niya upang hindi mapansin ang pagkawala ni Lucas? “Sh*t! Matty, nasaan ka na ba? Lagot ako nito kay Carmela! Amazona pa naman ang babaeng iyon!” bulong ni Matthew. Naalala niya kung paano siya binato ni Carmela ng libro sa kanyang noo ng nasa Amerika ito.

Nagtawanan ang dalawa habang si Vina ay nangingiti na lamang sa pag-uusap nila. Si Matthew ay ang matalik na kaibigan ng kaniyang amang si Vic. Si Vic ay nasa 43 taong gulang na samantalang medyo bata naman ng kaunti si Matthew na 34 taong gulang pa lamang. Matanda si Matthew ng sampung taon kay Vina pero hindi naman ito masyadong halata dahil sa taglay ng kakisigan nito. Pwede pa nga siyang pumasa na kaedaran lamang ni Vina.

PAULINE Matthew will start his training with the football players today. Nauna akong umalis sa bahay niya kaya hindi kami magkasabay. Maaga kasi ang klase namin kaya hindi ko na siya hihintayin pa. Palagi ko na ngang dinadala ang kotse ko kapag papasok ako. Hindi na ako hinahatid at sundo ni Matthew. Nasasanay na rin ako na magmaneho mag-isa na wala siya. Hanggang ngayon ay hindi pa rin talaga ako makapaniwala na may sariling kotse na ako na sa akin talaga. Dahil kay Matthew kaya ako may ganito ngayon na nararanasan ko. Wala talaga akong pagsisihan sa pagpayag ko sa kanya na maging sugar daddy ko siya. Magsisisi lang talaga ako kung hindi ako pumayag sa kanya dahil sigurado na naghihirap pa

Lalo na sa nangyari ng pagmamaneobra ni Mateo kanina nang dahil sa pagmamadali. Mateo drove fast like he owned the road a while ago. Even Morgan on our back was driving so freaking fast. Kung wala lang nga siguro si Rose ay mas mabilis pa ata doon ang magiging patakbo niya. "I canceled all my meetings for him," Matthias explained, "and I even dropped my real estate project with the Hilton group for him. My date was even canceled... lagi na lang, ganito rin ang nangyari noon."

Sana araw-araw ganito sila ng asawa, masaya at walang problema. Pagdating sa bahay ng mga Saavedra. Nasa library ang ama ni Gavin, kaya ang Mama ni Gavin ang sumalubong sa kanila. Tuwang-tuwa ang Mama ni Gavin dahil medyo napapadalas ang pagdalaw nila sa bahay ng mga Saavedra. Sabi nga ng Mama ni Gavin kung wala daw okasyon sa bahay ay hindi pupunta ng bahay si Gavin, kaya nagpapasalamat ang Mama nito sa kanya, dahil ngayon lagi silang dumadalaw sa bahay ng mga ito.

"Do you need any assistance, Sir?" "No, thank you. I can manage," maikling tugon ni Matthew sa kaniyang baritonong boses, pormal at walang bakas ng kahit anong emosyon. So ganoon talaga ang ugali ni Matthew? Akala niya ay sa kaniya lang ito cold eh sa lahat pala ng tao.

Kahit may edad na at may kaunting pilak na ang buhok, nananatiling matalim ang kanyang mga mata at may awtoridad ang bawat galaw. Sa kanyang kanan, nakatayo ang isang matangkad na lalaking nakasuot ng perfectly tailored charcoal grey suit. Si Matthew. Taglay ni Matthew ang isang kalmado ngunit makapangyarihang tindig. Sa edad na nasa huling bahagi ng dalawampu't siyam, hawak na niya ang posisyon bilang interim CEO ng pambansang conglomerate. Isang Harvard Business School graduate, kilala si Matthew sa corporate world bilang isang brilyante at mabilis mag-isip na pinuno. Walang aksayang galaw, walang emosyon kapag negosyo ang pinag-uusapan, at laging accurate sa bawat desisyon.

Bahagya akong napaatras ng biglang lumabas ang numerong 8 sa gilid ng mata ko. Napatingin ako sa lalaki na tumingin sa paa n'ya kasabay ng pagbawas ng bilang. Kaagad akong napatakbo palapit sakan'ya at wala sa sariling napaikot sa ere. Sakto namang naglanding ang paa ko sa pisngi n'ya sa bilang na isa kaya nabitawan n'ya ang babae na kumaripas ng takbo.